Of mikið eina helgi - varla tími til að anda!
Við mæðgur kláruðum sláturgerðina á föstudagskvöldið. KEB var í fimleikum til kl. 19 og hljóp þá yfir til ömmu sinnar. Ekki hress pjakkurinn er hann uppgötvaði að hann kæmist ekki heim fyrr en um kl. 23! Mamman aðeins búin að gleyma að greyið þarf að vakna snemma til að bera út. Fór því með honum laugardagsmorguninn í útburðinn. Gott að taka daginn snemma.
Við mamma fórum svo fyrir hádegið að Gamla Hrauni þar sem afi minn ólst upp og hittum þar nokkra móðurbræður og þeirra syni og aðra fjarskyldari ættingja. Tilefnið var að hreinsa út úr húsinu drasl sem safnast hefur saman í svona u.þ.b. 80 ár eða svo. Þegar við höfðum fyllt tvo stóra gáma og komum ekki meira fyrir ákváðum við að hætta. Nei við vorum alls ekki búin - það þarf lágmark 2 eða 3 gáma í viðbót. Og við erum að tala um lítinn bæ.
Afabróðir minn, Helgi, sem þarna bjó eftir dag foreldra sinna dó s.l. febrúar og nú á að selja jörðina. Gamli maðurinn var víst mjög handlaginn, svona þúsundþjalasmiður. Það sást á bókunum sem eftir voru í húsinu að hann kynnti sér ýmislegt. Bíla - vélar - báta - búnaðarvélar og nýjast nýtt - tölvur. Hann var kominn fast að níræðu er hann lést og því var búið í mikilli niðurníðslu. Hann hafði ekki sama kraft og áður til að halda öllu vel við og halda öllu fínu. Það hafði hann samt alltaf gert áður. Umtalað hvað allt var fínt hjá honum alltaf.
Afi var verulega handlaginn líka og ekkert sem hann gat ekki gert. Verst að ég erfði þennan hæfileika EKKI. Er með tíu þumalfingur - hlýt að hafa það úr föðurfjölskyldunni. Sonur minn erfði svo hæfileikaleysi mitt í svona verkfræði verkefnum - frekar svona lamaður þegar kemur að því að græja eitthvað. Dóttirin hins vegar betri í þessum málum - lætur fátt stoppa sig. Hefur það eftir föður sínum, ekki mér.
Brunaði svo aftur til Reykjavíkur og skutlaði mömmu heim. Á leiðinni heim blaðraði ég svo mikið (á það til) og á 110 km hraða - bla bla bla - kom að gatnamótum, beint áfram var svona hóll - smá kjarr og mói - svo bara hægri og vinstri L beygja í boði. Mín sá það frekar seint - fór að hlæja, nauðhemlaði - eins gott að bremsurnar séu góðar á tíkinni. Spurði svo mömmu hvort hún héldi að ef við hefðum farið beint áfram bara á fullu út í móa hvort þeir sem að hefðu komið myndu telja þetta sjálfsvíg? Er dálítið hissa á að mamma hafi ekki skammað mig fyrr - sagt mér að hægja á mér, en hún var jafnmeðvitundarlaus og ég!
Fór svo og hitti Huldu sem átti Ronju. Hún var í Reykjavík því hundasýningin var um helgina. Hún var hjá gömlu rafstöðinni þar sem hún hafði afnot að aðstöðu til að baða hundana fyrir sýninguna. Mikið fjör og atgangur. Hún hafði ekki mikinn tíma fyrir okkur því allt var á fullu, en sinnti okkur aðeins og það hjálpar mikið :o)
Eftir matinn var svo farið á Sing along Mamma Mia - jamm lét hafa mig út í það. KBB dauðlangaði svo að fara og þegar mamma bauð mér miða niðurgreidda þá gat ég ekki sagt nei. Við krakkarnir fórum með mömmu og SBK og skemmtum okkur vel. Stútfullur stóri salurinn í Háskólabíó, máttum þakka fyrir að vera ekki troðin undir er fólk ruddist inn í salinn þegar hann var opnaður.
Sunnudagurinn var ekki mikið skárri. Við BH fórum á hundasýninguna í reiðhöllinni í Víðidal. Langaði að sjá Husky hundana, vorum ekki svikin. Rosalega flottir hundar, glæsilegir. Nenni samt ekki að fara á hverja sýningu - 3x á ári - gaman að kíkja aðeins og sjá. Husky hundarnir byrjuðu daginn kl. 9 - púff við áttum erfitt með að vakna. Krakkarnir höfðu vit á því daginn áður að segja, takk en nei takk. Þau vildu bara sofa því þau fóru seint í rúmið. Skynsöm börn. BH spurði mig um morguninn á leiðinni út úr húsi - hvaða ruglaða lið lætur hafa sig út í svona? Þ.e. rjúka út snemma á sunnudagsmorgni til að sjá lítil loðin kríli á fjórum fótum hlaupa í hringi. Mitt svar var bara glott og "VIÐ".
Í kvöldmatinn var náttúrulega slátur, en ekki hvað. Síðasta soðning frá síðasta ári. Tveir risa pottar og fullt af keppum. SBK og Lilja kíktu í mat til að hjálpa okkur að borða eitthvað af þessu. Það sá samt ekki högg á vatni. Nú á ég alla vega nóg soðið inni í frysti til að sjóða grjónagraut reglulega - krakkarnir verða spriklandi glaðir með það.
BH og KEB voru úti allan daginn að smíða gerði til að setja út í garð - þetta verður bara flott því smiðirnir leggja mikla vinnu í þetta. Nú þarf bara að halda áfram og setja það saman úti í garði. Mikið held ég að henni eigi eftir að þykja fínt að fá að vera meira úti. Henni finnst eiginlega bara betra eftir því sem veðrið er verra.
Fór í líkamsrækt í morgun, 2-0 fyrir mér. BH á enn eftir að prófa græjurnar þarna úti, segist ætla í dag - sjáum til. Er með klærnar í bakinu á honum og gref lengra og lengra þar til hann drullast af stað. Ætla ekki að vera með gjafapeninga til WC einu sinni í mánuði. He he engin pressa - skrifa þetta hér og nú getur hann ekki annað en gefið sér tíma. Alltaf erfiðast að byrja, svo er þetta ekkert mál þegar þetta er komið í vana að drífa sig.
Later
Við mæðgur kláruðum sláturgerðina á föstudagskvöldið. KEB var í fimleikum til kl. 19 og hljóp þá yfir til ömmu sinnar. Ekki hress pjakkurinn er hann uppgötvaði að hann kæmist ekki heim fyrr en um kl. 23! Mamman aðeins búin að gleyma að greyið þarf að vakna snemma til að bera út. Fór því með honum laugardagsmorguninn í útburðinn. Gott að taka daginn snemma.
Við mamma fórum svo fyrir hádegið að Gamla Hrauni þar sem afi minn ólst upp og hittum þar nokkra móðurbræður og þeirra syni og aðra fjarskyldari ættingja. Tilefnið var að hreinsa út úr húsinu drasl sem safnast hefur saman í svona u.þ.b. 80 ár eða svo. Þegar við höfðum fyllt tvo stóra gáma og komum ekki meira fyrir ákváðum við að hætta. Nei við vorum alls ekki búin - það þarf lágmark 2 eða 3 gáma í viðbót. Og við erum að tala um lítinn bæ.
Afabróðir minn, Helgi, sem þarna bjó eftir dag foreldra sinna dó s.l. febrúar og nú á að selja jörðina. Gamli maðurinn var víst mjög handlaginn, svona þúsundþjalasmiður. Það sást á bókunum sem eftir voru í húsinu að hann kynnti sér ýmislegt. Bíla - vélar - báta - búnaðarvélar og nýjast nýtt - tölvur. Hann var kominn fast að níræðu er hann lést og því var búið í mikilli niðurníðslu. Hann hafði ekki sama kraft og áður til að halda öllu vel við og halda öllu fínu. Það hafði hann samt alltaf gert áður. Umtalað hvað allt var fínt hjá honum alltaf.
Afi var verulega handlaginn líka og ekkert sem hann gat ekki gert. Verst að ég erfði þennan hæfileika EKKI. Er með tíu þumalfingur - hlýt að hafa það úr föðurfjölskyldunni. Sonur minn erfði svo hæfileikaleysi mitt í svona verkfræði verkefnum - frekar svona lamaður þegar kemur að því að græja eitthvað. Dóttirin hins vegar betri í þessum málum - lætur fátt stoppa sig. Hefur það eftir föður sínum, ekki mér.
Brunaði svo aftur til Reykjavíkur og skutlaði mömmu heim. Á leiðinni heim blaðraði ég svo mikið (á það til) og á 110 km hraða - bla bla bla - kom að gatnamótum, beint áfram var svona hóll - smá kjarr og mói - svo bara hægri og vinstri L beygja í boði. Mín sá það frekar seint - fór að hlæja, nauðhemlaði - eins gott að bremsurnar séu góðar á tíkinni. Spurði svo mömmu hvort hún héldi að ef við hefðum farið beint áfram bara á fullu út í móa hvort þeir sem að hefðu komið myndu telja þetta sjálfsvíg? Er dálítið hissa á að mamma hafi ekki skammað mig fyrr - sagt mér að hægja á mér, en hún var jafnmeðvitundarlaus og ég!
Fór svo og hitti Huldu sem átti Ronju. Hún var í Reykjavík því hundasýningin var um helgina. Hún var hjá gömlu rafstöðinni þar sem hún hafði afnot að aðstöðu til að baða hundana fyrir sýninguna. Mikið fjör og atgangur. Hún hafði ekki mikinn tíma fyrir okkur því allt var á fullu, en sinnti okkur aðeins og það hjálpar mikið :o)
Eftir matinn var svo farið á Sing along Mamma Mia - jamm lét hafa mig út í það. KBB dauðlangaði svo að fara og þegar mamma bauð mér miða niðurgreidda þá gat ég ekki sagt nei. Við krakkarnir fórum með mömmu og SBK og skemmtum okkur vel. Stútfullur stóri salurinn í Háskólabíó, máttum þakka fyrir að vera ekki troðin undir er fólk ruddist inn í salinn þegar hann var opnaður.
Sunnudagurinn var ekki mikið skárri. Við BH fórum á hundasýninguna í reiðhöllinni í Víðidal. Langaði að sjá Husky hundana, vorum ekki svikin. Rosalega flottir hundar, glæsilegir. Nenni samt ekki að fara á hverja sýningu - 3x á ári - gaman að kíkja aðeins og sjá. Husky hundarnir byrjuðu daginn kl. 9 - púff við áttum erfitt með að vakna. Krakkarnir höfðu vit á því daginn áður að segja, takk en nei takk. Þau vildu bara sofa því þau fóru seint í rúmið. Skynsöm börn. BH spurði mig um morguninn á leiðinni út úr húsi - hvaða ruglaða lið lætur hafa sig út í svona? Þ.e. rjúka út snemma á sunnudagsmorgni til að sjá lítil loðin kríli á fjórum fótum hlaupa í hringi. Mitt svar var bara glott og "VIÐ".
Í kvöldmatinn var náttúrulega slátur, en ekki hvað. Síðasta soðning frá síðasta ári. Tveir risa pottar og fullt af keppum. SBK og Lilja kíktu í mat til að hjálpa okkur að borða eitthvað af þessu. Það sá samt ekki högg á vatni. Nú á ég alla vega nóg soðið inni í frysti til að sjóða grjónagraut reglulega - krakkarnir verða spriklandi glaðir með það.
BH og KEB voru úti allan daginn að smíða gerði til að setja út í garð - þetta verður bara flott því smiðirnir leggja mikla vinnu í þetta. Nú þarf bara að halda áfram og setja það saman úti í garði. Mikið held ég að henni eigi eftir að þykja fínt að fá að vera meira úti. Henni finnst eiginlega bara betra eftir því sem veðrið er verra.
Fór í líkamsrækt í morgun, 2-0 fyrir mér. BH á enn eftir að prófa græjurnar þarna úti, segist ætla í dag - sjáum til. Er með klærnar í bakinu á honum og gref lengra og lengra þar til hann drullast af stað. Ætla ekki að vera með gjafapeninga til WC einu sinni í mánuði. He he engin pressa - skrifa þetta hér og nú getur hann ekki annað en gefið sér tíma. Alltaf erfiðast að byrja, svo er þetta ekkert mál þegar þetta er komið í vana að drífa sig.
Later
Ummæli