Hundarnir mínir eru þreyttir á sýniþörf okkar mannfólksins. Nei við göngum ekki um nakin hérna eða eitthvað slíkt. Við hins vegar (ég) ákvað að skrá þau á sýninguna sem var síðustu helgi. Þetta er ágætis þjálfun fyrir mig og þau að ná að bonda dálítið. Held kannski núna þegar ég hugsa það að við ættum bara að horfa á James Bond bara í staðinn. Það væri örugglega bara skemmtilegra :o)
Ég fór með þau í sýningarþjálfun og svona eins og maður gerir til að þjálfa bæði sig og hundana í réttum stellingum og hlaupastíl og umgangast aðra hunda og láta káfa á sér (sko hundarnir) og skoða tennur og allt þetta sem þessari vitleysu fylgir. Þetta er heilmikið drama get ég sagt ykkur. Ég er reyndar svo vitlaus að ég fatta það ekki og ekki fjölskylda mín heldur. M.a.s. börnin mín glotta bara þegar við tilkynnum þeim að hundarnir þeirra eru ekki að rokka í augum misviturra dómara. Því að sjálfsögðu hlýtur dómarinn að vera blindur ef hann ekki séð hversu guðdómlegir hvuttarnir okkar eru ;o)
Þegar ég hef mætt með þau í sýningarþjálfun undanfarin mánuð þá var Úlfur bara til vandræða. Þegar við SBK byrjuðum að brölta þetta var ákveðið að hún myndi vera með Ronju (síðasta sumar) því hún kunni þetta aðeins og var nokk með þetta á hreinu. Við urðum að skipta því tíkin ákvað að vera með stæla og aðeins að gá hvað hún kæmist upp með. Betra að ég sýni henni hörku. Okei - en núna skiptum við aftur. Hún fékk Ronju sem er eins og hugur manns og ég tók Úlfinn sem var gjörsamlega óviðræðuhæfur. Það var alveg sama hvað ég reyndi það var ekki komandi sambandi á hans plánetu. Þessi ljúflingur hafði bara um annað að hugsa.
Hvað getur svona hundur verið að hugsa? Set þetta í smá samhengi - hann er 16 mánaða. Jú það þýðir að hann er UNGLINGUR á blússandi HORMÓNTATRIPPI. Við erum að tala um að þarna voru verulega HOT tíkur - þið gerið ykkur grein fyrir að þetta eru HUSKY tíkur sem við erum að tala um. Þær eru ALLAR verulega HOT. Sumar m.a.s. að lóða og svona skemmtilegt. EEEn þarna voru líka rakkar - já og það þurfti að halda þeim í skefjum með öllum ráðum. Við erum að tala um kambinn, urrið, augnaráðið og allur pakkinn.
Alvöru unglingshundur lætur ekki hálffertuga konu trufla einbeitninguna - skárra væri það nú. Þrátt fyrir að hún sé með SÚPER gott nammi og veifar því fyrir framan nefið - talar á háu tónunum til að ná athygli eða hvað hún reynir ekki til að vera skemmtileg. Nei, hún fær ekki athygli - er bara ekki verulega hot husky tík á lóðaríi. Það jafnast bara ekkert á við þær. Honum brá nú samt pínu þegar ég skellti honum á bakið með því að rífa hann upp flippa honum yfir. Honum þótti það ekki gaman og vissi eiginlega ekki hvurn fjandann ég var að meina með þessu. Þetta geri ég nú samt ekki nema hann sé á urrvaktinni og í einhverjum karlastælum við aðra rakka.
Ronja hún bara gerði það sem um var beðið og var ekki með neina stæla, vaxin upp úr þessu - nema þá helst drottningarstælunum!
Sýningin var á sunnudagsmorgunin kl. 9:40. Var að spá í að vera bara heima og kúra lengur. Fannst það verulega góð hugmynd en dattaðist samt fram úr og tók okkur til - lifrapylsan var með fyrir góða hvutta - hún svínvirkar alltaf. Hitti SBK í reiðhöllinni. Hún pollróleg því hún hafði náð að snúa mér í það að sýna báða hundana í þetta sinn. Úlfur var sýndur á undan Ronju svo ég hélt í vandræða pésann á meðan stelpurnar slöppuðu af. SBK settist bara á gólfið og hallaði sér í róleg heitum upp að veggnum. Bara í skítagallanum, ekki í hvítu buxunum og fínu fötunum. Ronja lagðist hjá henni og svona kúrðu þær saman í rólegheitum og Ronja í dekri með klappi og knúsi öðru hvoru.
Ég og Úlfur hins vegar fylgdumst með hringnum til að vita þegar við ættum að vera tilbúin. Æfðum okkur aðeins í að standa og svona. Þetta gekk svona og svona - hann nefnilega er ferlega þægilegur. Maður segir honum að standa fínn og hann bara stillir sér sjálfur upp stundum - svona þegar hann nennir að hlusta á mig. þegar kom að okkur var ég orðin stressuð og hann lét eins og kengúra. Við fyrst í hringinn, að sjálfsögðu, og hann var mjög upptekinn af öllum rökkunum fyrir aftan sig. Við fengum að hlaupa tvo hringi og vorum þá stoppuð. Þar sem við vorum fyrst gengum við til dómarans og hún vildi skoða kvikindið - já KVIKINDIÐ. Hann var allur skakkur og brenglaður. Hlustaði ekkert á mig og kórónaði allt saman með því að urra á dómarann svona sætt. Hún vildi vita hvort hann væri slappur í skapinu og ég hélt nú ekki. Ljúfasti hvolpur norðan Alpafjalla. Held hún hafi ekkert verið að kaupa það neitt samt :o) Hún aðeins reyndi að skoða hann og settist svo niður og kvað upp sinn dóm sem var skrifaður eftir henni á meðan ég reyndi hvað ég gat til að fá hundinn til að standa fínan og hegða sér eins og sýningarhundur. Svo endurtók sagan sig bara, nema í þetta sinn var mér hent út með gulan borða og einkunina GOOD fyrir Úlf, en ekki Ronju eins og síðast.
Dómarinn var afskaplega viðkunnaleg og ljúf kona frá Finnlandi. Hún sagði mér að hún gæti ekki gefið honum hærra út af því hversu slappur hann virtist í skapinu. Hún tæki það með í reikninginn og það væri ekki lítið atriði í hennar huga. Ég er svo sammála henni - skapið skiptir höfuðmáli. Átti bara kannski ekki von á að vera hent út með Úlf fyrir að vera skaphundur LoL Frekar Ronju - en svona misreiknar maður sig. Við höfum líka unnið meira í henni og það skilar sér. Dómurinn hans var annars bara fínn og við sátt.
Ronja mín gerði allt sem beðið var um, nema hún mætti alveg hlaupa við hliðina á mér. Hún er ekki alveg fyrir þetta skopp í hringi og það virkar stundum eins og ég þurfi að draga hana með mér. Hún hangir aðeins fyrir aftan mig. Hún fékk einkunina VERY GOOD og fína umsögn svo við erum bara sátt með það líka. Draumurinn er samt að fá EXCELLENT einkunn á hana aftur :o) Úlfur fær sennilega aldrei EXCELLENT því hann er með of langt skott. I know, silly stupid - en eftir einhverju verða þeir að fara!
Við bökkum ekki með það - ef maður ætlaði að rækta hvolpa til að eiga, þá myndi ég rækta undan Úlfi (já þrátt fyrir hans langa skott - me stupid). Para hann við tík sem væri svona mikill dráttarhundur líka. Ronja ponja er ekki að skora hátt í dráttarmálum heimilisins - engan dónaskap - við erum aðeins að tala um að draga eitthvað - ekki hitt!
Það góða við þessar sýningar, ef maður tekur þátt, þá neyðist maður til að baða hundana og svo blása þá líka. Það er alveg magnað hvað það tekur mikið af hárum og flýtir fyrir endurnýjun.
En svona var þetta sem sagt - GOOD og VERY GOOD í þetta sinn. Eins og síðast nema Ronja fékk VG núna og Úlfur G.
Voff
Ég fór með þau í sýningarþjálfun og svona eins og maður gerir til að þjálfa bæði sig og hundana í réttum stellingum og hlaupastíl og umgangast aðra hunda og láta káfa á sér (sko hundarnir) og skoða tennur og allt þetta sem þessari vitleysu fylgir. Þetta er heilmikið drama get ég sagt ykkur. Ég er reyndar svo vitlaus að ég fatta það ekki og ekki fjölskylda mín heldur. M.a.s. börnin mín glotta bara þegar við tilkynnum þeim að hundarnir þeirra eru ekki að rokka í augum misviturra dómara. Því að sjálfsögðu hlýtur dómarinn að vera blindur ef hann ekki séð hversu guðdómlegir hvuttarnir okkar eru ;o)
Þegar ég hef mætt með þau í sýningarþjálfun undanfarin mánuð þá var Úlfur bara til vandræða. Þegar við SBK byrjuðum að brölta þetta var ákveðið að hún myndi vera með Ronju (síðasta sumar) því hún kunni þetta aðeins og var nokk með þetta á hreinu. Við urðum að skipta því tíkin ákvað að vera með stæla og aðeins að gá hvað hún kæmist upp með. Betra að ég sýni henni hörku. Okei - en núna skiptum við aftur. Hún fékk Ronju sem er eins og hugur manns og ég tók Úlfinn sem var gjörsamlega óviðræðuhæfur. Það var alveg sama hvað ég reyndi það var ekki komandi sambandi á hans plánetu. Þessi ljúflingur hafði bara um annað að hugsa.
Hvað getur svona hundur verið að hugsa? Set þetta í smá samhengi - hann er 16 mánaða. Jú það þýðir að hann er UNGLINGUR á blússandi HORMÓNTATRIPPI. Við erum að tala um að þarna voru verulega HOT tíkur - þið gerið ykkur grein fyrir að þetta eru HUSKY tíkur sem við erum að tala um. Þær eru ALLAR verulega HOT. Sumar m.a.s. að lóða og svona skemmtilegt. EEEn þarna voru líka rakkar - já og það þurfti að halda þeim í skefjum með öllum ráðum. Við erum að tala um kambinn, urrið, augnaráðið og allur pakkinn.
Alvöru unglingshundur lætur ekki hálffertuga konu trufla einbeitninguna - skárra væri það nú. Þrátt fyrir að hún sé með SÚPER gott nammi og veifar því fyrir framan nefið - talar á háu tónunum til að ná athygli eða hvað hún reynir ekki til að vera skemmtileg. Nei, hún fær ekki athygli - er bara ekki verulega hot husky tík á lóðaríi. Það jafnast bara ekkert á við þær. Honum brá nú samt pínu þegar ég skellti honum á bakið með því að rífa hann upp flippa honum yfir. Honum þótti það ekki gaman og vissi eiginlega ekki hvurn fjandann ég var að meina með þessu. Þetta geri ég nú samt ekki nema hann sé á urrvaktinni og í einhverjum karlastælum við aðra rakka.
Ronja hún bara gerði það sem um var beðið og var ekki með neina stæla, vaxin upp úr þessu - nema þá helst drottningarstælunum!
Sýningin var á sunnudagsmorgunin kl. 9:40. Var að spá í að vera bara heima og kúra lengur. Fannst það verulega góð hugmynd en dattaðist samt fram úr og tók okkur til - lifrapylsan var með fyrir góða hvutta - hún svínvirkar alltaf. Hitti SBK í reiðhöllinni. Hún pollróleg því hún hafði náð að snúa mér í það að sýna báða hundana í þetta sinn. Úlfur var sýndur á undan Ronju svo ég hélt í vandræða pésann á meðan stelpurnar slöppuðu af. SBK settist bara á gólfið og hallaði sér í róleg heitum upp að veggnum. Bara í skítagallanum, ekki í hvítu buxunum og fínu fötunum. Ronja lagðist hjá henni og svona kúrðu þær saman í rólegheitum og Ronja í dekri með klappi og knúsi öðru hvoru.
Ég og Úlfur hins vegar fylgdumst með hringnum til að vita þegar við ættum að vera tilbúin. Æfðum okkur aðeins í að standa og svona. Þetta gekk svona og svona - hann nefnilega er ferlega þægilegur. Maður segir honum að standa fínn og hann bara stillir sér sjálfur upp stundum - svona þegar hann nennir að hlusta á mig. þegar kom að okkur var ég orðin stressuð og hann lét eins og kengúra. Við fyrst í hringinn, að sjálfsögðu, og hann var mjög upptekinn af öllum rökkunum fyrir aftan sig. Við fengum að hlaupa tvo hringi og vorum þá stoppuð. Þar sem við vorum fyrst gengum við til dómarans og hún vildi skoða kvikindið - já KVIKINDIÐ. Hann var allur skakkur og brenglaður. Hlustaði ekkert á mig og kórónaði allt saman með því að urra á dómarann svona sætt. Hún vildi vita hvort hann væri slappur í skapinu og ég hélt nú ekki. Ljúfasti hvolpur norðan Alpafjalla. Held hún hafi ekkert verið að kaupa það neitt samt :o) Hún aðeins reyndi að skoða hann og settist svo niður og kvað upp sinn dóm sem var skrifaður eftir henni á meðan ég reyndi hvað ég gat til að fá hundinn til að standa fínan og hegða sér eins og sýningarhundur. Svo endurtók sagan sig bara, nema í þetta sinn var mér hent út með gulan borða og einkunina GOOD fyrir Úlf, en ekki Ronju eins og síðast.
Dómarinn var afskaplega viðkunnaleg og ljúf kona frá Finnlandi. Hún sagði mér að hún gæti ekki gefið honum hærra út af því hversu slappur hann virtist í skapinu. Hún tæki það með í reikninginn og það væri ekki lítið atriði í hennar huga. Ég er svo sammála henni - skapið skiptir höfuðmáli. Átti bara kannski ekki von á að vera hent út með Úlf fyrir að vera skaphundur LoL Frekar Ronju - en svona misreiknar maður sig. Við höfum líka unnið meira í henni og það skilar sér. Dómurinn hans var annars bara fínn og við sátt.
Ronja mín gerði allt sem beðið var um, nema hún mætti alveg hlaupa við hliðina á mér. Hún er ekki alveg fyrir þetta skopp í hringi og það virkar stundum eins og ég þurfi að draga hana með mér. Hún hangir aðeins fyrir aftan mig. Hún fékk einkunina VERY GOOD og fína umsögn svo við erum bara sátt með það líka. Draumurinn er samt að fá EXCELLENT einkunn á hana aftur :o) Úlfur fær sennilega aldrei EXCELLENT því hann er með of langt skott. I know, silly stupid - en eftir einhverju verða þeir að fara!
Við bökkum ekki með það - ef maður ætlaði að rækta hvolpa til að eiga, þá myndi ég rækta undan Úlfi (já þrátt fyrir hans langa skott - me stupid). Para hann við tík sem væri svona mikill dráttarhundur líka. Ronja ponja er ekki að skora hátt í dráttarmálum heimilisins - engan dónaskap - við erum aðeins að tala um að draga eitthvað - ekki hitt!
Það góða við þessar sýningar, ef maður tekur þátt, þá neyðist maður til að baða hundana og svo blása þá líka. Það er alveg magnað hvað það tekur mikið af hárum og flýtir fyrir endurnýjun.
En svona var þetta sem sagt - GOOD og VERY GOOD í þetta sinn. Eins og síðast nema Ronja fékk VG núna og Úlfur G.
Voff
Ummæli