Míkrósaga

Fyrst af öllu segja lítil kríli mama - eða mamma og þau tengja það við mömmuna sína, of course. Þegar KEB var stubbur og byrjaður að segja mamma við mömmu sína þótti BH að krakkinn gæti nú alveg lært að spjalla aðeins við pabba sinn. Svo hann eyddi góðum tíma eitt skipti með barnið á skiptborðinu inni á baði og spjallaði við litla drenginn. "Segðu pabbi - paaaaabbi - paaaabbi - segðu paaaabbbi" Svona gekk þetta góða stund á meðan skipt var um bleiu. Ég gjörsamlega tapaði mér úr hlátri þegar hann hætti að tala og gaf krakkanum færi á að svara föður sínum og gera hann stoltan - yup, svarið var "mama" Hef oft og ítrekað minnt BH á þetta - því þetta var óborganlegt. BH þótti þetta ekki eins fyndið á sínum tíma, en getur brosað út í annað í dag. Þegar KBB var á milli eins og þriggja ára var karl faðir hennar með annan fótinn út um alla Evrópu. Var mjög mikið erlendis vegna vinnu - því fékk mamman heiðurinn af flestum bleiuskiptum, matargjöfum, tannburstun o.s.frv. Það va...

Sit hérna heima - lélegur Íslendingur. Er að glápa á móttökur landans á íslenska handboltalandsliðinu. Er svo glöð hversu margir hafa komið sér í bæinn til að fagna heimkomu þeirra. Það hefði verið svo ömurlegt ef fáir hefðu mætt, þ.e. ef það væru allir jafn lélegir og ég. Þetta eru flottir drengir og greinilega gott lið og góður liðsandi, það kemur mönnum mjög langt. Til hamingju Ísland

Bara stutt þar sem hann hefur svo lítinn tíma aflögu til að lesa svona blogg eiginkonu sinnar. Eyðir sennilega lúmskt miklum tíma á flickr samt - hmmm. Er að taka herbergið hennar KBB - allt í rúst í húsinu á meðan, tekur tíma því crying outloud það er mikið af dóti þarna inni. Daman fékk sitt í gegn og tekið var neðan af rúminu hennar líka og vá hvað það er miklu meira pláss þarna inni hjá henni núna. Hún ætti að geta boðið nokkrum stúlkum í heimsókn því nú er pláss fyrir þessar drottningar. Hlakka til þegar allt er orðið skínandi hreint hér því ég þrífst illa í drullunni hérna hjá okkur - komin hundalykt í kofann - púff! Hlakka til að fara í vinnuna á eftir - gestakokkurinn Haffi ætlar að galdra fram indverskt, mmmm nammi Later

Handboltalandsliðið er aldeilis búið að gera Íslendinga glaða undanfarna daga. Þeir eiga heiður skilið fyrir það svona mitt í kreppukjaftæði. Þeir áttu silfrið svo sannarlega skilið þó það hefði verið hrikalega flott að fá gullið. Endemis markmaðurinn í liði Frakka ákvað bara að markið væri lokað á þessum tíma og það virtist varla nokkur leið að fá hann til að opna leið þar inn. Eitthvað fyrir Hugrúnu til að hugsa um - hún á eftir að loka íslenska markinu á Ólympíuleikum í handknattleik einn daginn - er sannfærð um það :o) KEB lét mig ekki í friði í gærmorgun eftir leikinn - hann og KBB höfðu farið í vinnuna til pabba síns að horfa á leikinn ásamt fleirum. Er þau komu heim vildi hann ólmur breyta herberginu sínu í hvelli. Það er búið að standa til í allt sumar. Dööö var ekki í stuði - en hann byrjaði samt og ég lét tilleiðast og því fór dagurinn í að moka herberginu hans hérna fram á gang. Ég ætlaði að kaupa nýtt rúm fyrir hann og kommóðu eða fataskáp. Gramsaði á netinu aðeins og spáði...

Fórum í vikunni vopnuð lifrapylsu með Ronju út á tún í Mosfellsdal. Höfðum fengið leyfi til að nota túnið til að prófa að sleppa litla krílinu og leyfa henni að hlaupa aðeins frjáls. Hún hljóp eins og vindurinn á milli okkar til að fá lifrapylsubita - hrikalega mikið krútt. Var ekki lengi að átta sig á góðgætinu sem við vorum með. Reyndum með ekki nógu góðum árangri að láta hana bíða með að hlaupa af stað aftur, þar til eitthvert okkar kallaði hana til sína. Eigum eftir að reyna þetta betur oftar. Fórum í dag upp í Mosfellsdal aftur og ákváðum að fara bara í göngutúr - vopnuð lifrapylsunni að sjálfsögðu. Nú var ég sú eina með nammið. Við beygðum í átt að Helgufoss/Birtingi og gengum þar frá spennustöðinni að fossinum. Slepptum henni lausri við bílinn, vorum langt frá þjóðveginum, og hún elti okkur bara eða gekk svona dálítið á undan okkur. Sáum þá nokkrar kindur í haga og ákváðum að taka enga sénsa og settum hana í ól eftir að hafa gefið henni smá lifrapylsu svo hún vissi hvað ég væri ...

Matur hjá tengdó er orðinn fastur liður á föstudagskvöldum. Í kvöld vantaði hins vega helminginn af liðinu. Og við sem mættum, BH og fjölsk. og Erna með dömurnar ásamt gestgjafanum, skemmtum okkur ágætlega. Fyrir utan að hafa étið of mikið þá var þetta verulega gott allt saman. Skemmtilegast þótti mér samt þegar Erna talaði um að nú væri planið að ráða eina frá Rúmeníu í vinnuna hjá henni. Hún tilkynnti yfirmanni sínum að nú skyldi hann skoða málið vel áður. Þ.e. hvort ekki væri gott á milli Serbíu og Rúmeníu svona almennt í alþjóðamálunum. Það er nefnilega svo að serbnesk kona með sterkar skoðanir á mönnum og málefnum vinnur á staðnum og Erna sagðist bara ekki taka það að sér að vera einhver friðargæsluliði á staðnum :o) Stefanía litla fékk bleikan blómvönd frá ömmu sinni í tilefni dagsins. Hún var að ljúka sinni vist í leikskólanum í dag og hefja skólagöngu í Háteigsskóla með pomp og prakt. Sú stutta var aldeilis sæl með fína vöndinn sinn. Kom í ljós að þetta er merkisdagur, Stefanía...

Við sprungum úr hlátri - Davíð stoppaði okkur og sagði að það ætti ekki að hlæja að forsetafrúnni, hún talar alla vega íslensku. Vorum alveg sammála honum, hún hefur lagt sig fram um að læra og tala íslensku, hún fær prik fyrir það en þetta var samt fyndið. Hin setning leiksins sem fékk okkur til að skella uppúr var þegar staðan var 27-23 held ég og íþróttafréttamaðurinn sagði stöðuna vera 14-17 og svo "Nei Vó" Hann las nefnilega á klukkuna sem var komin í 14 mín og 17 sek he he. Sátum í vinnunni og horfðum á leikinn. Drengirnir höfðu dregið fram myndvarpa og græja leikinn upp á vegg. Já minn BH og DH bara tóku sér pásu til að horfa á leikinn. Látið ekki líða yfir ykkur. Yfirleitt þegar landsliðið í handbolta er að gera ágætis hluti og ég bjartsýn fyrir hönd okkar manna þá tuðar BH "Þeir tapa með 5 mörkum". Oftar en ekki langar mig að stökkva yfir eldhúsborðið og kefla hann svo hann þegi. Svo verð ég alltaf jafnfúl þegar hann reynist hafa rétt fyrir sér. Hann t.d. s...

Er að spá í að flytja til Afríku eða afskekkts þorps í Asíu. Einhvers staðar sem ekki er skólaskylda. Fór í dag með krökkunum að kaupa skólavörur. Við vorum búin að finna til allt sem til var á heimilinu og hægt var að nota aftur. Það var dágóður slatti sem þau áttu. Ég þurfti ekki að kaupa dýra hluti eins og skólatöskur eða neitt þannig. En þau eru dugleg að tapa yddurum, reglustikum o.þ.h. KBB tók að sér að týna pennaveskinu síðan í fyrra þannig að það þurfti að endurnýja það talsvert þó hún eigi tré- og tússliti samt. Ég fór bara bjartsýn í Office 1, urðum að fara í Skeifuna því þar er hún Thelma okkar að vinna baki brotnu. Eins og áður sagði vorum við búin að finna fullt til hérna heima sem þau þurfa í vetur. Okkur gekk vel að finna það sem upp á vantaði, ekki svo mikið að gera og ekki mikill troðningur. Ekki kílómetra langar raðir og allt í orden. Kom að kassanum eftir að hafa fundið allt saman, spjölluðum við Thelmu, að sjálfsögðu fórum við á kassa til hennar. Litlar rúmlega saut...

Tók aðeins þvottahúsið í morgun, hreinsaði borðið þar AGAIN. Hótaði fólkinum húðstrýkingu ef það svo mikið sem setti sandkorn á borðið. Aldrei hægt að nota það fyrir drasli frá heimilisfólkinu sem notar það sem sitt eigið fatahengi eða geymslu. Henti heilmiklu bara út, það er merkilegt hvað ég get endalaust mokað út hérna af rusli. Það mætti halda að við fjölskyldan værum í svona safnara og hirðingja samfélagi. Reyndar er KEB einstaklega duglegur safnari, það er fáránlegt hvað hann hefur komið með heim í gegnum tíðina, svona alls konar drasl sem hefur orðið á vegi hans. Tók loksins tvo plastkassa í eldhúsinu og opnaði þá. Þeir komu þangað úr herberginu hans KEB í byrjun sumars. Greyið er að reyna að losa sig við eitthvað af þessu barnadóti sem hann snertir ekki lengur. Ég sorteraði þetta vel, rusl, eigulegt og eiga. Eigulegt hirti KBB í poka, náði í sína IKEA kassa og ég sorteraði þá eins. Hún tók svo allt dótið alsæl og trítlaði með Mímí vinkonu sinni út í sundlaug og þær héldu tomból...

Fórum til Ástu hundaþjálfara áðan í Mosfellsdalinn. Þokkalega sem við höfðum gott af því. Kom í ljós að við erum linari en súkkulaðibúðingur þrátt fyrir að reyna að halda aftur af henni. Þannig að við erum litla freka stelpu sem við ætlum að venja af frekjunni núna. Hætta að klappa henni eins og ungabarni og gera okkur grein fyrir að hún er hundur. Betra að hún læri það strax hver ræður - héldum að við værum að sýna henni það, en þurfum að taka okkur á. Þ.e. BH er með ágæt tök á henni en hún veður enn í mig svona af og til. Þannig að nú verður engin miskun þegar hún glefsar í mig eða aðra. Er svona að að vona að rispurnar á handleggjunum á mér fari að gróa og haldist þannig. Áttum góða helgi í Skorradalnum, hreyfðum okkur lítið því veðrið var ekki spennandi, en það var hlýtt svo við í raun höfðum enga afsökun. Ekkert bátabrölt og ekkert þannig. Eina fréttnæmt þessa Skorradalshelgi var að Ása frænka endaði á barnaspítalanum í botnlangaskurði. Kæra Ása ég vona að þér batni fljótt og að a...

Við KEB bárum út í morgun, alltaf hress! Ronja var enn í stuði í morgun, eftir að hafa legið eins og skotin hér í gærkvöldi. Svo löt að þegar BH sagði henni að koma út að pissa þá steinlá hún bara áfram og lét eins og hún heyrði ekki. Við ákváðum að gott væri að halda bara á henni út, svo þreytt var greyið - en þegar hann ætlaði að taka hana, stóð hún upp og trítlaði rakleitt inn í búrið sitt og lagðist niður. Hún var nú samt drifin út fyrir nóttina. Í morgun var hún enn í glefsistuði og erum við vinkonurnar aðeins búnar að urra á hvor aðra. KEB er með hana úti núna að leika við hana, reyna að kenna henni að hegða sér með mútum og gotteríi. Á mánudaginn ætlum við að tala við Ástu hundaþjálfara og fá hana til að leiðbeina okkur aðeins. KBB átti tíma hjá tannréttingarlækni kl. 7:30 - mjög ókristilegur tími - hún var ekki alveg hress en vaknaði þó. Fengum þær fréttir að hún væri svo gott sem útskrifuð - ein augntönn að hrekkja hana. Fengum tíma eftir 6 mánuði og sjáum þá hvort tönnin hefu...

Er frekar pirruð hérna - með gólandi hund í búri. Þar sem hún óð í mig áðan og neitaði að hætta fórum við inn vinkonurnar og ég setti hana inn í búrið sitt. Og þar fær hún að dúsa undir miklum og reglulegum mótmælum. KEB kom heim er hún var að emja sig hása, vorkenndi henni heilósköp og beitti ýmsum brögðum til að fá móður sína til að sýna miskun. Pirraði mig bara meira. Sat að snæðingi og las blöðin með sinfóníuna á bakvið mig þegar GSM síminn minn hringdi - ekkert númer gefið upp. Ætli þeir hafi gefist upp á að hringja heim í mig? Það nefnilega er skellt sjálfkrafa á þá sem ekki gefa upp númer og hringja heim til mín - very clever. Anyways - Gaur frá Glitni að hringja og samtalið var eitthvað á þessa leið - munið er PIRRUÐ. Glitnisgaur - Erum að kynna nýjan reikning sem við erum með - Save and save LBK - greip framí - Ég á engan pening, þið hljótið að sjá það með þetta beint fyrir framan ykkur allt saman! Glitnisgaur - já erum líka að kynna sparnaðarleið með þessum reikning LBK - eig...

Við mæðgur fórum með Ronju í bólusetningu s.l. þriðjudag. Á leiðinni á dýralæknastöðina í Grafarholti spurði KBB hversu lengi svona hundar myndu lifa. Ég sagði henni að það gætu orðið svona 12-15 ár, hún yrði orðin næstum 25 ára gömul. Man ekki alveg hvernig það kom til en hún sagðist ekki ætla að heiman á meðan hundurinn væri á lífi. Og ég stóðst ekki mátið og spurði hvort hún héldi ekki að hún yrði leið á að vera bara í þessu litla herbergi sínu til 25 ára aldurs. Hún hélt nú ekki og svo líka ætlaði hún að vera heima á meðan hún væri í skóla. Og aftur stóðst ég ekki mátið - ætlarðu að vera í skóla þar til þú verður 25 ára gömul - hún nefnilega telur sig vita alveg nóg nú þegar og er stundum treg að vilja vera í skólanum á hverjum degi. Nú sneri sú stutta höfðinu að mömmu sinni, sem sat við stýrið að drífa sig á staðinn, tæp á tíma eins og oft áður, og hvessti á hana augunum - má þakka fyrir að hafa ekki keyrt útaf. Svo kom gusan - "HEYRÐU, ÞÚ ERT 35 ÁRA OG ERT ENN Í SKÓLA - ALVE...

Það er vel þess virði að kíkja á Flickr síðuna hans BH. Þar eru komnar nokkrar myndir frá Danmörku. Ég þarf að múta einhverjum til að fá aðgang að öllum þessum myndum inn á vélina hjá mér til að setja á mína síðu :o)Þegar það verður búið að hlaða þeim inn á vélina okkar hér í stofunni þá hrúga ég þeim inn á Flickr, eða alla vega set nokkrar inn. Þangað til er hægt að sjá flottar myndir hjá BH. Later

BH: Ég er í sjokki - Lóa ég er hættur við ! Fengum skemmtilega heimsókn í gær. Rannveig, Lúlli og Svenni komu í heimsókn í gær til að líta á frænku hennar Apríl. Og að sjálfsögðu fannst þeim hún æðisleg, Rannveig vildi meina að við værum heppin með hvolp því hún var svo róleg. Ronja er nefnilega letidýr eftir kl. 21 á kvöldin. Þá kúrir hún bara og hvílir sig, við þurfum að draga hana út með töngum á miðnætti til að fara út að pissa fyrir nóttina. Það var ekki talað um neitt nema hunda og aftur hunda. Veit ekki hvar þetta endar, en við skemmtum okkur vel og margar sögurnar voru bráðskemmtilegar. Svo kárnaði gamanið því ákveðið var að sækja Apríl út í bíl. Apríl er Siberian Husky frá Hulduheimi, eins árs síðan í apríl. Við settum Ronju í taum og drógum hana fram í hol til að hitta frænku sína. Ég veit ekki hvort fékk meira sjokk, BH eða Ronja. Litlu leist ekki meira en svo á stóra frænkuna til að byrja með. Apríl var í taumi, spök og róleg. Ronja svona skoðaði málið í öruggu skjóli KEB s...

Women will never be equal to men until they can walk down the street with a bald head and a beer gut, and still think they are sexy. In the beginning, God created the earth and rested. Then God created Man and rested. Then God created Woman. Since then, neither God nor Man has rested.

Ronja er á leiðinni á Ólympíuleikanna, hún kemur sér þangað sjálf. Hún fer ekki með skipi né flugvél. Hún fer í gegnum garðinn minn og niður, þar til áfangastað er náð! Yup

Ætluðum að vera í Skorradalnum um helgina, mikið búin að ræða það. Það er verið að pússa, grunna og mála húsið þannig að BH er að hjálpa í því öllu saman. Á fimmtudaginn uppgötvaði ég að ég hafði ekkert beðið um frí í útburðinum - gáfuð. Þannig við bárum bara út en brunuðum í dalinn á laugardagsmorgninum og komum heim aftur um kl. 20. Það var ekki mikil hjálp í mér þarna því ég druslaðist bara í kringum fólkið sem var að vinna og endaði svo í sófanum og sofnaði - eins og ég veit ekki hvað. Er við komum heim bárum við KEB út á meðan BH græjaði kvöldmat fyrir okkur, næringaríkar pylsur steiktar á pönnu og soðið spaghetti. Þeir feðgar höfðu ákveðið að drífa sig í bíó kl. 23:10 - power sýning á Batman. BH útskýrði fyrir mér að power sýning þýddi að hljóðið væri keyrt upp meira en venjulega. Já sæll félagi, eru ekki nógu mikil læti í bíó á venjulegri sýningu. Maður kemur varanlega heyrnarskertur úr bíó í hvert skipti. Við mæðgur urðum eftir og sú stutta ekki sátt við að vera send í rúmið kl...

Átti ekki að vera sól í dag? Morguninn lofaði svo góðu og svo orðið skýjað rétt fyrir hádegi. Ég rauk út til að slá grasið, nauðsynlegt svona áður en það nær mér upp í hné. Er nú aðeins farin að sjá eftir því að hafa borið blákorn á allt túnið áður en við fórum í frí. Þvílík rosa spretta sem er í gangi eftir að það byrjaði að rigna almennilega ofan í það. En bletturinn lítur líka ljómandi vel út eftir það, grænn og þykkur. Ronja verður ekki lengi að sjá við því. Hún er nú þegar byrjuð að spóla upp túnið inni í hvolpagirðingunni sem við fengum lánaða. Þýðir víst ekkert að banna henni það, þetta er í eðli þessara hunda. Henni gekk svona líka vel að rispa upp grasið og byrja á holu. Það bjargaði túninu að Breki kom í heimsókn og tókst á við hana smá stund. Þreytti hana nógu mikið til að hún gleymdi holunni og fór svo að sofa. Þau eru ekki lítið fyndinn, við stóðum og hlógum mikið á meðan átökunum stóð. En þetta var allt í góðu því það er ekkert illsku urr eða gelt í gangi, bara hvolpalæti...

Ég er opinberlega orðin óþolandi. Tala ekki um neitt annað en hunda og þá sérstaklega einn hund, megið giska hvern. Fór með hana stuttan göngutúr áðan í mígandi rigningu, klædd í regnföt frá toppi til táar. Það er svo frábært að vera úti þegar maður er bara rétt klæddur. Við HMS röltum út í búð, ég var reyndar dregin. Þvílík orka í litlum kroppi, hún skoppaði um eins og einhver blanda af kanínu og ótemju. Við fengum mikla athygli er við biðum fyrir utan Kjarnann, hún er bara svo falleg að fólk (meira að segja Íslendingar) getur ekki annað en dáðst að henni. Svo eru hvolpar nú líka alltaf með alveg spes aðdráttarafl. Valdabaráttan er enn í gangi - svona í rénum en ekki búin. Hægri handleggurinn á mér á milli úlnliðs og olnboga lítur út eins og ég sé vangefin eiturlyfja sjúklingur sem aldrei hittir á réttan stað og klórar sig allann með sprautunni. Ég er mátulega marin - með fjóra litla marbletti og svo klór eftir litlar tennur sem neita að gefast upp. En litla skinnið (brjálæðingurinn) ...

Ég og Ronja höfum verið meira og minna einar í dag. Í morgun er við KEB fórum að bera út vakti krílið BH og þau tókust á í morgun. Spurning hvort var þreyttara eftir átökin. Hún er svona að prófa hvað hún kemst upp með og við erum að reyna að láta hana vita að á þessu heimili höfum við völdin og ætlum okkur að halda þeim. Í dag tókum við svo rispu vinkonurnar öðru hvoru. Hún er fljót að læra en er hrikalegur þrjóskupúki. Bara fyndið þegar hún situr á miðju gólfi og ég kalla á hana, eða tala til hennar í rólegheitum, þá snýr hún sér svona pent í hina áttina til að láta mig vita að henni sé alveg sama. Svona eins og fín frú í Vesturbænum myndi gera ef ég vogaði mér að ávarpa hana. Svona hegðun á hún víst ekki að komast upp með svo ég læt mig ekki, já eða þannig, reyni alla vega að vera föst fyrir. Þetta hljómar eins og við séum hrikalega vond við hana greyið og börnunum mínum finnst við ekki fyrirmyndarforeldrar. Varla hæf til að eiga hvolpinn, en það er víst þannig að það þarf að sýna þ...

Verslunarmannahelgin var með hefðbundnu sniði. Brunuðum í Skorradalinn á Laugardagshádegi, eftir að við KEB höfðum borið út og allir hjálpast að við að pakka í töskur. Eins gott að pakka létt fyrir mannfólkið því búrið hennar Ronju tók allt skottið. Nenntum ekki að fella það saman því við erum með skilrúm í því sem við nenntum ekki að græja aftur. Hún hafði það náðugt á milli krakkana í aftursætinu, svona á meðan hún er lítil er það hægt, en við ætlum samt að venja hana á búr í skottinu strax - ætlum bara að fá betra ferðabúr - minna. Það gekk ágætlega að hafa hana með okkur, betur en við þorðum að vona. Hún sefur róleg í búrinu sínu á næturna og vekur mig til að fara út að pissa. Það þýðir ekki að hún sé alveg hætt að míga á gólfin hjá okkur hérna heima, því miður. En þetta gengur samt ágætlega. Svandís var með Týra og honum leist nú ekki meira en svo á að fá þessa samkeppni. Svo kom Rúnar með Tinna og þá var nú kátt í kotinu. Smá valdabarátta á milli Týra og Tinna en Ronja lét sér fá...

Hún á að heita Ronja :o) Hún er svo Ronjuleg - svona villistelpa dálítið. Þegar Harpa kom með þessa hugmynd gat enginn mótmælt, þetta nafn smellpassar á krílið :o) Later

Það er hægt að kíkja á myndir af hvolpinum á heimsíðu ræktanda - smella hér Hvolpurinn okkar er tík nr. 1 :o) Ég á svo alveg örugglega eftir að setja myndir inn á flickr. Ég læt nægja að leiða fólk yfir á heimasíðu Hulduheimsræktunar smella hér til að þeir sem hafa áhuga geti lesið sér til um tegundina og annað tengt þessum hundum. Ætla ekki að skrifa það upp hérna neitt sérstaklega. Later

Í vistfræði 103 spurði kennarinn okkur á sínum tíma hversu mörg börn við ætluðum að eiga í framtíðinni. Þessi könnun tengdist námsefninu á einhvern hátt - man ekki hvernig. Ég man að ég sagði þrjú stykki börn. Margir nemendur hugðust eiga þrjú börn, nógu margir til að kennarinn gerði athugasemd við það því meðaltalið var um 2 börn og honum þótti við heldur djörf í framtíðaráætlunum okkar. Planið var alltaf þrjú stykki börn á heimilið, en okkar áætlanir eru þekktar fyrir að fara úr skorðum og eins og vinir og vandamenn og nágrannar og fleiri vita þá eru börnin okkar BH aðeins tvö. Við erum mjög sátt við það, þó litla skvísan hafi reglulega verið með mikinn þrýsting á lítið systkini. Okkar skoðun er sú að maður hrúgar ekki niður börnum nema aðstæður séu réttar og að maður geti gefið sér tíma til að ala krílin upp og verja tíma með þeim. Það er nefnilega þannig að ég sagði alltaf þrjú börn en jafnframt tók ég fram að ef þriðja barnið væri ekki komið þegar þrítugsaldrinum væri náð þá yrðu ...