Nei kannski ekki alveg - með svona bilað tak í bakinu. Kallast þursabit ef ég hef greint þetta rétt. Sparaði mér lækni og ákvað sjálf að það væri það sem hrjáir mig núna. Er að tapa mér í bakinu vinstramegin við mjöðmina.
Er samt skárri núna í morgun en í gærkvöldi er ég fór að sofa. Gargaði af sársauka við að hreyfa mig og að reyna að komast framúr var óbærilegt. Það er löngu opinbert að ég er eins og gömul kona í skrokknum, þetta er bara enn ein staðfestingin.
Bíttu bara á jaxlinn og hífðu þig upp - uppörvandi hvatning frá eiginmanninum í gærkvöldi. Svona á milli þess sem brandararnir flugu og ég baðst vægðar því það var svo sárt að hlæja. Kom úr hörðustu átt að mér fannst því ég er, held ég, ekki þekkt fyrir annað en að bíta á jaxlinn.
Helgin var viðburðarík - við erum aldrei heima, frekar erfitt að fara svona hverja helgi. Skildi BH eftir heima svo hann gæti unnið og klárað gerðið fyrir Ronju hérna úti. Hann bjargaði gerðinu, þ.e. nú er ekkert eftir nema hurðin. Það þarf ekki að grafa fyrir henni svo nú má frjósa okkar vegna. Nú þarf bara að drífa í að kaupa lamir og berja saman hurð. Þá getur hún verið meira úti - henni finnst það svo gott.
Við krakkarnir fórum hins vegar í Skorradalinn á föstudagskvöldið. Borðuðum samt fyrst hjá Lilju ásamt öllu genginu að venju. Ég veit ekki alveg hvert amma hans BH ætlaði þegar hún vissi að ég væri að keyra ein með krakkana þarna uppeftir í myrkrinu. Ég var nú að spá í hvort ég ætti að benda henni á að ég væri með bílpróf!
KBB var að keppa í sundi í Borgarnesi þessa helgi því ákvað ég að vera í sumarbústaðnum. Hún ákvað að vera með okkur í bústaðnum frekar en að gista með krökkunum. Það hentaði fínt því hún ætlaði ekki að keppa í skrið- og flugsundi og það var á sunnudeginum.
Hún stóð sig með mikilli prýði - flott stelpa sem synti af miklu öryggi. Ég veit ekki hvernig hún stóð sig miðað við hina keppendurna í hennar flokki. Fæ kannski að vita það í dag. Hún var nefnilega ekki á verðlaunaafhendingunni.
Við krakkarnir drifum okkur í bæinn á sunnudagsmorguninn. Klukkan eitt ætluðum við að hitta aðra husky-hvolpa eigendur með voffana sína. Þar var mikið fjör, hittumst í Háabjalla við Grindavíkurafleggjarann. Við BH vorum ánægð með Ronju okkar. Sáum þarna að hún sver sig bara í ættina. Þessi hvolpar gáfu henni ekkert eftir í frekju, ruddaskap og leikaraskap. Þeir voru æði! Við sáum að hún er ekki verri en aðrir hvolpar alla vega. Það komu fimm hvolpar, Ronja 5 mánaða, Gabbi og Erró 4 mánaða, Týr átta mánaða og Máni eins árs. Það sem þessir hundar gátu tuskast og leikið sér, góð útrás fyrir vikuna hreinlega. Mjög gaman að hitta aðra hunda sem eru svona sterkbyggðir og geta leikið sér saman.
Later
Er samt skárri núna í morgun en í gærkvöldi er ég fór að sofa. Gargaði af sársauka við að hreyfa mig og að reyna að komast framúr var óbærilegt. Það er löngu opinbert að ég er eins og gömul kona í skrokknum, þetta er bara enn ein staðfestingin.
Bíttu bara á jaxlinn og hífðu þig upp - uppörvandi hvatning frá eiginmanninum í gærkvöldi. Svona á milli þess sem brandararnir flugu og ég baðst vægðar því það var svo sárt að hlæja. Kom úr hörðustu átt að mér fannst því ég er, held ég, ekki þekkt fyrir annað en að bíta á jaxlinn.
Helgin var viðburðarík - við erum aldrei heima, frekar erfitt að fara svona hverja helgi. Skildi BH eftir heima svo hann gæti unnið og klárað gerðið fyrir Ronju hérna úti. Hann bjargaði gerðinu, þ.e. nú er ekkert eftir nema hurðin. Það þarf ekki að grafa fyrir henni svo nú má frjósa okkar vegna. Nú þarf bara að drífa í að kaupa lamir og berja saman hurð. Þá getur hún verið meira úti - henni finnst það svo gott.
Við krakkarnir fórum hins vegar í Skorradalinn á föstudagskvöldið. Borðuðum samt fyrst hjá Lilju ásamt öllu genginu að venju. Ég veit ekki alveg hvert amma hans BH ætlaði þegar hún vissi að ég væri að keyra ein með krakkana þarna uppeftir í myrkrinu. Ég var nú að spá í hvort ég ætti að benda henni á að ég væri með bílpróf!
KBB var að keppa í sundi í Borgarnesi þessa helgi því ákvað ég að vera í sumarbústaðnum. Hún ákvað að vera með okkur í bústaðnum frekar en að gista með krökkunum. Það hentaði fínt því hún ætlaði ekki að keppa í skrið- og flugsundi og það var á sunnudeginum.
Hún stóð sig með mikilli prýði - flott stelpa sem synti af miklu öryggi. Ég veit ekki hvernig hún stóð sig miðað við hina keppendurna í hennar flokki. Fæ kannski að vita það í dag. Hún var nefnilega ekki á verðlaunaafhendingunni.
Við krakkarnir drifum okkur í bæinn á sunnudagsmorguninn. Klukkan eitt ætluðum við að hitta aðra husky-hvolpa eigendur með voffana sína. Þar var mikið fjör, hittumst í Háabjalla við Grindavíkurafleggjarann. Við BH vorum ánægð með Ronju okkar. Sáum þarna að hún sver sig bara í ættina. Þessi hvolpar gáfu henni ekkert eftir í frekju, ruddaskap og leikaraskap. Þeir voru æði! Við sáum að hún er ekki verri en aðrir hvolpar alla vega. Það komu fimm hvolpar, Ronja 5 mánaða, Gabbi og Erró 4 mánaða, Týr átta mánaða og Máni eins árs. Það sem þessir hundar gátu tuskast og leikið sér, góð útrás fyrir vikuna hreinlega. Mjög gaman að hitta aðra hunda sem eru svona sterkbyggðir og geta leikið sér saman.
Later
Ummæli