Í kuldanum síðustu daga hafa hundarnir á heimilinu hringað sig saman úti í gerði og haft hægt um sig. Maður skyldi ætla að þau myndu bara vilja vera inni í hlýjunni og hafa það náðugt. Nei ekki aldeilis. Þau byrja að betla út svona rétt fyrir hádegið og linna ekki látum fyrr en þau eru komin út í gerði. Stundum reynum við að svindla á þeim og hleypum þeim bara út til að gera þarfir sínar þar til við gefumst upp þegar hurðin er opnuð í fimmta sinn. Þá erum við svona búin að meðtaka það að þau séu ekki endilega í spreng lengur. Langar bara að komast út. En sem sagt þegar maður lítur út um gluggann sér maður tvo snúða hringaða saman. Stundum í sitthvoru horninu og stundum þétt upp við hvorn annan. En núna ? Nú er komið rok og smá snjófjúk. Þá liggja þau ekki hringuð saman lengur. Nei nú er setið uppi á kofa með nefið upp í vindinn og lygnt aftur augunum aðeins og unaðurinn tekinn inn fyrir allan peninginn. Þau eru svo flott þarna úti :o) Úlfur greyið er ekki alveg jafn duglegur að skipta ...