Við fjölskyldan vorum dugleg í gær, nóg að gera á sunnudegi. Eftir að hafa sofið aðeins frameftir, eins og oft á áður, drifum við okkur aftur að Bláfjöllum. KBB kom með okkur og við fórum í göngutúr með hundana. Jökull og Keano komu með okkur. Zizou og Kristín urðu eftir heima því Zizou var veik. Aumingja Keano saknaði hennar aðeins fyrstu mínúturnar og Ronja og Úlfur notfærðu sér að hann var einn á móti tveimur. En það jafnaði sig hratt og þau hlupu þarna um út allt. Töluvert aðrir litir þarna í gær en fyrradag. Allt orðið hvítt og nú voru engin fjórhjól. En umferðin uppá vegi var mikil því það var opið í Bláfjöllum og fólk greinilega að notfæra sér það til að skella sér á skíði.
Er við komum heim var hundunum skellt út í garð og KEB sóttur. Fórum svo í heimsókn til afa Kalda og Langömmu Lilju. Orðið töluvert langt síðan við drifum okkur á Sléttuveginn. En það var vel tekið á móti okkur eins og alltaf áður. Pönnsur með sultu og rjóma og fínerí - er að spá í að fara aftur í dag kannski... :o)
Er heimsókninni lauk keyrðum við KEB í Breiðholtið þar sem hann ætlaði að hitta vini sína í sundlauginni. En við þrjú drifum okkur í Laugardalinn til að fara á skauta. SBK kom og hitti okkur þar. Það er voða gaman á skautum. En ég myndi vilja eiga mína eigin skauta - djö... er vont að vera í þessum láns skautum. Eftir korter hugsaði ég ekki um annað en fæturna á mér. En þetta gekk nú ágætlega, ekki erfitt að skauta í hringi. Í minningunni var nú skemmtilegra að fara á skauta á tjörninni í gamla daga. Aðeins meira pláss og ekki eins troðið af fólki. SBK og BH voru eitthvað að tuða um jafnvægi og varlega - mér fannst þetta ekkert mál. Enda var það ég sem flaug fram fyrir mig. Lenti illa á vinstra hnénu og flatmagaði á svellinu. Já já - gera þetta með stæl eða sleppa því.
Spurði BH hvort við ættum ekki að prófa að hann henti mér í loftið, ég myndi snúa mér í hringi og hann svo grípa mig aftur. Þetta lítur ekki út fyrir að vera erfitt þegar maður horfir á vetrarólympíuleikana. Hann hugsaði sig ekki einu sinni um - sagði bara NEI. Og þar með var það útrætt. Er við sátum í stúkunni og sötruðum heitt kakó sagði ég SBK hvað hann væri leiðinlegur og hefði ekki viljað prófa. þá sagði hann "Það var bara af því þú varst á svo lélegum skautum". Næst ætla ég að vera á súper góðum skautum og þá prófum við þetta - engin spurning.
Skemmtilegast þarna var sennilega að fylgjast með guttunum á hokkískautum spænandi þarna um allt. Það var nú ekkert þægilegt þegar þeir þutu þarna framhjá fólki - áttu heiminn klárlega. Sá þá nokkrum sinnum tæta í átt að veggjunum og skrensa svo hálfan metra frá. Algjörir töffarar - greinilega að æfa hokkí :o)
Komum heim í draslið og svona - mamman gaf sér engan tíma til að gera allt fínt hérna eins og til stóð fyrir helgina. En rykið fer ekkert svo það bíður betri tíma :o)
Later
Er við komum heim var hundunum skellt út í garð og KEB sóttur. Fórum svo í heimsókn til afa Kalda og Langömmu Lilju. Orðið töluvert langt síðan við drifum okkur á Sléttuveginn. En það var vel tekið á móti okkur eins og alltaf áður. Pönnsur með sultu og rjóma og fínerí - er að spá í að fara aftur í dag kannski... :o)
Er heimsókninni lauk keyrðum við KEB í Breiðholtið þar sem hann ætlaði að hitta vini sína í sundlauginni. En við þrjú drifum okkur í Laugardalinn til að fara á skauta. SBK kom og hitti okkur þar. Það er voða gaman á skautum. En ég myndi vilja eiga mína eigin skauta - djö... er vont að vera í þessum láns skautum. Eftir korter hugsaði ég ekki um annað en fæturna á mér. En þetta gekk nú ágætlega, ekki erfitt að skauta í hringi. Í minningunni var nú skemmtilegra að fara á skauta á tjörninni í gamla daga. Aðeins meira pláss og ekki eins troðið af fólki. SBK og BH voru eitthvað að tuða um jafnvægi og varlega - mér fannst þetta ekkert mál. Enda var það ég sem flaug fram fyrir mig. Lenti illa á vinstra hnénu og flatmagaði á svellinu. Já já - gera þetta með stæl eða sleppa því.
Spurði BH hvort við ættum ekki að prófa að hann henti mér í loftið, ég myndi snúa mér í hringi og hann svo grípa mig aftur. Þetta lítur ekki út fyrir að vera erfitt þegar maður horfir á vetrarólympíuleikana. Hann hugsaði sig ekki einu sinni um - sagði bara NEI. Og þar með var það útrætt. Er við sátum í stúkunni og sötruðum heitt kakó sagði ég SBK hvað hann væri leiðinlegur og hefði ekki viljað prófa. þá sagði hann "Það var bara af því þú varst á svo lélegum skautum". Næst ætla ég að vera á súper góðum skautum og þá prófum við þetta - engin spurning.
Skemmtilegast þarna var sennilega að fylgjast með guttunum á hokkískautum spænandi þarna um allt. Það var nú ekkert þægilegt þegar þeir þutu þarna framhjá fólki - áttu heiminn klárlega. Sá þá nokkrum sinnum tæta í átt að veggjunum og skrensa svo hálfan metra frá. Algjörir töffarar - greinilega að æfa hokkí :o)
Komum heim í draslið og svona - mamman gaf sér engan tíma til að gera allt fínt hérna eins og til stóð fyrir helgina. En rykið fer ekkert svo það bíður betri tíma :o)
Later
Ummæli
Fór einmitt á skauta fyrir nokkrum árum og ég er nokkuð viss um að ég hafi endað á að skríða út af svellinu
kv. Sonja