Það er sagt að andstæður dragist saman. Ég er ekki frá því að það eigi ágætlega við okkur Baldvin. Það er sagt að fólk vegi þá upp hvort annað, það á ágætlega við líka held ég jafnvel. En stundum er þetta ekki nógu gott. BH t.d. er mjög sannfærður um ágæti sinna áhugamála - sem höfða ekki alveg jafn sterkt til mín. Okkur hefur samt gengið ágætlega að finna okkur tómstundir sem við bæði getum haft gaman að. En sko þegar hann byrjar að tala um allt sem viðkemur tölvum og geimskutlum og NASA o.s.frv. þá er svona eins og byrji að suða í hausnum á mér - ég er bara ekki að ná þessu öllu saman - sorry. Oftar en ekki fýkur í hann þegar ég fer að tala um hörmungar sem dunið hafa yfir fólk á ýmsum tímum - þarftu alltaf að velta þér upp úr einhverju sem þú ræður ekki við? Er spurning sem ég hef fengið oftar en einu sinni. Við höfum þó getað sameinast yfir ljósmyndum - ég verð samt að viðurkenna að vegna tæknifötlunar þá hef ég ekki nennt að setja mig inní hvernig birta og flass og hraði og það allt vinnur saman - finnst meira gaman að labba um og smella bara af og sjá hvað kemur út úr því. Það þarf sennilega ekki að taka það fram að hann tekur nánast allar flottu myndirnar sem við eigum.
Um daginn var hann mjög spenntur, sagði mér frá því glottandi að það væri stelpudagur úti á braut.
Aha, en gaman bara.
Eigum við ekki að fara, ætlar þú ekki að keyra???
NEI dettur þér það í alvöru í hug
ja af hverju ekki?
Jú örugglega færi ég að tæta eins og maniac þennan litla hring og vona að ég yrði mér ekki til skammar með að vera um 2 mínútur með hringinn - dööö - eða sem verra væri - keyrði allt í köku í ákafanum af því ég náði ekki einni beygjunni! Já right. Alveg rólegur félagi - ég keyri bara á götum borgarinnar og það er nóg fyrir mig (ekki eins og maniac though). Það er nóg fyrir mig að komast bara á milli staða á mínum kagga - þarf ekkert að keyra í hringi og keppast við klukkuna í leiðinni.
Það er aðeins meiri röð og regla í hausnum á honum en mér - endurspeglast best á ísskápnum okkar. Jú sko - þannig var að ég réði í eldhúsinu gamla á gamla litla ísskápnum. Þar voru fullt af seglum og óteljandi skilaboð og tilkynningar sem þeir héldu föstum. Allt til að minna mig á afmæli, tímapantanir og það allt saman. BH þurfti að beita sig hörðu til að þola þetta - átti það til að hreinsa allt í burtu þegar afmæli voru - þoldi ekki þessa óreiðu. Það fannst mér bara fyndið - mitt eldhús mitt drasl hí hí.
Þegar við svo tókum eldhúsið og hreinsuðum það út og nýtt fór að taka á sig mynd var mér tilkynnt af mikilli festu húsbóndans að ég fengi ekki að rispa nýjan ísskáp með öllu þessu rusli sem viðgékkst á þeim gamla. Já já hann hélt það - mitt eldhús sko, er það ekki? Það er skemmst frá því að segja að allir miðar og símanúmer og seglar er allt komið ofan í skúffu og það hefur komið fyrir oftar en einu sinni að ég hef gleymt að annar krakkinn átti að vera mættur í afmæli eða komið of seint í klippingu. Þessi skipulega óreiða var bara að bjarga óreiðunni í hausnum á mér. En BH er sáttur - ekkert drasl á ísskápnum lengur.
Nú í sumar var smá uppreisn - ég fékk nefnilega flottan segul í jólagjöf frá systur minni - hlý orð í garð stóru systur. Fannst heldur slæmt að geyma hann ofan í skúffu svo ég setti hann á ísskápinn. Huuu, mitt eldhús. BH var varla kominn inn í forstofu er hann fann lyktina af "draslinu" á ísskápnum. Tók segulinn og stakk honum inn í skáp - ég setti hann aftur upp með hvæsi um að þetta væri ekki drasl. Á endanum sættist hann á að kannski væri þessi eini segull ekki svo slæmur.
En honum urðu á þau leiðu mistök að skella sér til Belgíu að vinna stuttu seinna. Ég fékk í þeirru viku eitthvað A5 blað með tilkynningu á sem ég þurfti að muna. Þannig að ég notaði tækifærið og setti tilkynninguna á ísskápinn - hann ekki heima og allt í góðu :) Ætlaði að henda þessu er tilefnið væri liðið - gleymdi því - ÚPPS - BH kom heim og setti tilkynninguna í ruslið (hún var úrelt anyways) og sagði mig hafa fyrirgert réttinum að hafa segulinn á ísskápnum. Ég hélt nú ekki og aðeins var tekist á um segulinn - ég varð víst að gefast upp þar sem hann hefur töluvert lengri hendur en ég, þannig að ég átti ekki séns að ná honum. En í gegnum árin hefur mér áskotnast smá þolinmæði þannig að ég náði bara alltaf í hann upp í skáp og skellti honum á ísskápinn þegar BH var í vinnunni. Í þetta sinn gafst hann upp og segullinn er á ísskápnum he he. Og ekki bara það - ég er búin að koma fyrir mjúkum gíraffa þarna upp líka - útsmogin he he. En ég þori ekki enn að setja tilkynningar þarna upp - það er ekki þess virði - búin að læra að setja þetta allt í dagbókina mína - bæði í tölvunni og á pappír.
Svo er eins og þessi litla fjögurra manna fjölskylda geti ekki komið sér saman um hvað sé gott og hvað ekki. Í morgun voru 3 Brazza safar á borðinu - í raun hefðu þeir átt að vera fjórir, allir með sinn uppáhalds safa sko. Svo vill einn mysing og annar hnetusmjör o.s.frv.
Þarf sennilega ekki að ræða um tónlistarsmekk okkar hjóna - hef aðeins tekið það fyrir áður. Þó hefur okkur tekist að sættast á tónlist sem við getum bæði hlustað á. Erum ekki svo einhæf að það gangi ekki ágætlega.
Við vegum hvort annað svo sannarlega upp - það hlýtur alla vega að vera.
:o)
Um daginn var hann mjög spenntur, sagði mér frá því glottandi að það væri stelpudagur úti á braut.
Aha, en gaman bara.
Eigum við ekki að fara, ætlar þú ekki að keyra???
NEI dettur þér það í alvöru í hug
ja af hverju ekki?
Jú örugglega færi ég að tæta eins og maniac þennan litla hring og vona að ég yrði mér ekki til skammar með að vera um 2 mínútur með hringinn - dööö - eða sem verra væri - keyrði allt í köku í ákafanum af því ég náði ekki einni beygjunni! Já right. Alveg rólegur félagi - ég keyri bara á götum borgarinnar og það er nóg fyrir mig (ekki eins og maniac though). Það er nóg fyrir mig að komast bara á milli staða á mínum kagga - þarf ekkert að keyra í hringi og keppast við klukkuna í leiðinni.
Það er aðeins meiri röð og regla í hausnum á honum en mér - endurspeglast best á ísskápnum okkar. Jú sko - þannig var að ég réði í eldhúsinu gamla á gamla litla ísskápnum. Þar voru fullt af seglum og óteljandi skilaboð og tilkynningar sem þeir héldu föstum. Allt til að minna mig á afmæli, tímapantanir og það allt saman. BH þurfti að beita sig hörðu til að þola þetta - átti það til að hreinsa allt í burtu þegar afmæli voru - þoldi ekki þessa óreiðu. Það fannst mér bara fyndið - mitt eldhús mitt drasl hí hí.
Þegar við svo tókum eldhúsið og hreinsuðum það út og nýtt fór að taka á sig mynd var mér tilkynnt af mikilli festu húsbóndans að ég fengi ekki að rispa nýjan ísskáp með öllu þessu rusli sem viðgékkst á þeim gamla. Já já hann hélt það - mitt eldhús sko, er það ekki? Það er skemmst frá því að segja að allir miðar og símanúmer og seglar er allt komið ofan í skúffu og það hefur komið fyrir oftar en einu sinni að ég hef gleymt að annar krakkinn átti að vera mættur í afmæli eða komið of seint í klippingu. Þessi skipulega óreiða var bara að bjarga óreiðunni í hausnum á mér. En BH er sáttur - ekkert drasl á ísskápnum lengur.
Nú í sumar var smá uppreisn - ég fékk nefnilega flottan segul í jólagjöf frá systur minni - hlý orð í garð stóru systur. Fannst heldur slæmt að geyma hann ofan í skúffu svo ég setti hann á ísskápinn. Huuu, mitt eldhús. BH var varla kominn inn í forstofu er hann fann lyktina af "draslinu" á ísskápnum. Tók segulinn og stakk honum inn í skáp - ég setti hann aftur upp með hvæsi um að þetta væri ekki drasl. Á endanum sættist hann á að kannski væri þessi eini segull ekki svo slæmur.
En honum urðu á þau leiðu mistök að skella sér til Belgíu að vinna stuttu seinna. Ég fékk í þeirru viku eitthvað A5 blað með tilkynningu á sem ég þurfti að muna. Þannig að ég notaði tækifærið og setti tilkynninguna á ísskápinn - hann ekki heima og allt í góðu :) Ætlaði að henda þessu er tilefnið væri liðið - gleymdi því - ÚPPS - BH kom heim og setti tilkynninguna í ruslið (hún var úrelt anyways) og sagði mig hafa fyrirgert réttinum að hafa segulinn á ísskápnum. Ég hélt nú ekki og aðeins var tekist á um segulinn - ég varð víst að gefast upp þar sem hann hefur töluvert lengri hendur en ég, þannig að ég átti ekki séns að ná honum. En í gegnum árin hefur mér áskotnast smá þolinmæði þannig að ég náði bara alltaf í hann upp í skáp og skellti honum á ísskápinn þegar BH var í vinnunni. Í þetta sinn gafst hann upp og segullinn er á ísskápnum he he. Og ekki bara það - ég er búin að koma fyrir mjúkum gíraffa þarna upp líka - útsmogin he he. En ég þori ekki enn að setja tilkynningar þarna upp - það er ekki þess virði - búin að læra að setja þetta allt í dagbókina mína - bæði í tölvunni og á pappír.
Svo er eins og þessi litla fjögurra manna fjölskylda geti ekki komið sér saman um hvað sé gott og hvað ekki. Í morgun voru 3 Brazza safar á borðinu - í raun hefðu þeir átt að vera fjórir, allir með sinn uppáhalds safa sko. Svo vill einn mysing og annar hnetusmjör o.s.frv.
Þarf sennilega ekki að ræða um tónlistarsmekk okkar hjóna - hef aðeins tekið það fyrir áður. Þó hefur okkur tekist að sættast á tónlist sem við getum bæði hlustað á. Erum ekki svo einhæf að það gangi ekki ágætlega.
Við vegum hvort annað svo sannarlega upp - það hlýtur alla vega að vera.
:o)
Ummæli