Fara í aðalinnihald

Random

Er svo ánægð og stolt móðir akkúrat núna. Var að skreyta piparkökur með afkvæmum mínum. Þessum sem líkjast föður sínum skuggalega mikið. Svo mikið að það sjá það allir. Fólk þarf að rýna aðeins betur í andlit þeirra og þekkja sæmilega til að sjá eitthvað af mömmu þeirra í þeim. Jújú ljósa hárið og bláu augun... en það er líka frá föðurnum svo það má alveg deila um það.

En nú er það alveg á hreinu eftir kvöldið að þau eru bæði alveg jafn KLEPPTÆK og móðir þeirra. Klikk genin skiluðu sér alveg fínt alla leið og það virðist hafa verið nóg af þeim fyrir þau bæði. Það sem hægt er að hlæja og láta eins og kjánar við að spauta smá glassúr á nokkrar kökur. Og auðvitað var lagið tekið. Þegar diskurinn var búinn sem verið var að hlusta á nennti KEB ekki að standa upp og finna meiri tónlist og gaulaði því nokkuð fyrir okkur. KBB tók vel undir og er ekki hægt að segja annað en að þau SÖKKUÐU bæði all svakalega. Í engum takt við hitt héldu þau áfram, KEB eins og mjög vitskertur einstaklingur og KBB eins og hrædd lítil skjálfrödduð skjáta.

Að sjálfsögðu var gólað eins og sjúkrabílar væru á leiðinni en Úlfur lét ekki blekkjast. Hann forðaði sér... leist ekki á þennan falska kór. Trítlaði svo inn aftur og settist hjá mér í veikri von um að fá að vera sérlegur smakkmálaráðherra. Stóðst ekki mátið og bað hann að syngja fyrir mig, gólaði lágt svona til að kveikja á honum og það tók ekki langan tíma. Eftir smá stund var þetta eins og á alvöru vitfirringahæli. Krakkarnir á gólinu og Úlfur byrjaði hátt og snjallt og Ronja var fljót að taka undir. Óborganlegt !

KEB var svo elskulegur að rifja upp göngutúrinn þar sem hann hótaði að selja litlu systur sína á e-bay. Það eru mööööörg ár síðan. Ætli KBB hafi verið um kannski 6 eða 7 ára. Hún hafði engan húmor fyrir því þá, kostaði margra klukkutíma fýlu, og hún hafði heldur engan húmor fyrir þessu áðan.

Þetta endaði svo bara í vitleysu... nokkur spor tekin - sko dansspor. Lætin héldu áfram og pabbinn ákvað að gera hlé á vinnu sinni í bílskúrnum til að athuga hvort það væri örugglega allt í lagi á hérna inni. Hann var rekinn út aftur með þeim orðum að við værum með allt undir kontról.

Og já ég heyrði orðið Random nokkrum sinnum. Það er nýjasta tökuorðið (sem ég þekki) sem verið er að innleiða í íslenskuna. En þannig að ég var ekki alveg að ná því hvort þau viti í raun hvað orðið þýðir :o)

Later

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...