Það kólnaði svo snögglega í gær eitthvað að við áttuðum okkur ekki á því fyrr en við vorum orðin loppin á fingrunum hérna við matarborðið hjónin. Allir ofnar voru settir á fullt en það dugði eiginlega ekki til, tekur smá tíma að hita heilt hús.
Ofnarnir voru á fullu hérna í alla nótt líka. Ég vaknaði kl. 5:30 í morgun við smá ýlfur. Svona mjálm í Ronju minni, vantaði augljóslega að komast úr búrinu sínu. Það var kalt í herberginu mínu því glugginn var opinn. En það var að sama skapi óskaplega hlýtt undir sænginni minni. Ég virðist vera sú eina sem vakna við svona smáhljóð í þessari fjölskyldu. Ég nennti svo innilega ekki framúr vitandi að sennilega þyrfti tíkin út að míga. BRRRR út? Já nei takk bara sama og þegið, veit hún ekki hvað er kalt þarna úti núna?
En ég vissi líka að ef hún vælir á mig greyið þá er það aldrei að ástæðulausu. Hana vantar eitthvað. Svo ég skrölti fram og opnaði fyrir henni og hún rauk beint út úr búrinu sínu. Greinilegt að hún þurfti virkilega að komast fram. Svo ég elti hana bara til að sjá að hún nánast hljóp að græna bælinu sínu í holinu, sem lá nálægt ofninum, og hringaði sig þar saman og hélt áfram að kúra. Ég bara starði á hundinn! Greinilegt að hún vissi alveg hvað er kalt - það er ekki heitt hjá þeim í forstofunni. Svo ég hleypti Úlfi út líka - hann í stuði til að leika, ekki ég. Skildi þau eftir í rólegheitum frammi og fór aftur inn að sofa. Þau eru alveg spök hérna á kvöldin, nóttunni og morgnana, svo ég hef getað treyst þeim svona lausum þó við séum sofandi.
Núna hins vegar er engin miskunn og þau eru bæði komin út í gerði og hafa það gott þar í frostinu :o)
Ofnarnir voru á fullu hérna í alla nótt líka. Ég vaknaði kl. 5:30 í morgun við smá ýlfur. Svona mjálm í Ronju minni, vantaði augljóslega að komast úr búrinu sínu. Það var kalt í herberginu mínu því glugginn var opinn. En það var að sama skapi óskaplega hlýtt undir sænginni minni. Ég virðist vera sú eina sem vakna við svona smáhljóð í þessari fjölskyldu. Ég nennti svo innilega ekki framúr vitandi að sennilega þyrfti tíkin út að míga. BRRRR út? Já nei takk bara sama og þegið, veit hún ekki hvað er kalt þarna úti núna?
En ég vissi líka að ef hún vælir á mig greyið þá er það aldrei að ástæðulausu. Hana vantar eitthvað. Svo ég skrölti fram og opnaði fyrir henni og hún rauk beint út úr búrinu sínu. Greinilegt að hún þurfti virkilega að komast fram. Svo ég elti hana bara til að sjá að hún nánast hljóp að græna bælinu sínu í holinu, sem lá nálægt ofninum, og hringaði sig þar saman og hélt áfram að kúra. Ég bara starði á hundinn! Greinilegt að hún vissi alveg hvað er kalt - það er ekki heitt hjá þeim í forstofunni. Svo ég hleypti Úlfi út líka - hann í stuði til að leika, ekki ég. Skildi þau eftir í rólegheitum frammi og fór aftur inn að sofa. Þau eru alveg spök hérna á kvöldin, nóttunni og morgnana, svo ég hef getað treyst þeim svona lausum þó við séum sofandi.
Núna hins vegar er engin miskunn og þau eru bæði komin út í gerði og hafa það gott þar í frostinu :o)
Ummæli