Ma spurði hvort ég kæmi með henni á litlu jólin í Sóltúni með ömmu. Hádegisverður og smá skemmtun. Ég hélt það nú. Verið hundléleg að heimsækja ömmurnar mínar báðar, svo léleg að það er skömm að þvi. En ég fór um daginn er Freyja kíkti á klakann. Fór með henni í jólakaffi til ömmu í síðustu viku. Tjáði móður minni að ég léti ekki sjá mig þarna nema fá eitthvað að éta þá líka :P
Þetta var svo ágætt. Það voru sungin fyrir okkur nokkur jólalög og svo spjallaði fólk saman. Ættingjar að bera saman bækur, gamlir nágrannar að hittast eftir mörg ár og rifja upp gamlar minningar. Yndislegt bara. Og svo verður að viðurkennast að það er mátulega broslegt að fylgjast með öllum og hlusta.
T.d. þegar söngvarinn þandi raddböndin þá var vel tekið undir af einum manni og aumingjans dóttir hans reyndi að sussa á hann. Við hin skemmtum okkur vel yfir þessum undirtektum og fannst ekkert þurfa að þagga niður í honum. Svo heyrði maður hér og þar "ha hvað sagði hann" og þá var svarað "HANN SAGÐI..." Því miður margir búnir að tapa mikilli heyrn. Það er erfitt, það er félagslega svo einangrandi. Amma mín þjáist af heyrnarleysi. Það er svo erfitt að heyra ekkert þegar ekki er talað beint við hana. Hún fylgir okkur ekki þegar við tölum saman. Sem er glatað því hún er svo hnyttin og skemmtileg þegar hún er að skjóta á okkur þegar við erum að kjánast eitthvað.
Ég hafði áhyggjur af því að hún myndi ekki endast allan matinn því í kaffinu um daginn þá var hún svo þreytt að hún vildi bara fara upp aftur innan klukkustundar, alveg búin á því. En í þetta sinn var hún bara vel hress og vakandi. Og svo óskaplega fín, búið að blása hárið og klæða sig í sparidressið. Er ég kom byrjaði ég á að hrósa henni fyrir hvað hún væri fín um hárið, sá strax að hún heyrði það ekki, bara heilsaði mér. Er ég loksins náði að setjast, búin að troða mér með látum í sætið, þá snýr hún sér að mér og spyr hvort hún sé ekki fín um hárið... ég hélt það nú, hefði reynt að tjá mig um það áðan.
Mamma plataði eina af yndislegu konunum á Sóltúni að smella mynd af okkur saman.
Og við svona fínar saman allar þrjár. Sú sem tók myndina sagði aftur hvað ég væri lík ömmu, held hún sé sú eina sem hafi sagt það nokkurn tímann. Mér finnst það gaman, ekki leiðum að líkjast. En þar sem ég líkist mömmunni minni víst ansi mikið og hún svona kannski meira í ætt föður síns þá veit ég ekki :) Og eins og stundum áður kom það pínu á óvart að minns væri barnabarn, ekki í fyrsta sinn sem fólk er alveg til í að taka okkur mæðgur sem systur.
Þar sem heimilið mitt er í rúst (fram að helgi) þá nýt ég þess að fara út úr húsi og bý mér til aðventustemmningu svona. Á morgun ætla ég á Korpu fund... pínu stressuð að undirbúa allt sem ég á eftir fyrir þann fund... þar verður notaleg jólastemmning í góðum hópi kvenna. Og á laugardaginn ætla ég í leikhús. Svona skoppar maður bara í rólegheitum á milli þess sem maður málar herbergi, setur saman húsgögn, fer til vinnu að græja skatta og laun, þvær þvott og fer út með hunda.
Nenni ekki stressi - þetta kemur allt í rólegheitum ef maður bara heldur áfram.
Svona var herbergið í fyrradag
Krakkinn í stofunni á meðan mamman málaði.
Hann er kominn inn til sín aftur - allt orðið hreint og fínt. Settum saman skrifborðið sem hann keypti sér áðan - á morgun setjum við saman skápinn. Ég henti upp gardínukappanum og smellti gardínunum í gluggann. Mér fannst ég frekar svöl að græja þetta allt saman sjálf, og fá svo hjálp frá stráknum með skrifborðið þegar hann loksins lét sjá sig af æfingu og eftir sturtu. Þetta er svona dæmigert BH verkefni. En hann verður busy þar til seint annað kvöld og ég nenni ekki bíða :) Enda búin að gera svona alls konar svo oft með honum að við mæðgin erum vel sjálfbjarga með þetta. En mikið var gott að fá hann með mér í málið :)
Ég hlakka til að losna við þessa hrúgu úr holinu hjá mér. Fer með kommóður upp í bústað en hitt er til sölu - hillur og skrifborð og ein kommóða... bara ef einhvern vantar furuhúsgögn frá Flexa í barnaherbergið :) Gaurinn að reyna að hafa smá upp í nýju húsgögnin sín, sem eru verulega svöl.
Ef áætlun mín gengur eftir (sem gerist aldrei) þá ætti ég að vera að setja upp jólin hérna um helgina. Ætli það þýði ekki á mánudaginn. En eins og ég segi - ætla ekki að stressa mig á þessu, bara halda áfram og þá kemur þetta.
Later
Þetta var svo ágætt. Það voru sungin fyrir okkur nokkur jólalög og svo spjallaði fólk saman. Ættingjar að bera saman bækur, gamlir nágrannar að hittast eftir mörg ár og rifja upp gamlar minningar. Yndislegt bara. Og svo verður að viðurkennast að það er mátulega broslegt að fylgjast með öllum og hlusta.
T.d. þegar söngvarinn þandi raddböndin þá var vel tekið undir af einum manni og aumingjans dóttir hans reyndi að sussa á hann. Við hin skemmtum okkur vel yfir þessum undirtektum og fannst ekkert þurfa að þagga niður í honum. Svo heyrði maður hér og þar "ha hvað sagði hann" og þá var svarað "HANN SAGÐI..." Því miður margir búnir að tapa mikilli heyrn. Það er erfitt, það er félagslega svo einangrandi. Amma mín þjáist af heyrnarleysi. Það er svo erfitt að heyra ekkert þegar ekki er talað beint við hana. Hún fylgir okkur ekki þegar við tölum saman. Sem er glatað því hún er svo hnyttin og skemmtileg þegar hún er að skjóta á okkur þegar við erum að kjánast eitthvað.
Ég hafði áhyggjur af því að hún myndi ekki endast allan matinn því í kaffinu um daginn þá var hún svo þreytt að hún vildi bara fara upp aftur innan klukkustundar, alveg búin á því. En í þetta sinn var hún bara vel hress og vakandi. Og svo óskaplega fín, búið að blása hárið og klæða sig í sparidressið. Er ég kom byrjaði ég á að hrósa henni fyrir hvað hún væri fín um hárið, sá strax að hún heyrði það ekki, bara heilsaði mér. Er ég loksins náði að setjast, búin að troða mér með látum í sætið, þá snýr hún sér að mér og spyr hvort hún sé ekki fín um hárið... ég hélt það nú, hefði reynt að tjá mig um það áðan.
Mamma plataði eina af yndislegu konunum á Sóltúni að smella mynd af okkur saman.
Og við svona fínar saman allar þrjár. Sú sem tók myndina sagði aftur hvað ég væri lík ömmu, held hún sé sú eina sem hafi sagt það nokkurn tímann. Mér finnst það gaman, ekki leiðum að líkjast. En þar sem ég líkist mömmunni minni víst ansi mikið og hún svona kannski meira í ætt föður síns þá veit ég ekki :) Og eins og stundum áður kom það pínu á óvart að minns væri barnabarn, ekki í fyrsta sinn sem fólk er alveg til í að taka okkur mæðgur sem systur.
Þar sem heimilið mitt er í rúst (fram að helgi) þá nýt ég þess að fara út úr húsi og bý mér til aðventustemmningu svona. Á morgun ætla ég á Korpu fund... pínu stressuð að undirbúa allt sem ég á eftir fyrir þann fund... þar verður notaleg jólastemmning í góðum hópi kvenna. Og á laugardaginn ætla ég í leikhús. Svona skoppar maður bara í rólegheitum á milli þess sem maður málar herbergi, setur saman húsgögn, fer til vinnu að græja skatta og laun, þvær þvott og fer út með hunda.
Nenni ekki stressi - þetta kemur allt í rólegheitum ef maður bara heldur áfram.
Hann er kominn inn til sín aftur - allt orðið hreint og fínt. Settum saman skrifborðið sem hann keypti sér áðan - á morgun setjum við saman skápinn. Ég henti upp gardínukappanum og smellti gardínunum í gluggann. Mér fannst ég frekar svöl að græja þetta allt saman sjálf, og fá svo hjálp frá stráknum með skrifborðið þegar hann loksins lét sjá sig af æfingu og eftir sturtu. Þetta er svona dæmigert BH verkefni. En hann verður busy þar til seint annað kvöld og ég nenni ekki bíða :) Enda búin að gera svona alls konar svo oft með honum að við mæðgin erum vel sjálfbjarga með þetta. En mikið var gott að fá hann með mér í málið :)
Ég hlakka til að losna við þessa hrúgu úr holinu hjá mér. Fer með kommóður upp í bústað en hitt er til sölu - hillur og skrifborð og ein kommóða... bara ef einhvern vantar furuhúsgögn frá Flexa í barnaherbergið :) Gaurinn að reyna að hafa smá upp í nýju húsgögnin sín, sem eru verulega svöl.
Ef áætlun mín gengur eftir (sem gerist aldrei) þá ætti ég að vera að setja upp jólin hérna um helgina. Ætli það þýði ekki á mánudaginn. En eins og ég segi - ætla ekki að stressa mig á þessu, bara halda áfram og þá kemur þetta.
Later
Ummæli