Ég er ekki að drepast úr harðsperrum, ekki ennþá það gæti skollið á. Verð að viðurkenna að ég hélt ég yrði helaum í kroppnum eftir tímann í gær. Tími á eftir í frönsku stjórnarbyltingunni, hélt ég væri búin að lesa allt efnið, fer á UGLUNA (kerfi HÍ) og sé að kennarinn vill að við lesum 2 kafla í viðbót og svo inngang að þeim þriðja í annarri bók. Þannig að ég er alls ekki búin og ætla að halda áfram að lesa núna. Og klukkan bara níu, ég er sest niður klukkutíma fyrr en í gær. Þetta lofar góðu, nema af því hér sit ég að blogga en ekki lesa.
Kjartan Elvar kom til mín í nótt og sagðist hafa misst hringinn sem er festing fyrir beislið, vaknaði við að þetta var allt laust og það blæddi bara útúr honum eftir einhverja rispu í munnholdið. Það var því hringt í morgun til Sæmundar og við megum koma í fyrramálið 8:15 til að laga þetta. Það gæti kostað sitt. Ég svona spriklandi ánægð að fá tíma kl. 8:15 - alveg búin að gleyma að ég er í tíma frá 8:20 í fyrramálið. Þannig að BH verður að fara með kríla til tannréttingalækninsins kl. 8 í fyrramálið. Það verður skrautlegt, hann er ekki vanur að þurfa opna augun á svo ókristilegum tíma.
Karlremban í syni mínum er dásamleg, keppnisskapið og þörfin fyrir að vinna er enn betra. Hann kom með í TBR í gær því hann er í fimleikum hjá Ármanni í Laugardal kl. 18 á miðvikudögum. Hann vildi heldur bíða hjá okkur í hálftíma og labba svo í fimleika, en að bíða í klukkutíma í Ármannsheimilinu. Minn tími byrjar nefnilega kl. 17:10. Valli mætti ekki í gær og því fékk Kjartan að spila í 20 mínútur og leiddist það ekki alveg. Hann tilkynnti okkur Svandísi það að hann ætlaði að spila með afa og þeir myndu baka okkur. Hann er alveg fullviss að karlmenn séu alltaf betri en konur í öllu sem krefst líkamlegs atgervis. Hann tók ekki með í reikninginn að Svandís æfði í mörg ár og var í unglingalandsliðinu á sínum tíma, skotfastari en andskotinn o.s.frv. Og mamma hans kann alveg að spila þó hún sé ekki jafngóð og hinir á vellinum, en common hann kann ekki neitt - hélt ekki einu sinni rétt á spaðanum, engu að síður mjög viss um eigið ágæti og að afi hans myndi svo redda rest. Ég benti honum góðlega á að ef hann ætlaði að eiga pínu séns á að vera í vinningsliðinu þá skyldi hann velja frænku sína sem meðspilara, það væri hans eini séns.
Karlremban vék því fyrir líkum á sigri og þau frændsystkinin spiluðu saman og gekk bara nokkuð vel. Við pabbi þurftum alveg að hafa fyrir því að vinna þau. Svo skottaðist hann sæll og glaður í fimleika, þar sem honum leiðist ekki alveg heldur. Nú vill hann bara alltaf koma með og bíða hjá okkur í þeirri von um að fá að spila sem mest. Spurning hvað allir verða duglegir að mæta í vetur, það vantar stundum einn og það er hundfúlt að spila bara 3. En við erum ansi nösk að ná okkur í 4. spilara.
Nú verð ég að lesa - ef ég ætla að ná að gera eitthvað fyrir tímann.
Le student
Kjartan Elvar kom til mín í nótt og sagðist hafa misst hringinn sem er festing fyrir beislið, vaknaði við að þetta var allt laust og það blæddi bara útúr honum eftir einhverja rispu í munnholdið. Það var því hringt í morgun til Sæmundar og við megum koma í fyrramálið 8:15 til að laga þetta. Það gæti kostað sitt. Ég svona spriklandi ánægð að fá tíma kl. 8:15 - alveg búin að gleyma að ég er í tíma frá 8:20 í fyrramálið. Þannig að BH verður að fara með kríla til tannréttingalækninsins kl. 8 í fyrramálið. Það verður skrautlegt, hann er ekki vanur að þurfa opna augun á svo ókristilegum tíma.
Karlremban í syni mínum er dásamleg, keppnisskapið og þörfin fyrir að vinna er enn betra. Hann kom með í TBR í gær því hann er í fimleikum hjá Ármanni í Laugardal kl. 18 á miðvikudögum. Hann vildi heldur bíða hjá okkur í hálftíma og labba svo í fimleika, en að bíða í klukkutíma í Ármannsheimilinu. Minn tími byrjar nefnilega kl. 17:10. Valli mætti ekki í gær og því fékk Kjartan að spila í 20 mínútur og leiddist það ekki alveg. Hann tilkynnti okkur Svandísi það að hann ætlaði að spila með afa og þeir myndu baka okkur. Hann er alveg fullviss að karlmenn séu alltaf betri en konur í öllu sem krefst líkamlegs atgervis. Hann tók ekki með í reikninginn að Svandís æfði í mörg ár og var í unglingalandsliðinu á sínum tíma, skotfastari en andskotinn o.s.frv. Og mamma hans kann alveg að spila þó hún sé ekki jafngóð og hinir á vellinum, en common hann kann ekki neitt - hélt ekki einu sinni rétt á spaðanum, engu að síður mjög viss um eigið ágæti og að afi hans myndi svo redda rest. Ég benti honum góðlega á að ef hann ætlaði að eiga pínu séns á að vera í vinningsliðinu þá skyldi hann velja frænku sína sem meðspilara, það væri hans eini séns.
Karlremban vék því fyrir líkum á sigri og þau frændsystkinin spiluðu saman og gekk bara nokkuð vel. Við pabbi þurftum alveg að hafa fyrir því að vinna þau. Svo skottaðist hann sæll og glaður í fimleika, þar sem honum leiðist ekki alveg heldur. Nú vill hann bara alltaf koma með og bíða hjá okkur í þeirri von um að fá að spila sem mest. Spurning hvað allir verða duglegir að mæta í vetur, það vantar stundum einn og það er hundfúlt að spila bara 3. En við erum ansi nösk að ná okkur í 4. spilara.
Nú verð ég að lesa - ef ég ætla að ná að gera eitthvað fyrir tímann.
Le student
Ummæli