Míkrósaga

Elsku þið öll - það fóru engin jólakort frá okkur í ár. Við ákváðum eftir síðustu jól að senda ekki kort í ár. Og ég stóð við það. Finnst það pínu skrýtið en er sátt við þá ákvörðun. Sendi rafræna kveðju á fb og svo hér. Here it goes... Við fjölskyldan óskum þess að þið eigið öll gleðileg jól og að árið 2015 verði ykkur bæði ljúft og gott. Endalaus ævintýri bíði ykkar á hverju horni og gleymið ekki að njóta hverrar stundar með vinum og vandamönnum. Later

Ma spurði hvort ég kæmi með henni á litlu jólin í Sóltúni með ömmu. Hádegisverður og smá skemmtun. Ég hélt það nú. Verið hundléleg að heimsækja ömmurnar mínar báðar, svo léleg að það er skömm að þvi. En ég fór um daginn er Freyja kíkti á klakann. Fór með henni í jólakaffi til ömmu í síðustu viku. Tjáði móður minni að ég léti ekki sjá mig þarna nema fá eitthvað að éta þá líka :P Þetta var svo ágætt. Það voru sungin fyrir okkur nokkur jólalög og svo spjallaði fólk saman. Ættingjar að bera saman bækur, gamlir nágrannar að hittast eftir mörg ár og rifja upp gamlar minningar. Yndislegt bara. Og svo verður að viðurkennast að það er mátulega broslegt að fylgjast með öllum og hlusta. T.d. þegar söngvarinn þandi raddböndin þá var vel tekið undir af einum manni og aumingjans dóttir hans reyndi að sussa á hann. Við hin skemmtum okkur vel yfir þessum undirtektum og fannst ekkert þurfa að þagga niður í honum. Svo heyrði maður hér og þar "ha hvað sagði hann" og þá var svarað "HANN...

Man ekki hvort ég var búin að pósta þessu hérna... geri það þá bara aftur. Ekki eins og búið sé að hreinsa svona hugsanaskekkju úr höfðinu á okkur, né tungumálinu. Það hefur alltaf farið óstjórnlega í taugarnar á mér þegar talað er um að "spila eins og smástelpur" "kellingavæl" o.s.frv. Það vill þannig til að mestu naglarnir sem ég þekki eru stelpur, konur, kellingar - það er bara þannig ! Later