Afi var sendur á spítala síðustu helgi og hefur verið þar síðan. Krabbameinið að fara illa með karlinn. Þrátt fyrir að vonast hafi verið til að ekki þyrfti að gera aðgerð kom í ljós að hún var nauðsynleg. Hann er allur að koma til og hefur það ágætt. Fær reyndar ekki frið fyrir afkomendum sínum, það er fólk hjá honum meira og minna öllum stundum. En hann er vanur látunum í okkur og við reynum að hemja okkur og hegða okkur vel svo við þreytum hann ekki um of.
Amma fór á sama spítala á þriðjudaginn. Ég grínaðist með að Freyja hefði verið svo erfið að amma hafi endað á spítala. Hún vildi nú ekki samþykkja það. Amma hefur það ágætt, þreytt en ágæt. Búið að ná tökum á mæði og hjartsláttaflökti. Rannsóknir í morgun leiddu í ljós að ekkert sé að. Alla vega sjá þeir ekkert. Það er nú venjan á þessu heimili líka, aldrei neitt að okkur, alla vega finnst sjaldan nokkuð þó við vitum að eitthvað er ekki eins og það á að vera. Hjá henni er meira og minna fólk líka, mamma þó einna mest. Situr hjá henni klukkutímum saman og við hin rekum inn nefið af og til. Amma lætur það lítið á sig fá - spjallar og sefur svo bara þess á milli. Hún lætur ekkert trufla sig - svoleiðis eiga sjúklingar að gera, bara hvíla sig þegar þeir þurfa.
Það er dáldið skondið að fara á Landsspítalann við Hringbraut núna. Maður hittir hálfa ættina... sko báðar ættirnar... er maður hleypur þarna á milli hæða og rekur inn nefið og athugar hvernig sjúklingarnir hafa það.
Það er ekkert komið í ljós hvenær þau fá að fara heim, vonandi ekki of snemma, en vonandi fljótlega bara af því þau eru orðin nógu góð til þess. Þangað til skoppar maður í heimsókn og lætur sjá sig og ber fréttir og myndir til að stytta þeim stundir.
Later
Amma fór á sama spítala á þriðjudaginn. Ég grínaðist með að Freyja hefði verið svo erfið að amma hafi endað á spítala. Hún vildi nú ekki samþykkja það. Amma hefur það ágætt, þreytt en ágæt. Búið að ná tökum á mæði og hjartsláttaflökti. Rannsóknir í morgun leiddu í ljós að ekkert sé að. Alla vega sjá þeir ekkert. Það er nú venjan á þessu heimili líka, aldrei neitt að okkur, alla vega finnst sjaldan nokkuð þó við vitum að eitthvað er ekki eins og það á að vera. Hjá henni er meira og minna fólk líka, mamma þó einna mest. Situr hjá henni klukkutímum saman og við hin rekum inn nefið af og til. Amma lætur það lítið á sig fá - spjallar og sefur svo bara þess á milli. Hún lætur ekkert trufla sig - svoleiðis eiga sjúklingar að gera, bara hvíla sig þegar þeir þurfa.
Það er dáldið skondið að fara á Landsspítalann við Hringbraut núna. Maður hittir hálfa ættina... sko báðar ættirnar... er maður hleypur þarna á milli hæða og rekur inn nefið og athugar hvernig sjúklingarnir hafa það.
Það er ekkert komið í ljós hvenær þau fá að fara heim, vonandi ekki of snemma, en vonandi fljótlega bara af því þau eru orðin nógu góð til þess. Þangað til skoppar maður í heimsókn og lætur sjá sig og ber fréttir og myndir til að stytta þeim stundir.
Later
Ummæli