Fara í aðalinnihald

Október

Október er bleikur mánuður, sonur minn verður ánægður þegar hann uppgötvar það :o). Í þessum mánuði er vakin athygli á brjóstakrabbameini og öllu krabbameini bara held ég. Ég var að heyra af konu sem greindist með heilaæxli í fyrravor. Þessi kona hefur unnið í Lágafellsskóla svo ég var óskaplega miður mín síðasta haust þegar í ljós var komið að ekkert væri hægt fyrir hana að gera. Áðan frétti ég af henni aftur, hún er búin að vera í fríi frá vinnu allt síðasta ár. Meðferð hennar gekk út á að minnka æxlið til að hægt væri að skera það í burtu, það virtist ganga ágætlega og fyrr í vikunni átti hún að fara undir hnífinn. Læknar tóku myndir af lunganu hennar og í ljós kom að þar var æxli sem ekki var vitað um áður. Í framhaldinu komust menn að því að aldrei hafi verið um heilaæxli að ræða, heldur bara æxlið í lunganu. Skil þetta ekki alveg en svo virðist sem boðefni frá æxlinu berist til heilans og verði til þess að heiladingullinn bólgnar upp og líti út fyrir að vera æxli. Í stuttu máli var hætt við skurðinn og annar undirbúinn í hvelli. Held að hún sé búin í aðgerð og að æxlið í lunganu hafi verið fjarlægt og öllum létt því vonandi hafa læknarnir rétt fyrir sér að þetta sé staðbundið og nú sé þetta búið.

Ég varð voðalega glöð að heyra þetta, finnst alltaf jafn skelfilegt þegar ungt fólk á enga von um bata. Get ekki ímyndað mér hversu erfitt þetta s.l. ár hefur verið hjá henni. Óska þess að hún fái fullann bata og verði 200 ára lágmark og eigi gott líf með fjölskyldu sinni og vinum.

Fékk líka fréttir frá Jönu föðursystur minni (í Kanada) í vikunni um að Brent kærasti dóttur hennar sé laus við það krabbamein sem hrjáði hann. Öllum létt við þær fréttir.

Vona að fleiri séu að fá svona góðar fréttir eftir áföll vegna sjúkdóma, veitir ekki af miðað við hversu algengt þetta er orðið.

The optimist

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...