Af hverju eru Íslendingar svona aftarlega á merinni þegar viðkemur gæludýrum? Af hverju myndi manneskja eins og ég frekar vilja búa annars staðar í Skandinavíu eða í Þýskalandi með hundana mína?
Af hverju elur sumt fólk upp hræðslu í börnum sínum við dýr? Af hverju myndi fólk ekki frekar sýna börnum að þau eru sauðmeinlaus? Af hverju myndi móðir rjúka upp á gardínukappa þegar hún sér könguló á gólfinu? Af hverju myndi hin sama móðir fleygja glasinu frá sér, rjúka skrækjandi upp úr stólnum á veröndinni og inn í hús þegar hún sér býflugu? Af hverju leyfir hún sér að sýna barni sínu hræðslu við sauðmeinlaus skordýr?
Af hverju er ég að spyrja svona heimskulegra spurninga?
Vegna þess að ég er þreytt á alhæfingum og rangfærslum sjálfskipaðra besservissera um gæludýrin mín. Ég læt ekki mitt eftir liggja og ekki þeirra heldur - ég hirði upp eftir þau. Þau eru ekki ógnandi á nokkurn hátt, nema ef þú ert hundur sem sýnir þeim tennur og læti. Þau éta ekki lítil börn og ekki litla hunda. Og mér finnst hart að mega ekki vera með þau í borginni og ekki í náttúrunni án þess að sjálfskipaðir reglugerðafasistar skipti sér af því. Tek það fram að ég má vera með þau þar sem annað fólk er ekki. Börn gætu orðið hrædd sko! Og nei ég er ekki að meina laus heldur í bandi. Ég ræð víst ekkert við þau. Þannig lítur það út greinilega :o/ Þau toga og ég held í þau. Þau sleppa ekki frá mér og er alveg svöl með mitt á hreinu... en börn geta orðið hrædd ?
Tek það fram að ég lenti ekki í neinu leiðinda atviki með þau. Allir sem ég tala við eru svalir. Bæði börn og fullorðnir. Hinir eru svo hræddir, fullorðnir og börnin þeirra sem smitast af foreldrum sínum, að þeir láta okkur í friði. Og við þau. Venjulega fæ ég bara hrós frá fólki því þau eru falleg, skemmtileg og stillt... já svona oftast stillt. En þau hlýða ágætlega og höfum við alveg fengið að heyra frá öðrum Husky eigendum að þau séu mjög hlýðin. T.d. stökkva ekki beint út úr bílnum þegar skottið er opnað. Ekki fyrr en þau fá leyfi. Þau fara ekki út um opna hurð hér heima nema með leyfi. (Munið að þetta eru ekki Labrador hundar heldur Husky - þekktir fyrir þvermóðsku og strokugen.)
Auðvitað hefur það gerst að þau stökkvi af stað án leyfis en þau hafa alltaf komið strax aftur og aldrei nokkurn tíman gert nokkrum neitt. Þó ég verði að viðurkenna að einstaka köttur hafi þurft að treysta á viðbragðið og rollurnar þarna um árið voru heppnar að við BH náðum í skottið á kvikindunum okkar. Þau væru rosa fín í heimaslátrun á einhverjum bóndabænum.
Vildi óska að fólk sem skilur bara ekki þá sem kjósa að eiga hunda myndi samt umbera vitleysingana. Ég vil mega vera þar sem ég vil þegar ég vil ef ég trufla engan, er með þau í bandi og hirði upp eftir þau. Og ég ætla ekki að samþykkja það að ég sé að trufla fólk bara með því að vera á staðnum.
Vona að nú þegar hundaeign er orðin svona almenn að viðhorfin breytist til hins betra. Vona að í framtíðinni verði þetta meira eins og í Danmörku þar ég sá fólk með hundana sína í Lego landi og útimörkuðum. Og eins og í Þýskalandi þar sem fólk sat úti á veitinga- og kaffihúsum með ferfætlinginn undir borði hjá sér. Hvorki í Danmörku né Þýskalandi var allt vaðandi í hundaskít. Ég vona að fólk sem á hunda verði þá duglegra við að hirða upp eftir gæludýrin sín líka hérna heima. Flestir hirða upp en of margir gera það ekki. Svo mættu hundaeigendur líka vera duglegri að muna að þeir eru með hunda í bandi ekki börn. Það þarf að ala þá upp í samræmi við það. Tek það fram að ég er ekki að meina að sparka í þá og beita þá harðræði :o/ Bara muna að hundar og börn eru ekki það sama og því er uppeldið ekki alveg það sama.
Hérna í Mos er allt vaðandi í hundum. Fólki gengur ágætlega að lifa við það. Myndi ekki vilja búa hérna og þola ekki hunda. Það er ólíft hérna sennilega fyrir þannig fólk. Hér virðist það frekar vera á hinn veginn. Ólíklegasta fólk, líkt og við fjölskyldan, er að fá sér hund. Maður gapir bara þegar nýi fjölskyldumeðlimurinn er kynntur því maður hefði aldrei trúað að þessi eða hin frúin myndi hleypa svona loðboltum inn til sín. Yndislegt :o)
Later
Af hverju elur sumt fólk upp hræðslu í börnum sínum við dýr? Af hverju myndi fólk ekki frekar sýna börnum að þau eru sauðmeinlaus? Af hverju myndi móðir rjúka upp á gardínukappa þegar hún sér könguló á gólfinu? Af hverju myndi hin sama móðir fleygja glasinu frá sér, rjúka skrækjandi upp úr stólnum á veröndinni og inn í hús þegar hún sér býflugu? Af hverju leyfir hún sér að sýna barni sínu hræðslu við sauðmeinlaus skordýr?
Af hverju er ég að spyrja svona heimskulegra spurninga?
Vegna þess að ég er þreytt á alhæfingum og rangfærslum sjálfskipaðra besservissera um gæludýrin mín. Ég læt ekki mitt eftir liggja og ekki þeirra heldur - ég hirði upp eftir þau. Þau eru ekki ógnandi á nokkurn hátt, nema ef þú ert hundur sem sýnir þeim tennur og læti. Þau éta ekki lítil börn og ekki litla hunda. Og mér finnst hart að mega ekki vera með þau í borginni og ekki í náttúrunni án þess að sjálfskipaðir reglugerðafasistar skipti sér af því. Tek það fram að ég má vera með þau þar sem annað fólk er ekki. Börn gætu orðið hrædd sko! Og nei ég er ekki að meina laus heldur í bandi. Ég ræð víst ekkert við þau. Þannig lítur það út greinilega :o/ Þau toga og ég held í þau. Þau sleppa ekki frá mér og er alveg svöl með mitt á hreinu... en börn geta orðið hrædd ?
Tek það fram að ég lenti ekki í neinu leiðinda atviki með þau. Allir sem ég tala við eru svalir. Bæði börn og fullorðnir. Hinir eru svo hræddir, fullorðnir og börnin þeirra sem smitast af foreldrum sínum, að þeir láta okkur í friði. Og við þau. Venjulega fæ ég bara hrós frá fólki því þau eru falleg, skemmtileg og stillt... já svona oftast stillt. En þau hlýða ágætlega og höfum við alveg fengið að heyra frá öðrum Husky eigendum að þau séu mjög hlýðin. T.d. stökkva ekki beint út úr bílnum þegar skottið er opnað. Ekki fyrr en þau fá leyfi. Þau fara ekki út um opna hurð hér heima nema með leyfi. (Munið að þetta eru ekki Labrador hundar heldur Husky - þekktir fyrir þvermóðsku og strokugen.)
Auðvitað hefur það gerst að þau stökkvi af stað án leyfis en þau hafa alltaf komið strax aftur og aldrei nokkurn tíman gert nokkrum neitt. Þó ég verði að viðurkenna að einstaka köttur hafi þurft að treysta á viðbragðið og rollurnar þarna um árið voru heppnar að við BH náðum í skottið á kvikindunum okkar. Þau væru rosa fín í heimaslátrun á einhverjum bóndabænum.
Vildi óska að fólk sem skilur bara ekki þá sem kjósa að eiga hunda myndi samt umbera vitleysingana. Ég vil mega vera þar sem ég vil þegar ég vil ef ég trufla engan, er með þau í bandi og hirði upp eftir þau. Og ég ætla ekki að samþykkja það að ég sé að trufla fólk bara með því að vera á staðnum.
Vona að nú þegar hundaeign er orðin svona almenn að viðhorfin breytist til hins betra. Vona að í framtíðinni verði þetta meira eins og í Danmörku þar ég sá fólk með hundana sína í Lego landi og útimörkuðum. Og eins og í Þýskalandi þar sem fólk sat úti á veitinga- og kaffihúsum með ferfætlinginn undir borði hjá sér. Hvorki í Danmörku né Þýskalandi var allt vaðandi í hundaskít. Ég vona að fólk sem á hunda verði þá duglegra við að hirða upp eftir gæludýrin sín líka hérna heima. Flestir hirða upp en of margir gera það ekki. Svo mættu hundaeigendur líka vera duglegri að muna að þeir eru með hunda í bandi ekki börn. Það þarf að ala þá upp í samræmi við það. Tek það fram að ég er ekki að meina að sparka í þá og beita þá harðræði :o/ Bara muna að hundar og börn eru ekki það sama og því er uppeldið ekki alveg það sama.
Hérna í Mos er allt vaðandi í hundum. Fólki gengur ágætlega að lifa við það. Myndi ekki vilja búa hérna og þola ekki hunda. Það er ólíft hérna sennilega fyrir þannig fólk. Hér virðist það frekar vera á hinn veginn. Ólíklegasta fólk, líkt og við fjölskyldan, er að fá sér hund. Maður gapir bara þegar nýi fjölskyldumeðlimurinn er kynntur því maður hefði aldrei trúað að þessi eða hin frúin myndi hleypa svona loðboltum inn til sín. Yndislegt :o)
Later
Ummæli