Fara í aðalinnihald

Survival of the fittest...

Nú ætla ég ekkert að halda því fram að ég sé beint fittest - enda búin að bæta vel á mig s.l. 3 ár LoL. Nei sko meina hæfust, held ekkert að ég sé hæfust. En sæmilega hæf samt til að komast af.

Var hjá föðurömmu minni og afa í heimsókn sennilega fyrir jólin bara. Jú hef farið eftir það en í þessari ákveðnu heimsókn vorum við að spjalla. Amma var að fjargveðrast yfir því hvað þunglyndu fólki er klappað hægri vinstri. Umræðan kom til af því að föðursystir mín starfar fyrir félagsþjónustuna held ég örugglega. Starfið sem hún sinnir fyrir þessa stofnun felst í því að létta þunglyndu fólki lífið og kannski líka öðruvísi veiku fólki - veit ekki - alla vega við vorum að tala um þunglynda. Frænka mín fer með einstaklingum sem eiga við þunglyndi að stríða í bíó eða eitthvað - svona dregur það út úr húsi að gera eitthvað í stað þess að hanga bara heima og horfa á málninguna flagna af veggjunum. Ömmu finnst þetta svo mikið bull, kallar þetta að klappa fólki. Finnst að fólk eigi bara að rífa sig upp úr aumingjaskapnum og drífa sig út á meðal fólks og fá sér vinnu og það allt. Ég var eitthvað að reyna að gera henni ljóst að fólkið væri veikt. Það væri sjálfsagt að hjálpa fólki sem ætti um sárt að binda. Þunglyndi er ekkert grín og fólk getur ekkert að þessu gert. Sjúkdómurinn er ekki uppgerð. Eitthvað mistókst mér í röksemdarfærslunni því ekki kom ég ömmu á mína skoðun. Hún lokaði umræðuna með þeim orðum að ef þetta fólk gæti ekki rifið sig upp án þess að allskonar lið kæmi að klappa því þá mætti það bara veslast upp og deyja. Þar hafið þið það!

Amman mín er aumingjabesta manneskja sem ég þekki þegar á reynir þannig að það sé á hreinu. Myndi sennilega draga þetta allt saman tilbaka ef á reyndi. En er verulega lituð af því að hafa horft upp á of marga mjólka of mikla aðstoð og peninga út úr því opinbera.

Þrátt fyrir að vera ekki alveg jafn harður nagli og hún amma mín, enda af þriðju kynslóð og vel útþynnt kannski, þá verð ég að segja að ég er stundum sammála henni. Sumir mega deyja drottni sínum vegna þess að þeir eiga bara ekki skilið að lifa - hvað þá fjölga sér.

Þegar ég les fréttir af öllu fólkinu sem streymir á Fimmvörðuhálsinn og þar í kring til að sjá gosið þá vottar að sjálfsögðu fyrir smá öfund. Langar að drífa mig sjálf og kannski látum við fjölskyldan bara verða að því. Flestir eru venjulegt fólk sem reynir að fara eftir tilmælum lögreglu og hjálparsveita. Venjulegt fólk SEM KANN AÐ KLÆÐA SIG. Venjulegir Íslendingar sem hafa kannski einu sinni eða tvisvar, jafnvel oftar, farið út í móa. Ég verð alveg bit þegar ég les um fólk á strigaskónum, gallabuxunum og leðurjakkanum að drífa sig á staðinn. Er þetta fólk svona illa gefið? Hefur það ALDREI farið út fyrir Reykjavík? Á þetta fólk ekki foreldra? Og einhver jafnvel með kalbletti á byrjunarstigi á fingrunum! Og ekki má gleyma að fólk er ekkert að taka með sér nesti - heldur kannski að það sé bara sjoppa þarna með einn sveittan, franskar og kók á tilboði.

Ég gerði smá könnun og spurði börnin mín hvernig þau myndu klæða sig ef við myndum bruna þarna af stað uppeftir. Þau svörðu bæði í kór "vel". Og hvað þýðir það? Svo KBB varð fyrir svörum og taldi upp allt sem hún myndi fara í - snjóbuxur, gönguskó, ullarsokka, lopapeysu, húfu, vettlinga, trefil, húfu... Hún er ellefu ára - hún hefur oftar en 2x farið út í móa, jafnvel á fjöll, hún á mömmu og hún er bráðvel gefin. Ég segi - leyfum henni að lifa :o)

En er komin á þá skoðun að láta náttúruöflin sjá um ræflana sem ekki vita að það þarf að klæða sig almennilega þegar maður fer upp á hálendið. Og sömu leið mega þeir fara sem ekki vilja hlýða björgunarsveitarmönnum sem skipa fólki að hypja sig af stöðum sem ekki eru taldir öruggir. Látum þá vera og ekki fara á eftir þeim ef eitthvað kemur uppá - annað hvort koma þeir tilbaka - nú eða ekki!

Mín skoðun er því þessi - þeir hæfustu lifa...

Later

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...