Carpe diem

Seize the day - Var að tala við Helenu og komst að því (vissi það fyrir) að lífið er stutt. Njótið þess vel alla daga alltaf. Ég þarf að minna mig á þetta mjög reglulega, eins og flestir held ég. Vorum á kynningu hjá Örnu á miðvikudagskvöldið og þar voru um 15 konur, flestar ungar konur - svona um 30 ára, + - nokkur ár. Helena sagði mér áðan að ein þessara kvenna sé dáin, dó í gærkvöldi hélt hún. Alveg fyrirvaralaust, engin veikindi sem vitað var um og ekkert. Hún var hress og skemmtileg hjá Örnu og það amaði ekkert sjáanlegt að henni. Mikið óskaplega finn ég til með fjölskyldunni hennar, manni og börnum. Það er skelfileg tilhugsun að vera kippt svona í burtu einn daginn eða að ástvinir manns vakni kannski bara ekki einn morgunin. Þannig að ég held að fólk ætti að hugsa sig vel um áður en það frestar öllu því skemmtilega sem það langar að gera með fjölskyldu og vinum of lengi. Ég er ekki að tala um dýrar utanlandsferðir eða kaupa allann heiminn. Bara fara í hjólatúr, heimsækja ömmu og afa, fá sér ís í bænum, gefa öndunum, fara á djammið, heimsækja vini sína - þið skiljið hvað ég á við.

Ég ætla að hrúgast fyrir framan sjónvarpið með mínum ektamanni í kvöld (Marie Antoinette) og sjá til þess að hann sé ekki tölvunni á meðan - hefur gott af því að slaka á í tvo tíma. Kannski við skellum okkur svo bara á Þingvelli seinnipartinn á morgun þrátt fyrir rigningu, látum 66°Norður bara redda því, og skoðum haustlitina í labbitúr þarna á svæðinu. Höfum gert þetta áður, í betra veðri, og það er yndislegt. Mér finnst gaman að koma á Þingvelli - á svo margar góðar minningar úr útilegum þarna á árum áður.

Munið að grípa augnablikið.