Loksins komið haustveðrið sem mér finnst svo æðislegt - mátulega kalt, sól og gott veður. Fór í göngutúr í morgun til að njóta þess að vera úti.
Við vinkonurnar komum heim seinnipartinn á sunnudaginn úr bústaðarferðinni okkar, ánægðar eftir helgina. Staðráðnar í að drífa okkur aftur fljótlega og jafnvel bara út fyrir landsteinana kannski seinna. Við smullum svona ljómandi fínt saman - sátum eiginlega allann tímann og spjölluðum saman út í eitt - erum bara með harðsperrur í tungunni eftir ferðina. Fórum nefnilega ekki í göngutúrinn sem við vorum búnar að ákveða, veðrið var frekar fúlt og okkur bara kalt að hugsa út.
Í áfanganum lýðræðisþróun á 20. öld vorum við að ræða um fjórflokkakerfið sem lengst af hefur ríkt á Íslandi. Ræddum líka um kjósendur og hvaða flokka þeir kusu, pólitík var líkt og trúarbrögð hér áður hjá fólki almennt, er það hjá mörgum ennþá reyndar. Ég rifjaði upp í huganum söguna hennar ömmu þegar hún sagði mér að fósturpabbi hennar hafi neitað að sitja til borðs með sonum sínum er þeir skráðu sig í Sósíalistaflokkinn (eða hét það kommúnistaflokkurinn þá?). Karlinn var Alþýðuflokksmaður eins og flestir Ísfirðingar á þeim árum. Gamli maðurinn trompaðist algjörlega þegar hann frétti að bræður hennar, sem voru töluvert eldri en amma, höfðu skráð hana í flokkinn líka og hún bara sæl með athyglina 13 ára gömul. Pabbi hennar dróg hana með sér á skrifstofu sósíalistanna og jós yfir þá skömmum og talaði um að níðast á börnum með þessu hátterni sínu að skrá óharðnaðann ungling í þennan vafasama félagsskap. Hún var strikuð úr félagaskránni á staðnum. Eftir þetta var hún góð pabbastelpa og kaus Alþýðuflokkinn á meðan hann var og hét. Og eins og alþjóð veit þá er Jón Baldvin ekki bara eldklár heldur líka fallegasti maður á Íslandi. Já eða það er alla vega hennar skoðun.
Ég uppgötvaði af hverju ég er svona twisted í stjórnmálum þarna í þessum tímum. Sagði einu sinni í skoðanakönnun að ég væri svona vinstri græn sjálfstæðiskona. Það er nefnilega þannig að afar mínir tveir og ömmur mínar tvær kusu öll sinn flokkin hvert í þessu fjórflokkakerfi. Var alveg með þrjú þeirra á hreinu í kosningamálum og gekk því á ömmu mína um hvaða flokk afi (hennar eiginmaður) hefði alltaf kosið. Og jú viti menn hann kaus alltaf Framsókn á meðan hún kaus Kommúnistana og föður-afi minn er eitilharður sjálfstæðismaður. Þannig að ég fór að átta mig á af hverju ég er svona á sitthvorri línunni með þetta allt saman og finnst það bara eðlilegasti hlutur í heimi.
Þegar ég gekk á ömmu í afmælinu sem var hérna um daginn, í miðju partíi og allir að hlusta, þá vildi hún helst ekkert segja mér það - alltaf þetta leyndarmál með hver kýs hvað - hef aldrei skilið það. Nema náttúrulega þegar maður er umkringdur hákörlum sem kenna sig við Sjálfstæðisflokkinn og maður ætlar að kjósa Vinstri græna - þá á maður eiginlega ekki séns á að koma lifandi úr þeim ósköpum. Einnig gæti ég trúað að vinstrafólk myndi hakka mann í spað með að ætla að veita auðvaldinu atkvæði sitt - kannski best að halda því bara fyrir sig hvað maður kýs.
Pabbi - flokksbundinn sjálfstæðismaður - innti okkur systur eftir því hvað við ætluðum að kjósa í vor - vorum í tíma í Badminton. Við Svandís stóðum sömu megin við netið á móti pabba og Valla - ég kalla yfir völlinn að ég ætli að kjósa Vinstri - Græna í þetta sinn (þá vitið þið það). Hann fussaði og sveiaði aðeins, samt minna en oft áður enda var ég býsna ákveðin bara. Og hann tilkynnti mér það pent að ég yrði gerð arflaus í hvelli - Svandís fljót að átta sig og kallaði yfir eins og ljúfri pabbastelpu sæmir: "Ég ætla að kjósa Sjálfstæðisflokkinn" - Þá er það komið á hreint hún hirðir allt saman - spurning um að ég semji eitthvað við mömmu um hennar hluta af bústaðnum alla vega.
Ég verð samt að viðurkenna að mér finnst stjórnmálafólk almennt frekar rotið lið - byrjar kannski með góðar og fallegar hugsjónir en endar oftar en ekki í hrossakaupum og að ota sér upp á við hvað sem það kostar. Þannig að ég á voðalega erfitt með að treysta á þetta fólk þegar það lofar öllu fögru með Colgate brosið rétt fyrir kosningar fjórða hvert ár. En einhver verður að sinna því að sigla þessari þjóðarskútu og ekki nenni ég því, þannig að maður verður að reyna að velja þá sem maður heldur að sé skásti kostur hverju sinni.
Nú er verkefnavika í skólanum - þá á maður að lesa upp það sem maður hefur trassað og vinna í verkefnum sem þarf að skila. Ætli ég snú mér þá ekki að því aftur núna...
Háttvirtur kjósandi/aumur nemandi
Við vinkonurnar komum heim seinnipartinn á sunnudaginn úr bústaðarferðinni okkar, ánægðar eftir helgina. Staðráðnar í að drífa okkur aftur fljótlega og jafnvel bara út fyrir landsteinana kannski seinna. Við smullum svona ljómandi fínt saman - sátum eiginlega allann tímann og spjölluðum saman út í eitt - erum bara með harðsperrur í tungunni eftir ferðina. Fórum nefnilega ekki í göngutúrinn sem við vorum búnar að ákveða, veðrið var frekar fúlt og okkur bara kalt að hugsa út.
Í áfanganum lýðræðisþróun á 20. öld vorum við að ræða um fjórflokkakerfið sem lengst af hefur ríkt á Íslandi. Ræddum líka um kjósendur og hvaða flokka þeir kusu, pólitík var líkt og trúarbrögð hér áður hjá fólki almennt, er það hjá mörgum ennþá reyndar. Ég rifjaði upp í huganum söguna hennar ömmu þegar hún sagði mér að fósturpabbi hennar hafi neitað að sitja til borðs með sonum sínum er þeir skráðu sig í Sósíalistaflokkinn (eða hét það kommúnistaflokkurinn þá?). Karlinn var Alþýðuflokksmaður eins og flestir Ísfirðingar á þeim árum. Gamli maðurinn trompaðist algjörlega þegar hann frétti að bræður hennar, sem voru töluvert eldri en amma, höfðu skráð hana í flokkinn líka og hún bara sæl með athyglina 13 ára gömul. Pabbi hennar dróg hana með sér á skrifstofu sósíalistanna og jós yfir þá skömmum og talaði um að níðast á börnum með þessu hátterni sínu að skrá óharðnaðann ungling í þennan vafasama félagsskap. Hún var strikuð úr félagaskránni á staðnum. Eftir þetta var hún góð pabbastelpa og kaus Alþýðuflokkinn á meðan hann var og hét. Og eins og alþjóð veit þá er Jón Baldvin ekki bara eldklár heldur líka fallegasti maður á Íslandi. Já eða það er alla vega hennar skoðun.
Ég uppgötvaði af hverju ég er svona twisted í stjórnmálum þarna í þessum tímum. Sagði einu sinni í skoðanakönnun að ég væri svona vinstri græn sjálfstæðiskona. Það er nefnilega þannig að afar mínir tveir og ömmur mínar tvær kusu öll sinn flokkin hvert í þessu fjórflokkakerfi. Var alveg með þrjú þeirra á hreinu í kosningamálum og gekk því á ömmu mína um hvaða flokk afi (hennar eiginmaður) hefði alltaf kosið. Og jú viti menn hann kaus alltaf Framsókn á meðan hún kaus Kommúnistana og föður-afi minn er eitilharður sjálfstæðismaður. Þannig að ég fór að átta mig á af hverju ég er svona á sitthvorri línunni með þetta allt saman og finnst það bara eðlilegasti hlutur í heimi.
Þegar ég gekk á ömmu í afmælinu sem var hérna um daginn, í miðju partíi og allir að hlusta, þá vildi hún helst ekkert segja mér það - alltaf þetta leyndarmál með hver kýs hvað - hef aldrei skilið það. Nema náttúrulega þegar maður er umkringdur hákörlum sem kenna sig við Sjálfstæðisflokkinn og maður ætlar að kjósa Vinstri græna - þá á maður eiginlega ekki séns á að koma lifandi úr þeim ósköpum. Einnig gæti ég trúað að vinstrafólk myndi hakka mann í spað með að ætla að veita auðvaldinu atkvæði sitt - kannski best að halda því bara fyrir sig hvað maður kýs.
Pabbi - flokksbundinn sjálfstæðismaður - innti okkur systur eftir því hvað við ætluðum að kjósa í vor - vorum í tíma í Badminton. Við Svandís stóðum sömu megin við netið á móti pabba og Valla - ég kalla yfir völlinn að ég ætli að kjósa Vinstri - Græna í þetta sinn (þá vitið þið það). Hann fussaði og sveiaði aðeins, samt minna en oft áður enda var ég býsna ákveðin bara. Og hann tilkynnti mér það pent að ég yrði gerð arflaus í hvelli - Svandís fljót að átta sig og kallaði yfir eins og ljúfri pabbastelpu sæmir: "Ég ætla að kjósa Sjálfstæðisflokkinn" - Þá er það komið á hreint hún hirðir allt saman - spurning um að ég semji eitthvað við mömmu um hennar hluta af bústaðnum alla vega.
Ég verð samt að viðurkenna að mér finnst stjórnmálafólk almennt frekar rotið lið - byrjar kannski með góðar og fallegar hugsjónir en endar oftar en ekki í hrossakaupum og að ota sér upp á við hvað sem það kostar. Þannig að ég á voðalega erfitt með að treysta á þetta fólk þegar það lofar öllu fögru með Colgate brosið rétt fyrir kosningar fjórða hvert ár. En einhver verður að sinna því að sigla þessari þjóðarskútu og ekki nenni ég því, þannig að maður verður að reyna að velja þá sem maður heldur að sé skásti kostur hverju sinni.
Nú er verkefnavika í skólanum - þá á maður að lesa upp það sem maður hefur trassað og vinna í verkefnum sem þarf að skila. Ætli ég snú mér þá ekki að því aftur núna...
Háttvirtur kjósandi/aumur nemandi
Ummæli