Míkrósaga

Eru fleiri en ég sem líður svona eftir jólin ? bara að spuglera :) Later

10 sverð Hér birtist fallegt ljós sem er að vinna sig í gegnum völundarhús eigin ranghugmynda. Ljósið ert þú. Leyfðu hjarta þínu, innri visku og innsæi þínu að hafa úrslitavaldið því hér er aðvörun komið áleiðis til þín. Þér er ráðlagt að hugsa þig tvisvar um varðandi félagsskap nokkurn sem þú kynntist nýverið. Ef þú hefur það á tilfinningunni að vandamál innan mannskaparins eyðileggi fyrir þér á einhvern hátt ættir þú að hörfa burt sem allra fyrst og ekki taka við því sem þér finnst ekki rétt. Sú ábyrgð verður nefnilega aldrei frá þér tekin. Vanlíðan er á enda og nýr kafli nú þegar hafinn. Hér eftir er leiðin greið og þú á réttri leið. Framtíð þín er björt og erfiðir tímar á bak og burt. © Ellý Ármanns. Þetta er jólaspáin mín í ár - spurning um að hafa þetta til hliðsjónar á nýju ári ? Later

Hér eru allir slakir (ennþá) þó jólin séu að koma. Ég er búin að kaupa allar jólagjafir og búin að pakka þeim öllum inn líka og senda jólakortin. Þannig að þá bara mega jólin koma fyrir mér. Verð reyndar að viðurkenna að nú þegar ég hugsa til þess að aðfangadagur verður hérna heima hjá okkur og ég ber ábyrgð á því að allir fari saddir að sofa - þá fer um mig smá hrollur. Og reyndar fleiri. Dóttir mín er á taugum "þetta á allt að vera eins og hjá ömmu" ég að fletta í bókum og fá hugmyndir í sambandi við súpuna og hamborgarhrygginn og hún fer bara á taugum. "ÞETTA ÞARF AÐ VERA EINS OG HJÁ ÖMMU... HRINGDU Í HANA" Og ég, kjúklingurinn sem ég er, geri eins og mamma segir. Búin að kaupa kjötið svo ég fái ekki bara afganga, græjaði það fyrir helgi. Var hins vegar ekki búin að redda rest - öllu meðlæti og slíkt. Mér hættir mjög til að græja hlutir á síðustu stundu og því fór ég ekki að versla í gær eins og til stóð. Vaknaði með andfælum í morgun (hádeginu) og segi við B...

Voru örugglega allir búnir að sjá þetta viðtal ? Kristín veit alveg um hvað hún talar og Keano og Zizou eru afbrags vinnuhundar... og kelirófur :) Later

Ööööö nei, ekki á þessu heimili. Hér getur móðirin ekki hugsað þegar einhver slasar sig og vill bara drífa viðkomandi til læknis eða hjúkku. Ég meika ekki að búa um sár eða eitthvað verra... gæti ekki tekið úr sauma eða sprautað neinn, ekki einu sinni sjálfa mig. Og það hefur reynt á það. Fyrir eina af aðgerðunum sem ég hef farið í. Þá var mér boðið að koma kl. 20 aftur í sprautu til að fá blóðþynningarlyf (standard fyrir skurðaðgerðir) eða fá bara með mér heim sprautu og efni. Sprauta mig svo bara sjálf í vöðva. "Sjáumst bara kl. 20" ég var ekkert að ræða að sprauta mig sjálf. Anyways... sonurinn duglegur að reyna á þolrif móður sinnar, ræðum ekki hvernig hann fer með föður sinn. Hringdi í fyrradag og sagðist vera á leið á slysó - hafði slasað sig á æfingu. Og hann er hættur í fimleikum. Jú hann sagðist hafa tekið stykki úr fingrinum á sér - og ég spurði á móti "ert þú ekki að æfa spretthlaup?" Þeir voru að leika sér eftir æfingu og hann klemmdi sig á einhverju...

Þetta er áhugaverð grein . Ég er pottþétt sek um að koma ekki eins fram við strákabörn og stelpubörn, þó ég reyni að vera meðvituð. Ætla þó að láta fylgja að að sonur minn átti bara einn traktor með kerru (hægt að toga í kerruna, sem föst var við traktorinn, og þá trekktist leikfangið upp og keyrði sjálft áfram þegar kerrunni var sleppt) þegar hann var um eins og hálfs árs gamall. Hvernig man ég það ? Ég var alls ekki meðvituð um þetta á þeim tíma. Fyrr en góð vinkona benti mér á að hann hafði áhuga á bílakörfunni í herbergi dætra hennar. Við bjuggum erlendis á þessum tíma og við Valgerður eyddum öllum okkar frístundum saman með ungana okkar þrjá. Hún með dætur sínar tvær og ég með frumburðinn minn. Þær stúlkur áttu bæði "stelpu-" og "stráka-" dót. Pabbi þeirra sá til þess að þær áttu bílahús og nokkra bíla. Bíla sem voru geymdir í svona lítilli plast innkaupakörfu (leikfang). Þær systur léku sér nánast aldei og bara eiginlega alls ekki með bílana sína. En þ...

Það bara verður að halda þessu til haga hérna. Gaur að skrifa um selfie myndir og ég bilaðist út hlátri. Það er vandræðalegt að fylgjast með svona fólki eins og hann er að lýsa. Það eru ekki margir á mínu fb sem láta svona, en ég er ekki alveg laus við svona fólk þar. Og ég stend mig stundum að því að sitja opinmynt og hrista höfuðið, þetta er svo hallærislegt. Þessi setning fór alveg með mig: "I can see him counting his “likes” right now whilst recounting his abs. As far as I know, he doesn’t own a shirt and has never eaten a carb in his life" Og svo þessi: "-It is still a selfie if you are holding a baby animal." Hló extra mikið því þetta hef ég séð á mínu fb... gellan í bikini með litla tjúann og svona "ein af XXX" aha einmitt ein af honum. Um daginn var ein "Þriðjudags" og svo feita pósan og læti... shit þetta er svo glatað ! Stundum er þetta samt fyndið :) Og stundum bara nauðsynlegt - við BH höfum gert þetta oft... löngu fy...

Mér finnst þetta myndband dáldið skemmtilegt. Koddaslagur er dáldið skemmtilegur. Við BH förum ALDREI í koddaslag. Eða sko ekki ég alla vega... alla vega ekki við hann. Þið vitið koddaslagur - sjáið þetta í bíómyndum. Parið svona að "slást" með koddunum og hlæja aðeins og það ríkir ákveðið jafnræði - eða svona næstum því alla vega. Voða rómó og svona kósí skemmtilegt. EKKI hjá okkur. NEI. Baldvin tapar ekki - ekki heldur gamnirómókósý koddaslag. Bara ekki. Og hann tryggir það alveg - gulltryggir - í fyrsta höggi. Ég má þakka fyrir ef ég einu sinni veit að það er koddaslagur í gangi þegar hann hefst. Hans mottó er AIM TO KILL - Operation: kill the bitch. Í alvöru ég má þakka fyrir að halda tönnunum... þakka fyrir að vera ekki dauðrotuð. Svo ég lærði hratt að ég fer ekki í koddaslag við svona loonie. Ég færi frekar í koddaslag á sjómannadaginn út á svona drumbi yfir höfninni við fullvaxinn alvöru íslenskan sjómann - og ég myndi hafa betur... svo góð er ég orðin. Mér ...

Það er furðulegt hvað það er ríkt í okkur að tala stelpur og konur niður - segja þeim að vera sætar og fínar og dömur. En boys will be boys, það getur enginn stoppað. Á Baggalút tónleikunum klofaði BH yfir bekkinn (efsta bekk fyrir neðan miðju) og þá þurfti enginn að standa upp fyrir honum. Við sátum fyrir miðju og hann kom með þeim síðustu inn. Hentugt. Í hléi er við skoppuðum á milli sætanna til að komast fram sagði dóttir mín heldur önug að hún væri löngu komin fram ef hún þyrfti ekki að vera DAMA. Þá hefði hún klofað yfir bekkinn líka - gott að hafa langar lappir. Ég klofaði ekki yfir - hefði setið föst á sætisbakinu því ég hef of stuttar lappir í þetta. Ég tilkynnti henni að hún þyrfti ekkert að vera dama fyrir mig... ég hefði aldrei verið dama og myndi aldrei ná þeim standard anyways ! Svo verður fólk eldra og þetta heldur áfram. Karlar eru ákveðnir, konur eru frekjur. Karlar verða virðulegir með aldrinum, konur verða gamlar og ógjaldgengar. Karlar gera skemmtilega og krefj...

Það er allt í drasli hérna ennþá - herbergið er svo gott sem ready. Þarf að koma manninum þarna inn svo hann setji sitt ofan í skúffur... mitt er meira og minna komið á sinn stað og allar bækur í hillurnar. Þ.e. þær sem ekki verða gefnar á bókasafnið. Allt í einu ætla allir að fara að lesa Stephen King og Alastair McClean (er það skrifað svona ? nenni ekki að gá) Er búin að fara í gegnum hitt og þetta í möppum og pappírum og myndum hrikalega gaman. Hlakka til að vinna með þetta allt. Barnastúss, allskonar sem ég hef skrifað eða haldið til haga - myndir til að koma í albúm... úr öllum áttum reyndar, en það er allt í góðu. Þetta verður osom - er búin að ætla að gera þetta leeeengi og ég vona að ég láti verða af þessu núna. Dóttir mín kom að mér í pappírshrúgu í gær. Var að fara í gegnum stílabækur og möppur. LBK: Kæra dóttir, ef þið farið í gegnum lífið hérna í þessu öllu saman þá verður þú að trúa því að við faðir þinn elskum þig mikið, jafnmikið og bróður þinn. En þú verður að mu...

Er í óðaönn að hrúga aftur inn í herbergið fína... passa samt að það verði ekki ofhlaðið. Það verður erfitt verk og ekki fyrir nema manneskjur eins og mig að bjarga því sem bjargað verður *hósthóst* Í þessu verkefni mínu hef ég stolið smá tíma í að kíkja í eitt og eitt myndaalbúm og ég verð bara að koma því að hérna og halda því til haga að við BH (eins gölluð og við nú annars erum) höfum afrekað það að eignast einhver fallegustu börn landsins, eða bara norðan Alpafjalla... já og þó víðar væri leitað... t.d. í  öllum alheiminum. Ég er ekkert að bulla og ég segi þetta í fullri einlægni og af mikilli hógværð. Þetta er bara svona "Guð minn góður hvað þetta eru falleg og guðdómleg börn" En auðvitað er kominn dálítill tími síðan þessar myndir voru teknar og þetta eru ljósmyndir þannig að það heyrist ekkert í þeim röflið og rifrildið og vælið sem stundum var við að gera eina ákveðna móður, sem fyrir var tæp á geði, klepptæka. Án gríns - þau voru, og eru enn, fallegustu smáv...

Þeir klikkuðu ekki - skemmti mér konunglega á tónleikum þeirra í kvöld (seinnipartinn). Smá stress að koma sér á staðinn. Lögðum aaaðeins of seint af stað og komum ásamt helmingnum af tónleikargestum klassískum 5 mínútum of seint. Frekar pirrandi... en endemis umferð maður - sæll, eigum við að ræða hvað ég gleymi þessu alltaf. Svo gott að búa hérna í Mos - ekki þessi læti. Bara bruna heim á vinstri akrein og dæmið dautt. En tónleikarnir byrjuðu ekki fyrr en 17:15 - helst þá vegna þess að það vantaði helminginn af gestum í salinn kl. 17:00. Það voru sautján manns á sviðinu allan tímann - og svo tveir til er Jóhanna Guðrún og Eiríkur Hauks stigu á stokk. Þessir menn eru of góðir - textarnir þeirra eru æðislegir. Og fyrir þá sem hafa lesið eitthvað hérna áður vita að ég er ekki beint textakonan þegar kemur að tónlist. En fyrir þessa herramenn legg ég það á mig að hlusta. Grínið á heimilinu er að í laginu Mamma þarf að djamma þá syng ég alltaf með. Það eina sem ég kann er "úhúú...

Hér má sjá viðtal við eina fallegustu konu sem ég hef á ævinni kynnst. Hún er einstök, algjör nagli. Alltaf jákvæð, alltaf dugleg og alltaf til í einhverja vitleysu. Þrátt fyrir jákvæðni og dugnað þá er lífið erfitt stundum. Það er ekki auðvelt að vera orkubolti og vera sleginn svona niður. Það getur verið erfitt að standa í lappirnar og brosa framan í heiminn endalaust þegar líkaminn hlýðir ekki. Stundum þarf maður bara að fá að vera lítill, dapur, reiður, sár og finnast lífið ósanngjarnt - en Rósa mín stendur alltaf upp aftur og það sér enginn að það ami neitt að hjá henni. Hún er frábær fyrirmynd fyrir alla sem kljást við einhverja sjúkdóma eða einhverja erfiðleika í lífinu - alltaf virk, eins virk og hægt er í hvert sinn, reynir alltaf eins og hún mögulega getur... jafnvel aðeins meira. Það er fátt eins sárt og að sjá þegar svona kona er stoppuð af - langar að framkvæma eitthvað... en er ráðlagt að sleppa því. Hennar var sárt saknað (og Orra líka... smá) er við gengum Laugav...