Þetta er áhugaverð grein. Ég er pottþétt sek um að koma ekki eins fram við strákabörn og stelpubörn, þó ég reyni að vera meðvituð.
Ætla þó að láta fylgja að að sonur minn átti bara einn traktor með kerru (hægt að toga í kerruna, sem föst var við traktorinn, og þá trekktist leikfangið upp og keyrði sjálft áfram þegar kerrunni var sleppt) þegar hann var um eins og hálfs árs gamall.
Hvernig man ég það ?
Ég var alls ekki meðvituð um þetta á þeim tíma. Fyrr en góð vinkona benti mér á að hann hafði áhuga á bílakörfunni í herbergi dætra hennar.
Við bjuggum erlendis á þessum tíma og við Valgerður eyddum öllum okkar frístundum saman með ungana okkar þrjá. Hún með dætur sínar tvær og ég með frumburðinn minn. Þær stúlkur áttu bæði "stelpu-" og "stráka-" dót. Pabbi þeirra sá til þess að þær áttu bílahús og nokkra bíla. Bíla sem voru geymdir í svona lítilli plast innkaupakörfu (leikfang). Þær systur léku sér nánast aldei og bara eiginlega alls ekki með bílana sína. En þegar hann sonur minn mætti á svæðið og fór inn í herbergi þeirra þá var þetta það fyrsta sem hann náði sér í, í hvert einasta sinn.
Valgerður tók eftir þessu og benti mér á þessa skemmtilegu staðreynd. Ég kom af fjöllum, hafði alls ekki áttað mig á þessu. Og fór að hugsa... og uppgötvaði þá að hann átti ekki einn einasta bíl barnið. Vonda mamma - með strákinn sinn og hann átti enga leikfangabíla. Nóg átti krakkinn samt af dóti, bækur, pússl, fischer price alls konar, bangsa, kubba, og m.a.s. eina dúkku sem amma hans hafði gefið honum. Það var stákadúkka samt í bláum fötum... hjúkk ;)
Hvað gerði ég ? Jú ég bjó í landi tækifæranna og mín var mætt í Toys´R´Us og keypti litla bíla fyrir litla drenginn minn. Það sem hann var kátur með það :) Og það leið ekki á löngu áður en kríli litli átti ógrynni af alls konar bílum - mamman var fljót að redda þessu.
Eins og ég er fylgjandi því að vera meðvituð um að við erum öll einstaklingar og ég þoli mjög illa allar alhæfingar um kynin... bara síðast í gær. Þá verð ég að viðurkenna að við erum alls ekki eins að upplagi, það er bara þannig. Nú á ég bæði dreng og stúlku og þau eru persónur - mjög ólíkar persónur. En það er mjög ólíkt að ala upp stelpu og strák - ólíkt að vissu leyti - þetta eru samt alltaf einstaklingar og ekki hægt að alhæfa að stelpan þetta eða hitt af því hún er stelpa... eða bara troða henni í strákastelpu fötin af því hún er rökviss, handlaginn og úræðagóð. Hún er það bara... og fannst æðislegt að vera í öllu bleiku á meðan :)
Strákurinn hins vegar svona yndislegur og rólegt ungabarn... er enginn stelpustrákur þó hann hafi ekki prílað út um allt, hættandi lífi sínu togandi pönnur yfir sig af borðum. Hann er bara athugull og rólegur... og finnst æðislegt að fá útrás í íþróttum og vill alls ekki vera í bleiku ;)
Later
Ætla þó að láta fylgja að að sonur minn átti bara einn traktor með kerru (hægt að toga í kerruna, sem föst var við traktorinn, og þá trekktist leikfangið upp og keyrði sjálft áfram þegar kerrunni var sleppt) þegar hann var um eins og hálfs árs gamall.
Hvernig man ég það ?
Ég var alls ekki meðvituð um þetta á þeim tíma. Fyrr en góð vinkona benti mér á að hann hafði áhuga á bílakörfunni í herbergi dætra hennar.
Við bjuggum erlendis á þessum tíma og við Valgerður eyddum öllum okkar frístundum saman með ungana okkar þrjá. Hún með dætur sínar tvær og ég með frumburðinn minn. Þær stúlkur áttu bæði "stelpu-" og "stráka-" dót. Pabbi þeirra sá til þess að þær áttu bílahús og nokkra bíla. Bíla sem voru geymdir í svona lítilli plast innkaupakörfu (leikfang). Þær systur léku sér nánast aldei og bara eiginlega alls ekki með bílana sína. En þegar hann sonur minn mætti á svæðið og fór inn í herbergi þeirra þá var þetta það fyrsta sem hann náði sér í, í hvert einasta sinn.
Valgerður tók eftir þessu og benti mér á þessa skemmtilegu staðreynd. Ég kom af fjöllum, hafði alls ekki áttað mig á þessu. Og fór að hugsa... og uppgötvaði þá að hann átti ekki einn einasta bíl barnið. Vonda mamma - með strákinn sinn og hann átti enga leikfangabíla. Nóg átti krakkinn samt af dóti, bækur, pússl, fischer price alls konar, bangsa, kubba, og m.a.s. eina dúkku sem amma hans hafði gefið honum. Það var stákadúkka samt í bláum fötum... hjúkk ;)
Hvað gerði ég ? Jú ég bjó í landi tækifæranna og mín var mætt í Toys´R´Us og keypti litla bíla fyrir litla drenginn minn. Það sem hann var kátur með það :) Og það leið ekki á löngu áður en kríli litli átti ógrynni af alls konar bílum - mamman var fljót að redda þessu.
Eins og ég er fylgjandi því að vera meðvituð um að við erum öll einstaklingar og ég þoli mjög illa allar alhæfingar um kynin... bara síðast í gær. Þá verð ég að viðurkenna að við erum alls ekki eins að upplagi, það er bara þannig. Nú á ég bæði dreng og stúlku og þau eru persónur - mjög ólíkar persónur. En það er mjög ólíkt að ala upp stelpu og strák - ólíkt að vissu leyti - þetta eru samt alltaf einstaklingar og ekki hægt að alhæfa að stelpan þetta eða hitt af því hún er stelpa... eða bara troða henni í strákastelpu fötin af því hún er rökviss, handlaginn og úræðagóð. Hún er það bara... og fannst æðislegt að vera í öllu bleiku á meðan :)
Strákurinn hins vegar svona yndislegur og rólegt ungabarn... er enginn stelpustrákur þó hann hafi ekki prílað út um allt, hættandi lífi sínu togandi pönnur yfir sig af borðum. Hann er bara athugull og rólegur... og finnst æðislegt að fá útrás í íþróttum og vill alls ekki vera í bleiku ;)
Later
Ummæli