Fara í aðalinnihald

Broke

Fórum klukkan átta í morgun til tannréttingalæknisins. Þau áttu bæði bókaðann tíma systkinin. Þeim þótti heldur erfitt að vera vakin kl. 6:40 og voru ekki alveg hress þegar þau komu framúr. Það lagaðist eftir að hafa fengið heitann hafragraut. Við komum fyrst á stofuna sem var reyndar fljót að fyllast á nokkrum mínútum. Brjálað að gera hjá þessum læknum. Karlottu leiddist biðin (4 mínútur) og var að vandræðast með hvað hún gæti lesið. Vildi helst rífa Syrpuna af bróður sínum sem hafði verið forsjáll. Það er ekki mikið lesefni á biðstofunni fyrir átta ára krakka. Ég rak augun í Sagan öll blað og benti henni á að þar aftast væri krakkasaga. Hún var mátulega spennt og við fundum spurningar fyrir börn sem henni þóttu heldur þungar, enda öll svörin að finna í blaðinu sem kom á undan því sem við flettum. Krakkasagan í þessu eintaki var um Rómarveldi, Cesar keisara og félaga. Hún horfði áhugalaus á þetta í smá stund og lagði svo blaðið frá sér. Ég var að lesa bók sem ég kom með mér, vitandi að ég þyrfti að bíða lengi eftir Kjartani, leit upp úr henni og spurði -"Var þetta ekkert spennandi, ekkert gaman að lesa um Cesar keisara og Róm?" Svarið var óborganlegt eins og oft áður - "Neeeiii, ég veit þetta allt saman." Já já ég á mjög vel gefin börn en varð nú samt hissa og spurði -"nú er það já?" Hún var með þetta allt á hreinu -"já ég er búin að lesa svo oft um Ástrík og Steinrík, þar eru Cesar og Kleópatra líka" Svona á að koma þekkingunni að, bara í gegnum teiknimyndasögurnar, þær eru óbrigðular og allt rétt og satt sem þar stendur. Hún vildi nú samt fá að vita hvort Cesar hefði verið svona vondur karl.
Hún var kölluð inn og stuttu seinna fór Kjartan á eftir henni. Hún var fljótlega búin, enda bara skoðun í gangi. Ég fékk að vita að hún myndi losna við spangirnar (sem eru fyrir innan tennurnar) rétt fyrir jól, og í framhaldinu fengi hún góm á milli jóla og nýárs. Hún hefði losnað við spangirnar í sumar nema vegna þess að efri augntennurnar eru enn að koma niður, verið að bíða eftir þeim. Gott mál, það sér fyrir endann á þessu hjá henni og hún bíður spennt.
Kjartan fékk að sitja í stólnum í klukkutíma, verið að setja teina upp í hann greyið. Hann tekur þessu öllu með jafnaðargeði enda veit hann að þetta er tiltölulega stuttur tími sem hann verður með þetta. Laus fyrir fermingu er takmarkið og þetta gengur ljómandi vel því hann er svo duglegur.
Tryggingastofnun kemur til með að endurgreiða okkur hluta af kostnaði, um 150 þús. í þremur áföngum. Ég fékk hins vegar að greiða í einu skoti áðan og er 140 þús. krónum fátækari. En strákurinn er svo sætur að það er vel þess virði.
Hlakka jafnmikið til og krakkarnir þegar þetta er búið. Skil ekki hvaða mistök það voru hjá mér að eiga ekki börn með tennur eins og mínar - allt frekar beint og heilt - lét gera við fyrstu tannskemmdirnar 32 ára gömul, og kenni engu um öðru geislajoðmeðferðunum. Og það er ekki svo langsótt heldur.
Farin í göngutúr með Helenu...

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...