Við erum svona að læra þetta. Fórum á Suðurnesin áðan og hittum Tinnu og Arnar. Þau eiga Husky tík - Indý. Hún er ljúf sem lamb og hlýðir eigendum sínum vel. Fórum að Rock-Ville og töluðum þar saman. Okkur var kennt (AGAIN) það eina sem dugar. Svo nú er það bara harkan (AGAIN) á litlu frekjuna okkar. Ronja er nefnilega MJÖG ákveðin og óforskömmuð, frekjan er að fara með hana. En þau skötuhjú þurftu nú ekki að sýna henni oft hver réði þarna á Suðurnesjunum og að stjórnendurnir væru í raun hin mestu ljúfmenni með helling af nammi fyrir góða hunda.
Var búin að tala heilmikið við Huldu í síðustu viku og gaf hún með nokkur góð ráð til að laga það sem á vantar hjá okkur. M.a. að hitta aðra hunda og eigendur þeirra og leyfa Ronju að atast aðeins. Líka til að hún finni að hún er ekki sterkust í heimi, það eru til dýr sem hafa hana undir. Hún er svo mikill gormur - veður í alla hunda til að leika við þá - hvort sem þeir eru í stuði eða ekki.
Nú hlakka ég til að takast á við gemlinginn og athuga hvort ég nái ekki að tjónka betur við hana í vikunni. Það ætti alveg að takast ef ég næ þessu þrjóskustigi sem hvolpurinn er á. Og það ætti ekkert að vera mikið mál - er hörku frekja sjálf, spyrjið bara mömmu :o)´
Fór með Ronju á föstudaginn í Fjárborgina til Svandísar, hittum Týra líka. Týri lætur Ronju ekki eiga neitt inni hjá sér. Fljótur að sýna henni tennurnar og urrar að henni ef hún virðir hann ekki í réttri goggunarröð. Hún lætur undan, en veður strax í hann aftur í þeirri von að hann leiki við hana. Ætla að fara með Ronju til þeirra þarna í hesthúsin reglulega og aðeins að leyfa þeim að tuskast.
Svo er ég búin að hafa samband við systur hennar Sonju vinkonu. Hún og hennar maður eiga tvo Husky rakka, ferlega flotta gaura sem hlýða í einu og öllu. Alla vega þegar ég sá til. Þau eru til í að hitta okkur líka og fara í smá göngutúr saman. Ég er með allar klær úti til að láta segja mér hvernig maður elur góðan hund. Ætla ekki að sitja uppi með brjálaða tík hérna sem stjórnar heimilinu - það er bara ein þannig hér og það verður að vera ég!
Urr
Var búin að tala heilmikið við Huldu í síðustu viku og gaf hún með nokkur góð ráð til að laga það sem á vantar hjá okkur. M.a. að hitta aðra hunda og eigendur þeirra og leyfa Ronju að atast aðeins. Líka til að hún finni að hún er ekki sterkust í heimi, það eru til dýr sem hafa hana undir. Hún er svo mikill gormur - veður í alla hunda til að leika við þá - hvort sem þeir eru í stuði eða ekki.
Nú hlakka ég til að takast á við gemlinginn og athuga hvort ég nái ekki að tjónka betur við hana í vikunni. Það ætti alveg að takast ef ég næ þessu þrjóskustigi sem hvolpurinn er á. Og það ætti ekkert að vera mikið mál - er hörku frekja sjálf, spyrjið bara mömmu :o)´
Fór með Ronju á föstudaginn í Fjárborgina til Svandísar, hittum Týra líka. Týri lætur Ronju ekki eiga neitt inni hjá sér. Fljótur að sýna henni tennurnar og urrar að henni ef hún virðir hann ekki í réttri goggunarröð. Hún lætur undan, en veður strax í hann aftur í þeirri von að hann leiki við hana. Ætla að fara með Ronju til þeirra þarna í hesthúsin reglulega og aðeins að leyfa þeim að tuskast.
Svo er ég búin að hafa samband við systur hennar Sonju vinkonu. Hún og hennar maður eiga tvo Husky rakka, ferlega flotta gaura sem hlýða í einu og öllu. Alla vega þegar ég sá til. Þau eru til í að hitta okkur líka og fara í smá göngutúr saman. Ég er með allar klær úti til að láta segja mér hvernig maður elur góðan hund. Ætla ekki að sitja uppi með brjálaða tík hérna sem stjórnar heimilinu - það er bara ein þannig hér og það verður að vera ég!
Urr
Ummæli