Það er þannig að ein af mínum bestu æskuvinkonum fékk ógeð, oftar en einu sinni, þegar hún kom heim til mín í mitt unglingaherbergi. Við erum heldur ólíkar vinkonurnar. Hún steinrotuð á siðlegum svefntíma og vöknuð hress og óþolandi um leið og fyrstu geislar sólar gægjast fram snemma á morgnana. Herbergið hennar alltaf til fyrirmyndar.
Myglan ég gat hangið langt fram eftir öllu ef ég komst upp með það og svaf eins lengi og ég gat frameftir alla morgna. Herbergið mitt bar þess merki að ég hafði ekki hugmynd um til hvers fataskápurinn var. Ég átti svona spjald til að hengja á hurðahúninn í denn, á því stóð "A clean room is a sign of a sick mind".
Hún átti það til að spyrja hvort mér væri ekki sama að hún myndi aðeins taka til hjá mér... vá hvað mér var sama :)
Ég óx uppúr þessu. Herbergið mitt var orðið ágætt áður en ég flutti að heiman og heimilið okkar hefur verið ágætlega þrifið hingað til - með nokkrum undantekningum, sérstaklega hin síðari ár. Ég dett stundum í að nenna þessu ekki og draslið fær bara að fljóta og ég er svo heppin að fólkið mitt sér þetta ekki. Alla vega þykist ekki sjá þvi þá gætu þau lent í að taka til. Ef það er mitt drasl sem flæðir um allt segir enginn neitt. En ef það er þeirra drasl... sem er heldur oftar og þá sérstaklega einnar unglingsstúlku, þá fá þau að kynnast (eða þau þekkja það orðið ansi vel) reiði móðurinnar sem hvæsir þau áfram í að hirða upp eftir sig.
En stundum á húsmóðirin heiður af öllu saman.
Svona hefur stofugólfið litið út síðan um helgina og að neðan má sjá borðstofuborðið.
Ég var að græja afmæliskort fyrir litla dömu og ákvað að græja fleiri kort í vikunni fyrir tilvonandi afmælisbörn. En kom mér aldrei í það fyrir öðrum verkefnum. Þess vegna hefur draslið fengið að liggja. Ég nenni aldrei að ná í allt saman og dreifa úr mér eftir að ég er búin að ganga frá. Fyrr en ég er eiginlega orðin of sein með allt saman og þarf að flýta mér voða mikið eitthvað.
Það er líka stórir plastkassar og box inni í svefnherberginu mínu. Þeir flæða þarna fyrir okkur hjónum þegar við reynum að borast að opna skápinn til að ná okkur í flíkur og eru fyrir eiginmanninum þegar hann gengur til náða á kvöldin. Það var ekki fyrr en á fjórða degi sem hann dirfðist að spyrja "hvaðan komu allir þessir kassar ?"
Ég svaraði "úr fataherberginu", fékk svona eitt "ó jæja". Og þá var það útrætt. Enginn pirringur, ekkert vesen, engar nánari útskýringa var þörf. Og síðan þá (nú er að verða komin vika) hefur ekki verið einu orði á það minnst að kassakvikindin eru svo fyrir okkur þarna inni og herbergið í algjörri óreiðu... því ég nenni varla að henda hreina þvottinum í skápinn því ég kemst ekki að... honum virðist bara vera nokk sama. EÐA hann er skíthræddur um að ég segi honum bara að ganga frá þessu sjálfur ef hann gerir athugasemd :)
Umburðalyndi eiginmannsins fyrir draslaragangi eiginkonunnar á sér engin takmörk - ég hef reyndar þá trú að honum sé bara slétt sama og sjái þetta hreinlega ekki. Hins vegar getur hann alveg farið á límingunum yfir herbergi dóttur sinnar - hún fær að heyra reglulega að heilbrigðiseftirlitið hefði ýmislegt að athuga við umgengni hennar og óþrifnað. Mamman hins vegar hefur fyrir löngu ákveðið að hún vaxi uppúr þessu. Með einstaka undantekningum þegar hún fær nóg og rekur heimasætuna inn í græna vígið sitt og skipar henni að gera hreint hjá sér.
Hér sést árangurinn af síðasta kasti móðurinnar... rak barnið inn til að ganga frá og hafa herbergið almennilegt áður en hún færi aftur á Úlfljótsvatn í fimm daga... krakkinn bjó ekki einu sinni um sig áður en hún fór, svo mikið er vald mitt :)
Það má reyndar deila um hvor okkar eigi metið í skemmtilegri óreiðu hlutanna í herbergjum okkar þessa vikuna... en hún á það 80% af árinu.
Hins vegar verður nú allt hreinsað til núna og svo þrifið hátt og lágt á morgun fyrir helgina því ég er búin að græja þessi afmæliskort sem til stóð að klára.
Later
Myglan ég gat hangið langt fram eftir öllu ef ég komst upp með það og svaf eins lengi og ég gat frameftir alla morgna. Herbergið mitt bar þess merki að ég hafði ekki hugmynd um til hvers fataskápurinn var. Ég átti svona spjald til að hengja á hurðahúninn í denn, á því stóð "A clean room is a sign of a sick mind".
Hún átti það til að spyrja hvort mér væri ekki sama að hún myndi aðeins taka til hjá mér... vá hvað mér var sama :)
Ég óx uppúr þessu. Herbergið mitt var orðið ágætt áður en ég flutti að heiman og heimilið okkar hefur verið ágætlega þrifið hingað til - með nokkrum undantekningum, sérstaklega hin síðari ár. Ég dett stundum í að nenna þessu ekki og draslið fær bara að fljóta og ég er svo heppin að fólkið mitt sér þetta ekki. Alla vega þykist ekki sjá þvi þá gætu þau lent í að taka til. Ef það er mitt drasl sem flæðir um allt segir enginn neitt. En ef það er þeirra drasl... sem er heldur oftar og þá sérstaklega einnar unglingsstúlku, þá fá þau að kynnast (eða þau þekkja það orðið ansi vel) reiði móðurinnar sem hvæsir þau áfram í að hirða upp eftir sig.
En stundum á húsmóðirin heiður af öllu saman.
Það er líka stórir plastkassar og box inni í svefnherberginu mínu. Þeir flæða þarna fyrir okkur hjónum þegar við reynum að borast að opna skápinn til að ná okkur í flíkur og eru fyrir eiginmanninum þegar hann gengur til náða á kvöldin. Það var ekki fyrr en á fjórða degi sem hann dirfðist að spyrja "hvaðan komu allir þessir kassar ?"
Ég svaraði "úr fataherberginu", fékk svona eitt "ó jæja". Og þá var það útrætt. Enginn pirringur, ekkert vesen, engar nánari útskýringa var þörf. Og síðan þá (nú er að verða komin vika) hefur ekki verið einu orði á það minnst að kassakvikindin eru svo fyrir okkur þarna inni og herbergið í algjörri óreiðu... því ég nenni varla að henda hreina þvottinum í skápinn því ég kemst ekki að... honum virðist bara vera nokk sama. EÐA hann er skíthræddur um að ég segi honum bara að ganga frá þessu sjálfur ef hann gerir athugasemd :)
Umburðalyndi eiginmannsins fyrir draslaragangi eiginkonunnar á sér engin takmörk - ég hef reyndar þá trú að honum sé bara slétt sama og sjái þetta hreinlega ekki. Hins vegar getur hann alveg farið á límingunum yfir herbergi dóttur sinnar - hún fær að heyra reglulega að heilbrigðiseftirlitið hefði ýmislegt að athuga við umgengni hennar og óþrifnað. Mamman hins vegar hefur fyrir löngu ákveðið að hún vaxi uppúr þessu. Með einstaka undantekningum þegar hún fær nóg og rekur heimasætuna inn í græna vígið sitt og skipar henni að gera hreint hjá sér.
Það má reyndar deila um hvor okkar eigi metið í skemmtilegri óreiðu hlutanna í herbergjum okkar þessa vikuna... en hún á það 80% af árinu.
Hins vegar verður nú allt hreinsað til núna og svo þrifið hátt og lágt á morgun fyrir helgina því ég er búin að græja þessi afmæliskort sem til stóð að klára.
Later
Ummæli