Míkrósaga

Fórum "Iron will" í kvöld. Heiðmörkin í snjónum og myrkrinum. Það var svo gaman. Ég var send af stað á sleðanum okkar með hundana okkar þrjá. Þau hafa nú ekki verið að sýna sínar bestu hliðar undanfarið en ég hafði grun um að rakkarnir myndu standa sig núna. Ég er ekki skyggn en hef átt rakka nógu lengi til að vita að lóðatíkur gera þá heilalausa með öllu. Olga fór á undan mér af stað og við byrjuðum í hjólförum á veginum til að ná smá hring. Komumst ekki alla leið á bílunum þangað sem við erum vön að byrja. Aumingja Olga fékk að púla og hlaupa uppeftir veginum en mínir hundar bókstaflega flugu á eftir henni, mjög ákveðnir í að ná þessum tíkum þarna. Ég átti mjög auðvelda og skemmtilega leið, helming leiðarinnar. Þá ákváðum við að ég færi framúr og myndi vera fyrst. Það var öllu rólegri ferð en gekk í heildina vel. Færðin var skuggalega þung víðast og ef maður ætlaði að hjálpa til og ýta eða hlaupa með... mátti maður oft hafa sig allann við að komast aftur á sleðann. Var ...

Mér er búið að líða svona eins og drengnum í þessu myndbandi  allan desember. Við hjónin ákváðum að taka gjafirnar til krakkanna með okkur í Álfheimana í kvöld. Vorum viss um að KBB myndi kannski ná að fatta hver hennar gjöf yrði. Tókum enga sénsa því við vildum að hún vissi EKKERT. Við urðum ekki fyrir vonbrigðum... pabbinn sagðist hafa beygt af þegar hún tók upp gjöfina sína. KEB fékk hrikalega spennandi stráka jólagjöf og var alsæll. Við náðum honum líka, hann verður sæll og glaður allt árið að gera minningar ódauðlegar :) KBB fékk "bara" flettibók, þurfti að lesa blaðsíðu eftir blaðsíðu til að uppgötva hver hennar gjöf er. Og það var óborganlegt þegar ljósið var að kvikna hjá henni. Hún brosir allan hringinn og það er hætt við að hún eigi eftir að telja dagana til 4. febrúar. Þrátt fyrir að hafa dissað dáldið upplifunarkassana sem auglýstir hafa verið fyrir jólin þá var hún ansi hreint spriklandi lukkuleg með "action" pakkann sinn. Hún fékk nefnilega ekk...

Fórum í gær til að leyfa hundunum okkar að hlaupa lausum. Leit út um gluggann og sá þetta líka fína veður. M.a.s. snjóaði aðeins. Vorum samt vöruð við að það væri ekki skemmtilegt veður á Suðurlandsvegi og þar með ekki heldur á Nesjavallavegi, þar sem okkar ferð var heitið. Við vorum því við öllu búin. Vissum að sennilega myndum við ekki ná að keyra alla leið þangað sem við helst vildum en ákváðum að sjá hvernig aðstæður voru. Er við vorum komin áleiðis var okkur ljóst að okkar bíll myndi ekki hafa það lengra en við vorum komin. Svo við ákváðum að snúa bifreið vorri við og lögðum á "auða" götuna og hleyptum hersingunni út. Sama gerðu Olga og Halli. Við vorum minnt á það þarna hvernig vetur eru á Íslandi þegar vind hreyfir. Það var vont að fá snjórigninguna í andlitið og við óðum sums staðar snjó uppfyrir hné út í móa. Hundarnir þurftu smá tíma til að átta sig. Það var mjög fyndið að sjá þau hlaupa og endastingast á nefið þegar snjórinn gaf sig. Við röltum þarna með þau í kl...

Mikið lifandi skelfingar ósköp er gott að eiga ömmur, mömmu og tengdamömmu sem kunna og geta allt. Verst að ég verð aldrei svona ofurkona :/ Rennilásin á úlpunni hans KEB var ónýtur og í stað þess að kaupa nýja úlpu á brjáluðu ofurverði var nóg að kaupa nýjan rennilás. Tengdó sá um að spretta þeim gamla í burtu og sauma þann nýja á úlpuna og krakkinn svona líka lukkulegur með það. Það er eins gott að Lottuskottið mitt verði svona ofurkona því ekki er mamma hennar líkleg til stórræða í þessum efnum! KEB losnaði við gipsið í dag. Var sérstaklega ánægður með það. Var samt svo hissa hvað hendin er öll skrýtin. enn pínu bólgið handarbak, rýrari en hún var og svo var honum skítkalt á vinstri þegar hann var úti í dag. Spurning um að græja sig í vettlinga á morgun áður en hann fer í skólann. Hann þarf að hvíla hendina áfram til að þetta lagist almennilega. Kom í ljós í dag að ég vissi ekkert hvað hafði brotnað því það var ekki baugfingur eins og ég hélt - heldur beinið frá baugfingri í h...

Er með einn lítinn hérna heldur óhamingjusaman. Hann skilur ekki alveg hvað málið er. Leo er inni hjá mér en ég setti stóru vargana tvo út í gerði. Þau eru búin að vera inni meira og minna á daginn síðan á miðvikudag.  Fyrir utan göngutúra.Vildi ekki setja rakkana út, annan með saum í fætinum og hinn gat á hausnum. En þar sem fjörið er helst til mikið hér innan dyra fyrir minn smekk stundum þá ákvað ég að skella tveimur út saman. Leo vælir á mig hérna og skoppar að gluggunum þar sem hann sér út. Settist við hurðina út á pall og svo lagðist hann niður. Leit út fyrir að eiga mest bágt í heiminum greyið. Vonda kona að halda honum frá vinum sínum. Vonda vonda kona ! Later

Ég er svo reið að ég er að kafna - það hefur gerst ansi oft síðast liðið ár. Ég er orðin dauðleið á helvítis pakki. Ég hef lært heilmikið á þessum tíma um mannleg samskipti. Ætti að vera orðin vel þjálfuð þetta gömul. En hingað til hef ég greinilega valið vini af meiri kostgæfni en undanfarið. Ég er þákklát fyrir þá raunverulegu vini sem ég hef eignast þetta ár og jafnframt reynslunni ríkari með hitt pakkið. Maður á að treysta innsæi sínu og láta það vera að tala við fólk sem þrífst á öfund og baktali. Og vælukjóarnir, guð minn góður - "ó mig auma" liðið. Í alvöru, þegar ég er í svona skapi þá segi ég hiklaust (gegn betri vitund) skjóta þetta bara og passa að það fjölgi sér ekki svona fólk. Maður á ekki að umgangast fólk sem maður veit að baktalar alla sem ekki eru á staðnum. Fólk sem "veit" svona hitt og þetta um allt og alla. Maður á ekki að umgangast fólk sem getur ekkert sjálft og öfundar þá sem framkvæma. Því einn daginn kemur að þér og þú átt ekki séns... ...

Ég elska börnin mín... óendanlega. Mér þykir afskaplega vænt um dýrin mín líka. Þrátt fyrir að allt gangi súper vel hérna með rakkakjánana þá eru þeir engir bestu vinir í raun. Í gær fór allt fjandans til og getum við að hluta kennt okkur sjálfum um. Þeir ruddust hvor á hinn og við vorum í mestu vandræðum með að toga þá í sundur. Ég ríghélt í lærin á Úlfi og BH greip Leo og svo reyndum við að toga þá í sundur. Endaði þannig að Úlfur er með vænt gat á hausnum eftir vígtönn og Leo með gat á fæti eftir vígtönn. Hans sár var það slæmt að loppan er vel bólgin. Þegar BH sendi þau út að pissa áður en við fórum að sofa vildi Leo ekki koma. Hann lagði eyrun aftur og horfði hvolpaaugum á okkur. Hann var beðinn um að drífa sig að fara út að pissa, bara í rólegheitum því við sáum að hann var eitthvað lítill í sér. Kannski rétt að taka það fram að BH var með sár á lærinu eftir vígtönn líka, ekki eftir mig samt! Kom í ljós að Leo gat ekki staðið upp. Hann var svona aumur í loppunni sinni. Hrun...