Fara í aðalinnihald

Leggur og skel

Nei kannski ég hafi ekki leikið mér með legg og skel - og þó. Við fjölskyldan fórum í Flatey ásamt Jönu og Óðni þegar ég var um 7-8 ára gömul. Mamma kenndi mér að leika með kjálka og skeljar sem við fundum í fjörunni. Veit ekki af hverju kindakjálkar voru í fjörunni - en þeir voru það samt. Hún sýndi mér hvernig fólk hafði farið að í gamla daga áður en herbergi barna voru að springa úr litríku plastdóti.

Ég átti töluvert mikið af dóti - skorti ekkert, Svandís átti jafnvel enn meira enda fjórum árum yngri. Það byrjaði að flæða alls konar spennandi Barbiedót inn í stórmarkaðina og hún naut góðs af.

Börnin mín komast varla fyrir í herbergjum sínum fyrir leikföngum og á það kannski betur við dömuna á heimilinu. Það gjörsamlega flæðir út um eyrun á okkur leikföng af öllum gerðum og stærðum. Samt er það þannig að ég hef ekki gefið þeim leikföng í jóla- og afmælisgjafir í nokkur ár. Reyni að finna eitthvað annað en eina enn dúkkuna, barbie eða Bratz fylgihluti - fjarstýrða bíla o.s.frv. Síðasta febrúar er Karlotta varð 8 ára var það mikill höfuðverkur okkar Baldvins að finna eitthvað skemmtilegt fyrir hana sem ekki endaði bara í hýtinni og hún myndi gleyma eftir 3 daga. Ég var alveg orðin vonlaus um góða hugmynd og fór í Leikbæ og ætlaði að kaupa Barbie hest og dúkku - hún er jú hestakona barnið. Varð litið á bleikan geislaspilara með svona microphones til að syngja með og læti - þarna var gjöfin komin, þokkalega sem hún er búin að nota þessa græju - fer ekki bað án hennar. Jólagjafir þeirra hafa verið svipaðar, reynt að finna eitthvað skemmtilegt sem endar ekki í einum stórum dótakassa gleymt og grafið undir öllu hinu. Mp3 spilar fengu þau snemma - Lego Róbót, sem reyndist aðeins of flókinn reyndar.

Það sem ég er að reyna að koma að hérna er ER FÓLK KLIKKAÐ?. Ég veit það fyrir víst að öll börnin sem ég þekki og þau sem ég þekki ekki eiga leikföng sem myndu duga fyrir hálfa Afríku. Og nú þegar stórar leikfangaverslanir eru að opna hérna, ekki ein heldur tvær þá bíður fólk í röðum eins og það sé um matargjafir fyrir hungraða að ræða. Jú verð að viðurkenna að sniðugt er að nýta sér tilboð til að kaupa jólagjafir, en ég hef ekki heyrt um einn einasta sem er að því. Fólk er að fara þarna með börnin sín og ráfa um í leit að bara einhverju - bara skoða. Tekur einhver óbrjáluð móðir barnið sitt með í leikfangaverslun bara til að skoða? Ég á örugglega eftir að aulast þarna inn - en það verður þá af því ég er í alvöru að leita að jóla- eða afmælisgjöfum, annað hvort fyrir mitt barn eða annarra.

Það kom Toys R us bæklingur hér inn til okkar eins og annarra í gær, börnin mín eru að missa sig yfir öllu fíneríinu. Og það er heilmikið úrval því verður ekki neitað - það verður gaman að finna skemmtilegar jólagjafir þarna - er bara að velta fyrir mér af hverju við rjúkum til um leið og opnar og kaupum "bara eitthvað". Ég er ekki að skilja það, sérstaklega þegar svo kemur að jólum og afmælum þá er lítið hægt að gefa smáfólkinu því það er búið að fá allt sem það langaði í fyrir jólin eða afmælið. Enginn getur beðið eftir neinu. Hve mörg börn eiga EKKI Harry Potter bókina þegar jólin ganga í garð? Þ.e. þau sem lesa Harry Potter.

Kjartan er búinn að læra það að eyða ekki afmælispeningnum sínum í alla tölvuleiki og bækur sem hann langar í fyrir jólin. Hann á afmæli í október og bíður sáttur eftir jólunum, fær eitthvað af því sem hann langar í, í jólagjöf og svo kaupir hann annað sjálfur sem hann langar enn í eftir jólin. Mér finnst það gáfulegra en að vera búinn að kaupa sér allt það skemmtilega og fá svo óspennandi jólapakka kannski. Ömmur mínar kvarta sáran yfir að vita ekki hvað þær eigi að gefa börnum því þau séu búin að fá allt sem þau óska sér.

Það tók mig ekki langann tíma að uppgötva að þegar haldið er barnaafmæli t.d. og ákveðið hefur verið að afmælisgestirnir og afmælisbarnið ætla að horfa á bíómynd saman - þá er best að velja skemmtilega 10 ára gamla mynd. Því þau eru öll búin að sjá allt það nýjasta um leið og það kemur út.

Það er því ekki skrýtið að börn fái meira og minna pening í afmælisgjöf, ömmur og afar eru búin að gefast upp á að finna eitthvað sniðugt - sem svo börn eiga þrjú stykki af fyrir.
Er að spá í að prjóna bara ullarsokka í magni í afmælis- og jólagjafir þetta árið, he he - verð rosa vinsæl. Eða ekki, ég er nefnilega lítið skárri en flestir og finnst voða gaman að gefa bæði mínum börnum og annarra eitthvað sem hittir í mark. Finnst bara allt í lagi að þau viti aðeins hvað þau vilja í raun - fái ekki bara allt strax, megnið lendir nefnilega í risa gímaldi í herbergjum þeirra. Mín börn eru alla vega þannig að þau uppgötva reglulega "nýtt" dót í herberginu sínu, neðst í einhverju boxinu, á ég svona???

Oldie

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...