Kjartan Elvar var sáttur eftir samræmdu prófin fyrir helgina. Ég stalst í Kringluna með Helenu Maríu og Aroni Frosta á föstudaginn var og gerði því ekkert af því sem planað var þann daginn. Og þar með var ísskápurinn jafn tómur að kveldi eins og hann hafði verið um morguninn - ég verslaði ekkert í matinn. Vonda mamma! Ég kom heim um klukkan fimm, fékk sjokk því ég hafði gleymt að drengurinn átti að fara í fimleika. En ég sá að hann hafði greinilega munað það sjálfur og drifið sig með strætó áður en ég kom heim. Mamman gleymir því reglulega hversu stór börnin hennar eru að verða (eru orðin). Ég reddaði birgðaleysi eldhússins með því að tilkynna eiginmanninum að við værum að fara á Indó-Kína að borða saman fjölskyldan. Þyrftum bara að kippa stráknum með okkur, hann búinn kl. 18.
Allir sáttir við það að fara út að borða, nema KEB sem var ekki par sáttur við að þurfa setja ofan í sig kínverskan mat. Hann hefur ekki nöldrað áður þarna, enda fær hann sér bara kjúkling og franskar. En hann var í stuði og við hin fengum bara að kenna á því. KBB gerðist menningarleg og skoðaði matseðilinn hátt og lágt og ákvað að fá sér hrísgrjónarétt með grænmeti og sá ekki eftir því. Þess má geta að bróðir hennar dróg hana í land því skammturinn var vel útilátinn.
Þetta borðhald hjá okkur fjölskyldunni var mjög eftirminnilegt fyrir margar sakir - við hlógum eins og hýenur þarna og áttum bágt með okkur á köflum. KEB tuðaði heil ósköp yfir að vera á kínverskum matsölustað - ég sagði honum að bíða bara nú færi ég í það að elda indverskan mat í öll mál - færi nefnilega á námskeið daginn eftir. Með svona mátulegum fýlutón spurði hann "nú verður þá bara étin hundur upp á kraft?" Ég sprakk úr hlátri og það léttist aðeins á syninum brúnin. Hvaðan hefur barnið sína menningarsögu spyr ég bara - ég er ekki að fræða börnin mín um mat annarra þjóða, enda ekki mikil áhugamanneskja um mat. Og Indverjar alls ekki þekktir fyrir að gæða sér á hundum.
Þetta er ekki búið - BH var að segja þeim frá manni sem hlær á ákveðin hátt - "ég þekkti Frakka... hann er frá Frakklandi... " lengra komst hann ekki því KEB sagði "nú nú ég hélt hann væri frá Svíþjóð" fannst pabbi sinn tala við sig eins og smábarn. - aftur tapaði ég mér úr hlátri því nú hitti skrattinn ömmu sína, drengurinn með smart ass comment eins og pabbinn er þekktur fyrir.
Einhver voru lætin við borðið og stundum erfitt að fá krakkana til að róa sig niður - BH þrífur í Kjartan Elvar og segir "VILTU RÓA ÞIG NIÐUR KRAKKI" og enn einu sinni fékk ég kast og Kjartan fer að hlæja og Karlotta sprakk. Eini sem ekki var rólegur var pabbinn, við hin vorum bara alveg slök. Við Baldvin fengum svo eitt hláturskastið enn þegar Kjartan Elvar segir við pabba sinn á leiðinni út í bíl (man ekki tilefnið) "Yo Yo nigger, bling bling" Þetta var sagt með þvílíkum tilþrifum, handapati, hreim og svipbrigðum. Ég er hissa að hafa ekki migið á mig ég hló svo mikið - eins gott að gera grindabotnsæfingar reglulega. Nú tönglumst við á þessu hjónin reglulega - allt MSN tjatt byrjar YO YO o.s.frv.
- Við fórum svo heim og höfðum það notalegt fyrir framan sjónvarpið.
Á laugardaginn aulaðist ég svo á indverskt matreiðslunámskeið sem ég var plötuð á. Magnea hringdi í mig í september og sagðist vera að fara hvort við Harpa vildum ekki skella okkur. Ég er ekki þekkt fyrir frumleika í eldhúsinu og hata allt sem heitir matreiðsluþættir og kokkabækur. Sagðist senda Hörpu með henni - Harpa sneri á mig og sagðist koma ef ég færi líka - ohhh well. Endaði þannig að Helena skráði sig líka og kom með okkur. Besta við námskeiðið var að það var bara eitt skipti - 4 klukkutímar. Við mættum í eldhúsið í Lágafellsskóla og fylgdumst með gaurnum töfra fram hvern ljúffenga réttinn á fætur öðrum, hjálpuðum við að skera og þrífa og þannig. Ég sé ekki eftir þessum tíma - nú verður indverskt matarboð í Leirutangangum fljótlega - ÞETTA VAR HRIKALEGA GOTT. Magnea og Harpa og ég eigum allar stórafmæli á næsta ári -apríl - maí og júní - grínuðumst með að halda það saman, hafa indverskt þema og allar konur mæta í sarí og karlarnir í "náttkjólum" með túrban -bara fyndið.
Lilja tilkynnti mér að í framhaldi af námskeiðinu í eldhúsinu hennar var ákveðið að kaupa nýjar eldavélar í eldhúsið - námskeiðshaldararnir kvörtuðu í skólastjórnendur því það tók 40 mínútur að fá vatnið til að sjóða - og ég er ekki að ýkja það. Það er nefnilega þannig að maður á ekki að kaupa það ódýrasta sem maður finnur.
Í tilefni af því að hafa lært smávegis í indverskri matargerð ákvað ég að hafa mexíkóskt í matinn á laugardagskvöldið - smá uppreisn - eða ég nennti ekki í bæinn í búðir, fór bara í Krónuna og Bónus að fylla á birgðastöðvar eldhússins. Svo kattaþrifum við KEB hérna hjá okkur - húsið ekki til fyrirmyndar þessa vikuna.
Sunnudagurinn var svo bara náðugur - við fjölskyldan hituðum okkur heitt súkkulaði og fengum okkur brunch hérna heima. Svo fór BH út að vinna, krakkarnir í sund og ég settist í stofuna og fór að læra. Allt í rólegheitum þar til við fórum í mat til tengdó - þaðan kemur maður alltaf rúllandi út. Ég get svarið það, eftir að borða þar kvöldmat er ég södd í þrjá daga.
Mánudagur til mæðu - já eða bara vitlausa ég svaf ekki nóg. Við hjónin sofnuðum ekki fyrr en um kl. 2 í nótt - aðeins að kíkja á That 70´s Show. Ég fór í morgun og hitti kennara til að athuga með efni í BA ritgerð og held bara að ég sé komin með efni til að vinna með - á eftir að móta það betur en lýst vel á bara. Sjáum hvað kemur út úr því.
M.a.s. afrekaði ég að fara í vinnuna og vinna - reyna að gera þetta jafnóðum svo ég verði ekki í vandræðum þegar kemur að virðisaukanum næst. Svo heim að læra - brjálað veður, krakkarnir komu heim eins og hundar dregnir af sundi. - Læra meira og svo svaf ég bara hérna við borðstofuborðið í alla vega klukkutíma - hallaði höfðinu aftur á stólinn og bara steinrotaðist. Smekkleg - heppin ef ég hraut ekki líka.
Sleepy head
Allir sáttir við það að fara út að borða, nema KEB sem var ekki par sáttur við að þurfa setja ofan í sig kínverskan mat. Hann hefur ekki nöldrað áður þarna, enda fær hann sér bara kjúkling og franskar. En hann var í stuði og við hin fengum bara að kenna á því. KBB gerðist menningarleg og skoðaði matseðilinn hátt og lágt og ákvað að fá sér hrísgrjónarétt með grænmeti og sá ekki eftir því. Þess má geta að bróðir hennar dróg hana í land því skammturinn var vel útilátinn.
Þetta borðhald hjá okkur fjölskyldunni var mjög eftirminnilegt fyrir margar sakir - við hlógum eins og hýenur þarna og áttum bágt með okkur á köflum. KEB tuðaði heil ósköp yfir að vera á kínverskum matsölustað - ég sagði honum að bíða bara nú færi ég í það að elda indverskan mat í öll mál - færi nefnilega á námskeið daginn eftir. Með svona mátulegum fýlutón spurði hann "nú verður þá bara étin hundur upp á kraft?" Ég sprakk úr hlátri og það léttist aðeins á syninum brúnin. Hvaðan hefur barnið sína menningarsögu spyr ég bara - ég er ekki að fræða börnin mín um mat annarra þjóða, enda ekki mikil áhugamanneskja um mat. Og Indverjar alls ekki þekktir fyrir að gæða sér á hundum.
Þetta er ekki búið - BH var að segja þeim frá manni sem hlær á ákveðin hátt - "ég þekkti Frakka... hann er frá Frakklandi... " lengra komst hann ekki því KEB sagði "nú nú ég hélt hann væri frá Svíþjóð" fannst pabbi sinn tala við sig eins og smábarn. - aftur tapaði ég mér úr hlátri því nú hitti skrattinn ömmu sína, drengurinn með smart ass comment eins og pabbinn er þekktur fyrir.
Einhver voru lætin við borðið og stundum erfitt að fá krakkana til að róa sig niður - BH þrífur í Kjartan Elvar og segir "VILTU RÓA ÞIG NIÐUR KRAKKI" og enn einu sinni fékk ég kast og Kjartan fer að hlæja og Karlotta sprakk. Eini sem ekki var rólegur var pabbinn, við hin vorum bara alveg slök. Við Baldvin fengum svo eitt hláturskastið enn þegar Kjartan Elvar segir við pabba sinn á leiðinni út í bíl (man ekki tilefnið) "Yo Yo nigger, bling bling" Þetta var sagt með þvílíkum tilþrifum, handapati, hreim og svipbrigðum. Ég er hissa að hafa ekki migið á mig ég hló svo mikið - eins gott að gera grindabotnsæfingar reglulega. Nú tönglumst við á þessu hjónin reglulega - allt MSN tjatt byrjar YO YO o.s.frv.
- Við fórum svo heim og höfðum það notalegt fyrir framan sjónvarpið.
Á laugardaginn aulaðist ég svo á indverskt matreiðslunámskeið sem ég var plötuð á. Magnea hringdi í mig í september og sagðist vera að fara hvort við Harpa vildum ekki skella okkur. Ég er ekki þekkt fyrir frumleika í eldhúsinu og hata allt sem heitir matreiðsluþættir og kokkabækur. Sagðist senda Hörpu með henni - Harpa sneri á mig og sagðist koma ef ég færi líka - ohhh well. Endaði þannig að Helena skráði sig líka og kom með okkur. Besta við námskeiðið var að það var bara eitt skipti - 4 klukkutímar. Við mættum í eldhúsið í Lágafellsskóla og fylgdumst með gaurnum töfra fram hvern ljúffenga réttinn á fætur öðrum, hjálpuðum við að skera og þrífa og þannig. Ég sé ekki eftir þessum tíma - nú verður indverskt matarboð í Leirutangangum fljótlega - ÞETTA VAR HRIKALEGA GOTT. Magnea og Harpa og ég eigum allar stórafmæli á næsta ári -apríl - maí og júní - grínuðumst með að halda það saman, hafa indverskt þema og allar konur mæta í sarí og karlarnir í "náttkjólum" með túrban -bara fyndið.
Lilja tilkynnti mér að í framhaldi af námskeiðinu í eldhúsinu hennar var ákveðið að kaupa nýjar eldavélar í eldhúsið - námskeiðshaldararnir kvörtuðu í skólastjórnendur því það tók 40 mínútur að fá vatnið til að sjóða - og ég er ekki að ýkja það. Það er nefnilega þannig að maður á ekki að kaupa það ódýrasta sem maður finnur.
Í tilefni af því að hafa lært smávegis í indverskri matargerð ákvað ég að hafa mexíkóskt í matinn á laugardagskvöldið - smá uppreisn - eða ég nennti ekki í bæinn í búðir, fór bara í Krónuna og Bónus að fylla á birgðastöðvar eldhússins. Svo kattaþrifum við KEB hérna hjá okkur - húsið ekki til fyrirmyndar þessa vikuna.
Sunnudagurinn var svo bara náðugur - við fjölskyldan hituðum okkur heitt súkkulaði og fengum okkur brunch hérna heima. Svo fór BH út að vinna, krakkarnir í sund og ég settist í stofuna og fór að læra. Allt í rólegheitum þar til við fórum í mat til tengdó - þaðan kemur maður alltaf rúllandi út. Ég get svarið það, eftir að borða þar kvöldmat er ég södd í þrjá daga.
Mánudagur til mæðu - já eða bara vitlausa ég svaf ekki nóg. Við hjónin sofnuðum ekki fyrr en um kl. 2 í nótt - aðeins að kíkja á That 70´s Show. Ég fór í morgun og hitti kennara til að athuga með efni í BA ritgerð og held bara að ég sé komin með efni til að vinna með - á eftir að móta það betur en lýst vel á bara. Sjáum hvað kemur út úr því.
M.a.s. afrekaði ég að fara í vinnuna og vinna - reyna að gera þetta jafnóðum svo ég verði ekki í vandræðum þegar kemur að virðisaukanum næst. Svo heim að læra - brjálað veður, krakkarnir komu heim eins og hundar dregnir af sundi. - Læra meira og svo svaf ég bara hérna við borðstofuborðið í alla vega klukkutíma - hallaði höfðinu aftur á stólinn og bara steinrotaðist. Smekkleg - heppin ef ég hraut ekki líka.
Sleepy head
Ummæli