Míkrósaga

Að venja nýjan fullvaxinn, ógeldann, rakka á heimilið er góð skemmtun :o) Þau eru svo fyndin hérna. Þeim er haldið aðskildum innandyra, ekki að ástæðulausu. Búin að færa búrið hans Leloo hérna í holið. Hann hefur fengið að vera mest laus hérna í íbúðinni á meðan hin tvö eru úti eða inni í forstofu. Nú er ég að reyna að hafa hann aðeins í búrinu á meðan Ronja og Úlfur eru laus í kringum hann. Gengur merkilega vel finnst mér. Þau svona aðeins létu vita af sér hérna áðan, endaði þannig að ég lokaði þau aftur inni. Hleypti þeim svo út stuttu síðar og þau nenna ekki að skoða hann mikið né urra neitt. Slappa af hérna hjá mér frekar og láta hann eiga sig. Það er heilmikill sigur finnst mér. Öll pollróleg... svona eins og hægt er. Fer með þau út að ganga á eftir. SBK kemur með mér. Ekki hættandi á að vera ein með þrjá hunda sem gætu tekið upp á því að ræða málin í fullri alvöru. Alla vega ekki svona öfluga hunda. Í gær fór ég með Olgu og Rósu á Helgafellið. Gengum gilið í stað hefðbund...

Þetta verður áhugaverð vika. BH á leiðinni út og við að venja nýjan ársgamlan rakka á heimilið. Spennandi verkefni en jafnframt verulega krefjandi. Finndist betra að hafa BH hérna því þó ég telji mig nokkuð harða og fínan uppalanda þá virðist hann hafa betra vald á hundunum en ég á börnunum. Fínt jafnvægi hérna. Þegar ég stóð fyrst á milli rakkanna hérna á heimilinu, heimilinu sem Úlfur minn stjórnar (ef frá er talin Ronja sem á heiminn), þá fékk ég smjörþefinn af því að grennast um fullt á stuttum tíma. Svona svæðabrennsla. Ég stóð á milli þeirra, þeir á feita urrinu og sýndu allar sínar fallegu tennur á ekki svo fallegan hátt. Ég að hvæsa á þá og byrsta mig eitthvað þegar þessi yngri fyrir aftan mig urrar og geltir allt í einu, svo djúpt og ógnandi að mér dauðbrá. Lærið á mér fékk sjokk og ég hló taugaveiklunarhlátri og sagði að það minnkaði um helming úr hræðslu við að vera étið. Setti bara Úlfinn aftur í forstofuna og slakaði þar með á spennunni, þar til næst :o) Þetta kemu...

“From time to time, people tell me, “lighten up, it’s just a dog”, or, “that’s a lot of money for just a dog”. They don’t understand the distance traveled, the time spent, or the costs involved for “just a dog”. Some of my proudest moments have come about with “just a dog”. Many hours have passed and my only company was “just a dog”, but I did not once feel slighted. Some of my saddest moments have been brought about by “just a dog” and in those days of darkness, the gentle touch of “just a dog” gave me comfort and reason to overcome the day. If you, too, think it’s “just a dog”, then you will probably understand phases like “just a friend”, “just a sunrise”, or “just a promise”. “Just a dog” brings into my life the very essence of friendship, trust, and pure unbridled joy. “Just a dog” brings out the compassion and patience that makes me a better person. Because of “just a dog” I will rise early, take long walks and look longingly to the future. So for me and folks like me, it’s not “...

Tók þátt í Íslandsmeistarakeppni SHKÍ - hljóp fimm kílómetra á Þingvöllum í rigningarsudda. Mjög frískandi og svalandi. Ég bætti mig um tæpa mínútu... 25:01 er minn besti tími hingað til. Það dugði mér til að komast í fyrsta sætið og get ég því kallað mig Íslandsmeistara í fimm kílómetra canicross kvenna. Er nú bara nokkuð ánægð með það, fékk medalíu og bikar og alles - voða montin. BH tók þátt í tíu kílómetra canicross og vann karlaflokkinn með tímann 49:02 - svo við erum ansi lukkuleg með okkur hjónin núna. Hann tók þátt í dog-scootering í gær. Þá var hann á keðjulausu hjóli með tvo hunda. Varð í öðru sæti og sáttur við það. Annar hundurinn varð sár á grófu malbikinu og neitaði að fara lengra eftir fjóra kílómetra... svo hann kippti Hrímu sinni í fangið og hélt á henni, á hjólinu, næstu fjóra. Úlfur dró þau í mark. Svo þau voru dáldið svöl er þau renndu i mark. Fólki virðist umhugað um að spilla gleðinni fyrir okkur - bæði um helgina og á Mývatni. Finnst það frekar súrt því ég te...

Hvað eiga þessar dagsetningar sameiginlegt : 31. júlí 2008, 1. janúar 2009 og 21 september 2011 ? Enginn ? Jú þessa daga mættu loðnir ferfætlingar í þetta hús með framtíðarbúsetu í huga :o) Þeir sem halda að við séum klikk, endanlega gengin af göflunum eða bara slétt út snarbiluð... vinsamlegast takið númer og farið í röðina. Þetta er minnsti gaurinn okkar... Svona lítur hann út núna - ekki svo lítill lengur... jafnvel stærri en Úlfur, en klárlega yngstur ! Svona lítur pakkið þá út :o)

Ligg hérna hangandi á netinu og aldrei þessu vant sofnaði BH á undan mér... Það er skemmst frá því að segja að hann hrýtur og mér finnst það hrikalega fyndið því nú er klárlega komið veiðileyfi á hann. Hef ansi oft fengið að sitja undir lélegu hrotugríni, en nú fær hann þetta í bakið. Og bara svo það sé á hreinu... Ég hrýt ekki, ég í mesta lagi mýtla ! Gnótt

Það er fátt meira freistandi en að skríða undir teppi og horfa á góða mynd í sjónvarpinu í svona veðri. En fátt meira hressandi en að drífa sig út og ganga með ferfætlingana í svona frískandi haustveðri. Og það ætlum við hjónin einmitt að gera á eftir :o) KEB situr sveittur og lærir því það þarf að nota þann litla frítíma sem hann hefur vel. Og fjögur misstór próf framundan. Engin grið gefin í þessum skóla og þá ekki fimleikunum, svo það er eins gott að vera á tánum með þetta allt saman. Litla skottan hins vegar skellti sér í gær með frænku sinni upp á heiði og hjálpaði til við að smala í fyrsta sinn. Og að sjálfsögðu stóð drottningin sig bara vel eins og búist var við. Hún og Sóldís, farskjótinn hennar, voru gott teymi. Þau voru heppin í gær með veður. Erfitt að vera blautur og kaldur allann daginn á baki úti í móa. En í dag koma auka fötin og nestið sér sennilega vel. Nú eru þær að rétta frænkurnar ásamt helling af liði. Heyrðist á SBK að hún ætlaði að skipa bara fyrir og benda á þ...

Ætla að smella þessu hérna inn. Fannst þetta áhugaverð lesning... ekkert sem maður vissi ekki fyrir svo sem. Later

Fyrir sex árum síðan var ákveðið að rífa niður snúrurnar hérna úti. Ég var ekki alveg kát með það en sættist á það því ég átti að fá nýjar strax. Það var verið að breyta aðeins við gaflinn á bílskúrnum. Leggja stétt í grjótið sem hafði verið sett þar af síðustu eigendum. Skil ekki þegar fólk setur svona grjót - ljótt og ömurlegt að ganga um þetta. Núna sex árum seinna var klárað að leggja stéttina, sett gras, minigolfbrautin sem BH smíðaði og ÚTISNÚRUR. Ég er búin að misnota þessar snúrur síðan þær komu. Finnst æði að nota svona þurrkveður og þvo allt upp úr þvottakörfunni. Tekur enga stund að þorna. Þegar BH er í útlöndum, sem var ansi oft hér áður, líður lengra á milli núna, þá reyni ég að þvo undirlökin af rúminu okkar og þannig. Gott að vera ekki í stressi hvort þetta þornar fyrir kvöldið eða ekki. En núna ákvað ég að þvo sængurnar líka. Tróð sænginni hans BH í vélina... erfitt að loka henni aftur - smá áhyggjur en ákvað að starta samt vélinni og vona það besta ! Og hvað gerir ...

Það kom mér skemmtilega á óvart að lesa vel skrifaða grein inn á Spegill.is . Ég hef stundum lesið einhverjar svona greinar á bleikt.is, menn.is og jafnvel mbl.is og verð meira og minna fyrir vonbrigðum. Þær eru eitthvað svo innihaldsrýrar og óspennandi. Jafnvel illa þýddar þannig að væmna Ameríka skín í gegn. En þessi grein er nákvæmlega það sem ég hefði getað hugsað mér að skrifa sjálf. Hefði sennilega ekki komið þessu svona snyrtilega og skiljanlega frá mér en er svo sammála öllu sem kemur þarna fram. Later

Vil bara koma því að - ég verð í rúminu á morgun. Þetta er búið að vera laaaangur dagur. Búin að keyra í allan dag, keyra jafnmikið og ég keyri á tveimur vikum venjulega. En þetta er búin að vera góður dagur, fyrir utan að ég byrjaði klukkan fimm í morgun á því að keyra BH til Keflavíkur í flug. Hann er farinn til Belgíu fram á laugardag, stuttur túr. Gekk við Stórhöfða í Hafnarfirði með Olgu og Rósu með hundana. Dísusskvísus, eigum við að ræða eitthvað hvað þessir togarar mínir eru öflugir ? Ég er með þokkalegt tak í lærunum og rassinum, ég sem fær aldrei harðsperrur eftir þolþjálfun og hlaup. Þetta voru alvöru styrktaræfingar. Eftir að hafa brunað heim og aðeins fengið mér að borða rauk ég aftur út og nú í Nauthólsvík. Hljóp fimm kílómetra með Olgu og Jökli, öll með hunda. Mínir togarar voru að vinna vinnuna sína og ég mátti hafa mig alla við. Ég hleyp hægar en bæði Olga og Jökull (alltaf síðust alls staðar) svo þau voru öflug mín tvö. Úlfur hafði sérstakan augastað á Hrímu sinni, ...

KBB fékk frí í skólanum í dag og á morgun. Hún hélt í morgun sem leið lá í Háskólann í Reykjavík. Þar tóku aðstandendur Nýsköpunarkeppni grunnskólanema á móti henni og 39 öðrum snillingum. Þau voru valin úr hópi 1872 umsækjenda. Hennar uppfinning tengist hundahaldi, hvað annað ? Betrumbættur flexitaumur, svona útdraganlegur taumur fyrir þá sem ekki vita. Hún vill reyna að koma í veg fyrir að hundurinn kippist til þegar taumurinn er skyndilega búinn og hundurinn enn að hlaupa á fullu. Ég er ekki svona snjöll, en hef alltaf notað röddina bara og talað við kvikindið á ferðinni. Þegar ég veit að bandið er að verða búið kalla ég "Róóóleg" og þau eru farin að læra að betra er að hægja á sér þá. Annars notum við þessa tauma lítið. Það er ekki nema við BH séum löt og viljum leyfa þeim að hreyfa sig og þefa um allt á meðan við röltum, þá notum við þá. Það skapaðist skemmtileg umræða á Facebook síðunni hennar Alexöndru um þessa tauma um daginn. Skemmtilegast þótti mér að lesa athug...

Hjónabandið er himneskt... en það eru þrumur og eldingar líka! Tuttuguogþrjú ár... það þarf mikla þolinmæði og þrautseigju og ýmislegt fleira til að halda út þetta lengi í nútíma þjóðfélagi. Og ég segi bara - geri aðrir betur. Þekki fólk á mínum aldri sem hefur haldið sambandi sínu blómlegu þetta lengi. Við erum ekki ein um að eiga svona langan tíma saman. Þetta er orðið þannig að við þurfum varla að tala saman lengur. Nánast lesum hugsanir, ekki alveg en næstum því. Síðast í gær í hópi fólks, man ekki hvað var rætt, en okkur datt það sama í hug á sama tíma og litum á hvort annað og glottum. Svona er þetta oft, ég sit og hugsa eitthvað við morgunverðarborðið og hann lítur á mig og segir nákvæmlega það sem ég er að hugsa, og öfugt. EN það er samt þannig að hugsanalestur er ekki mögulegur því þarf víst að tjá sig, gleymum því stundum... en rifjum það upp reglulega. Við erum bara nokkuð ánægð með sjálf okkur og horfum brött fram á veginn. Sátt við ávextina okkar og ferfætlingana lík...