Þá er níu vikna plani mínu lokið hér með. Fór og hitti fólk frá Sleðahundaklúbbnum áðan við Ánanaust. Við BH ákváðum að nota tækifærið og hlaupa með hundana í stað þess að línuskauta eða hjóla. Ég var bara með Ronju og BH tók Úlfinn. Hún togaði sæmilega á meðan hún fann smjörþefinn af þeim tveimur fyrir framan. En þegar dró meira í sundur með okkur var hún hundlöt og ég fékk að hafa fyrir þessu bara ein. Ég hljóp 6,5 km og fannst ég bara nokkuð góð og ánægð með mig. En þegar BH kom þá hafði hann hlaupið rúmlega átta km. Olga hafði svo skráð rúmlega níu á Nike+ svo ég sá að ég á enn langt í land. Er að spá í að loka bara á þau og hætta að sjá hvað þau eru klár. Ignorance is a bliss er sagt og ég er farin að skilja af hverju :o) Eða ég reyni bara að vera klók og halda áfram og vera ánægð með sjálfa mig. Held ég geri það bara, læt þau ýta mér áfram þó þau viti ekki af því. Er ekki að standa mig nógu vel á nammivaktinni. Líður varla sá dagur að ég smjatti ekki á einhverju. Er nokkuð dugleg...