Fara í aðalinnihald

Ofurkonur

Mikið lifandi skelfingar ósköp er gott að eiga ömmur, mömmu og tengdamömmu sem kunna og geta allt. Verst að ég verð aldrei svona ofurkona :/

Rennilásin á úlpunni hans KEB var ónýtur og í stað þess að kaupa nýja úlpu á brjáluðu ofurverði var nóg að kaupa nýjan rennilás. Tengdó sá um að spretta þeim gamla í burtu og sauma þann nýja á úlpuna og krakkinn svona líka lukkulegur með það.

Það er eins gott að Lottuskottið mitt verði svona ofurkona því ekki er mamma hennar líkleg til stórræða í þessum efnum!

KEB losnaði við gipsið í dag. Var sérstaklega ánægður með það. Var samt svo hissa hvað hendin er öll skrýtin. enn pínu bólgið handarbak, rýrari en hún var og svo var honum skítkalt á vinstri þegar hann var úti í dag. Spurning um að græja sig í vettlinga á morgun áður en hann fer í skólann. Hann þarf að hvíla hendina áfram til að þetta lagist almennilega. Kom í ljós í dag að ég vissi ekkert hvað hafði brotnað því það var ekki baugfingur eins og ég hélt - heldur beinið frá baugfingri í handarbakinu.

Hann klárar prófin á miðvikudaginn. Þá gengur hann úr skólanum tilbúinn í langþráð jólafrí eftir átökin. Búið að vera ansi strembið á köflum. En hann hefur staðið sig eins og hetja, líkt og áður. Ein önn að klárast, útskrifast áður en ég get blikkað augunum. Og þá fer litla trítlan að ákveða hvert hún vill fara í framhaldsskóla. Ég verð dauð áður en ég veit af, þetta líður svo hratt.

Eða eins og dóttir mín orðaði það eftir að hafa lagt föður sínum lífsreglurnar þegar hann var á leið í líkamsrækt. Eftir að hafa sagt honum að hegða sér vel, vera duglegur og kurteis... um leið og hann lokaði útidyrahurðinni leit hún á mig svona eins og reynd móðir og sagði undurblítt "ohh they grow up so fast" og svo brosti hún svo sætt. Ég auðvitað sprakk úr hlátri og spurði hvaðan hún hefði eiginlega komið!

En þau alla vega vaxa hratt úr grasi... hún hitti naglann á höfuðið þar :)

Later

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...