Vissi að það myndi gerast einn daginn - áður en við fengum hana vissi ég að það myndi gerast einn daginn. Eftir að hún kom grunaði mig að það myndi gerast þegar hún væri ekki með hálsólina á sér - þá ómerkt, ekkert nafn eða símanúmer.
Hundurinn er oft án hálsólarinnar hérna inni hjá okkur - svona til að feldurinn sé fallegur, pjatt í okkur.
Á laugardaginn varð ótti minn að veruleika - hún slapp út!
Ég settist við tölvuna 13:40 - sá þá Remind-er í Outlook-inu mínu. KBB átti að mæta til Írisar í fiðlu 13:30. Endemis, búin að gleyma því og nú var krakkinn orðinn 10 mínútum of seinn og var úti með Mímí að ganga með hund - ekki okkar hund. Hringdi í Írisi og rauk út í hurð, kíkti út - gargaði á stelpuna en fékk ekkert svar.
Á móti var Gummi að koma út úr bílskúrnum - vink og hæ. Hvort KBB væri hjá þeim - niii.
G: Átti Ronja að fara út?
L: Ha?
G: Átti Ronja að fara út?
L: Nei - ha fór hún út?
Leit út aftur, enginn hundur - jú jú hún kom fyrir hornið tilbaka - AAAAAA - Kallaði á hana - reyndi trikkið mitt - Ronja - NAMMI - komdu. Ekki glæta, allt of mikið spennandi að skoða núna - FRJÁLS úti að spóka mig.
Hún sá Gumma hinum megin við götuna og ég sá að hún myndi fara beint þangað. Bað hann að halda henni er hún kæmi að heilsa. Hjúkk - hún beint þangað, með enga hálsól, hann vanur og greip í hnakkadrambið á henni og hélt henni fyrir mig. Ég fékk að bera hlunkinn minn aftur heim yfir götuna.
Þvílík heppni að hún rauk ekki út í buskan - og alger heppni að Gummi sá hana skjótast framhjá mér út um hurðina. Ég hefði bara lokað og farið inn aftur að hringja og leita að krakkanum! Ekkert spáð í hundinn fyrr en seinna!
Fréttir af krílinu eru þær helstar að hún er að fá fullorðinstennur. Búin að missa meira og minna allar hvolpatennurnar og þær eru að ryðjast upp þessar stóru og yikes eru þær stórar. Púff að horfa upp í hana er svona eins og maður ímyndar sér að amman og Rauðhetta hafi séð upp í úlfinn þarna um árið. Hana klæjar dálítið og er dugleg að naga og því miður er hún enn að naga okkur - beit mig í lærið um helgina í smá pirringi - bara svona gá hvort hún komist upp með það, sem hún gerði ekki. Hún bítur samt ekki - svona nartar aðeins! Þurfum að ná því úr henni, vona að það komi fljótlega því þetta hefur minnkað mikið.
Svo núna síðustu tvær vikur hefur hún verið að fara ískyggilega úr hárum - það er heill hundur eftir á buxunum mínum þegar hún nuddar sér utan í mig, ekki skemmtilegt. Hér er ryksugað á hverjum degi - jamm, ég veit, ekki gaman. Á jólagjafalistanum mínum er ryksuguróbót - hvað sem allri kreppu líður, þá fæ ég mér svoleiðis. Svo látum við okkur hlakka til þegar hún skiptir fyrst um feld :o)
Keypti fyrir um mánuði svona dýnu fyrir hana til að liggja á hérna inni í stofu eða inni í holi. Skærgræn sérvalin af húsmóðurinni - húsbóndinn hafði orð á því hvort ekki hefðu verið til aðrir litir. Jú jú og líka svartur - langaði bara ekki í svartan :o)
Krílið hefur eiginlega ekki lagst á þetta flotta bæli sem ég valdi handa henni - það er mjúkt og ég hef verið að telja mér trú um að henni þyki það jafnvel of hlýtt. Hún nefnilega sækir í svalt og kalt. Flísarnar og parketið og liggur líka oft við útidyrnar í þvottahúsinu og forstofunni.
Hún var svo óforskömmuð að fyrsta kvöldið sem ég var reyna að fá hana til að tolla á dýnunni þá meig hún heilli sundlaug á hana og allt nærliggjandi umhverfi - sem var hálf stofan. Þvílíki feiti pollurinn sem var á vatnheldri dýnunni. Við BH vorum ekki hress og hún fékk skömm í hattinn - en við hlógum nú samt að því hversu hressilega hún gaf skít í flotta bælið sitt. Ástæðan fyrir þessu slysi var að ég ætlaði að sjá þetta kvöld hvort hún myndi segja til þegar hún þurfti að fara út - hún gerði það EKKI.
Undanfarinn mánuð hef ég reynt að fá hana til að sættast við dýnuna, var svo leiðinleg að ég setti hana út í horn í stofunni þar sem hún liggur oft á bakvið sófa. Litla sem hún var móðguð og lagðist alltaf bara fyrir framan dýnuna, undir sjónvarpið - alls ekki á dýnuna. Um helgina var mér svo bent á blett á dýnunni - hvort hún hefði kannski migið á hana án þess að við vissum. Nei sennilega er þetta bara bletturinn fíni eftir sundlaugina þarna um daginn. Setti samt dýnuna inn í hol til að athuga hvort ég þyrfti að þvo þetta aftur - gat ekki alveg einbeitt mér að þessu akkúrat á þeirri stundu.
Viti menn - Ronja fékk allt í einu mikinn áhuga á að velta sér á þessari dýnu - stökk á hana og af henni - lá á henni með bein að naga o.s.frv. Núna sem sagt er hún að taka eiturgrænu dýnuna í sátt og liggur stundum á henni - þetta er allt að koma.
Voff
Hundurinn er oft án hálsólarinnar hérna inni hjá okkur - svona til að feldurinn sé fallegur, pjatt í okkur.
Á laugardaginn varð ótti minn að veruleika - hún slapp út!
Ég settist við tölvuna 13:40 - sá þá Remind-er í Outlook-inu mínu. KBB átti að mæta til Írisar í fiðlu 13:30. Endemis, búin að gleyma því og nú var krakkinn orðinn 10 mínútum of seinn og var úti með Mímí að ganga með hund - ekki okkar hund. Hringdi í Írisi og rauk út í hurð, kíkti út - gargaði á stelpuna en fékk ekkert svar.
Á móti var Gummi að koma út úr bílskúrnum - vink og hæ. Hvort KBB væri hjá þeim - niii.
G: Átti Ronja að fara út?
L: Ha?
G: Átti Ronja að fara út?
L: Nei - ha fór hún út?
Leit út aftur, enginn hundur - jú jú hún kom fyrir hornið tilbaka - AAAAAA - Kallaði á hana - reyndi trikkið mitt - Ronja - NAMMI - komdu. Ekki glæta, allt of mikið spennandi að skoða núna - FRJÁLS úti að spóka mig.
Hún sá Gumma hinum megin við götuna og ég sá að hún myndi fara beint þangað. Bað hann að halda henni er hún kæmi að heilsa. Hjúkk - hún beint þangað, með enga hálsól, hann vanur og greip í hnakkadrambið á henni og hélt henni fyrir mig. Ég fékk að bera hlunkinn minn aftur heim yfir götuna.
Þvílík heppni að hún rauk ekki út í buskan - og alger heppni að Gummi sá hana skjótast framhjá mér út um hurðina. Ég hefði bara lokað og farið inn aftur að hringja og leita að krakkanum! Ekkert spáð í hundinn fyrr en seinna!
Fréttir af krílinu eru þær helstar að hún er að fá fullorðinstennur. Búin að missa meira og minna allar hvolpatennurnar og þær eru að ryðjast upp þessar stóru og yikes eru þær stórar. Púff að horfa upp í hana er svona eins og maður ímyndar sér að amman og Rauðhetta hafi séð upp í úlfinn þarna um árið. Hana klæjar dálítið og er dugleg að naga og því miður er hún enn að naga okkur - beit mig í lærið um helgina í smá pirringi - bara svona gá hvort hún komist upp með það, sem hún gerði ekki. Hún bítur samt ekki - svona nartar aðeins! Þurfum að ná því úr henni, vona að það komi fljótlega því þetta hefur minnkað mikið.
Svo núna síðustu tvær vikur hefur hún verið að fara ískyggilega úr hárum - það er heill hundur eftir á buxunum mínum þegar hún nuddar sér utan í mig, ekki skemmtilegt. Hér er ryksugað á hverjum degi - jamm, ég veit, ekki gaman. Á jólagjafalistanum mínum er ryksuguróbót - hvað sem allri kreppu líður, þá fæ ég mér svoleiðis. Svo látum við okkur hlakka til þegar hún skiptir fyrst um feld :o)
Keypti fyrir um mánuði svona dýnu fyrir hana til að liggja á hérna inni í stofu eða inni í holi. Skærgræn sérvalin af húsmóðurinni - húsbóndinn hafði orð á því hvort ekki hefðu verið til aðrir litir. Jú jú og líka svartur - langaði bara ekki í svartan :o)
Krílið hefur eiginlega ekki lagst á þetta flotta bæli sem ég valdi handa henni - það er mjúkt og ég hef verið að telja mér trú um að henni þyki það jafnvel of hlýtt. Hún nefnilega sækir í svalt og kalt. Flísarnar og parketið og liggur líka oft við útidyrnar í þvottahúsinu og forstofunni.
Hún var svo óforskömmuð að fyrsta kvöldið sem ég var reyna að fá hana til að tolla á dýnunni þá meig hún heilli sundlaug á hana og allt nærliggjandi umhverfi - sem var hálf stofan. Þvílíki feiti pollurinn sem var á vatnheldri dýnunni. Við BH vorum ekki hress og hún fékk skömm í hattinn - en við hlógum nú samt að því hversu hressilega hún gaf skít í flotta bælið sitt. Ástæðan fyrir þessu slysi var að ég ætlaði að sjá þetta kvöld hvort hún myndi segja til þegar hún þurfti að fara út - hún gerði það EKKI.
Undanfarinn mánuð hef ég reynt að fá hana til að sættast við dýnuna, var svo leiðinleg að ég setti hana út í horn í stofunni þar sem hún liggur oft á bakvið sófa. Litla sem hún var móðguð og lagðist alltaf bara fyrir framan dýnuna, undir sjónvarpið - alls ekki á dýnuna. Um helgina var mér svo bent á blett á dýnunni - hvort hún hefði kannski migið á hana án þess að við vissum. Nei sennilega er þetta bara bletturinn fíni eftir sundlaugina þarna um daginn. Setti samt dýnuna inn í hol til að athuga hvort ég þyrfti að þvo þetta aftur - gat ekki alveg einbeitt mér að þessu akkúrat á þeirri stundu.
Viti menn - Ronja fékk allt í einu mikinn áhuga á að velta sér á þessari dýnu - stökk á hana og af henni - lá á henni með bein að naga o.s.frv. Núna sem sagt er hún að taka eiturgrænu dýnuna í sátt og liggur stundum á henni - þetta er allt að koma.
Voff
Ummæli
Heppin varstu að Ronja fór bara beint til nágrannans en ekki bara eitthvað út í buskan....