Fara í aðalinnihald

I see you baby...

shaking that ass!

Ætla nú ekki að hafa heilsufarssögu mína hérna mikið til umfjöllunar - enda alltaf hraust. Fór samt til læknis áðan - gigtarlæknis. Hef undanfarið og allan síðasta vetur verið að drepast í öllum liðum - hné, olnbogar og mjaðmir. Stirð eins og níræð kona. Var fín í sumar og allt komið aftur með haustinu.

Í stuttu máli er ekkert að mér frekar en fyrri daginn - þakklát fyrir það. Gaurinn talaði bara um festumein sem er víst algengt vandamál eftir svona pakka sem ég hef gengið í gegnum. Engin gigt í mínum kroppi - thank god! Það var samt alveg ástæða til að athuga það því mamma er með gigt og hefur átt við það síðan ég man eftir mér.

Þannig að, eins og Jón um daginn, sagði þessi ágæti læknir mér að fara nú að hreyfa á mér rassgatið. Kominn tími á það - ekkert að hlífa mér bara hafa þetta fjölbreytt, hjóla, skokka (yeah right), synda, lyfta lóðum og fara í skemmtilega tíma í líkamsrækt. Þannig að nú dreg ég bónda minn í fyrramálið með mér hérna út í WC - he he, skemmtileg skammstöfun! Nú verður tekið á því og hjónin sett í sprikl - vona að ég haldi það út að gera eitthvað skemmtilegt - ekki bara lóð og tæki, það er ekki skemmtilegt.

Byrjaði í badminton í gær - rosa gaman, finn til í kroppnum eftir það núna samt. Tapaði öllum fimm leikjunum mínum svona ef einhver er að velta því fyrir sér. Tel að það séu álög á spaðanum sem pabbi lánar mér - spurning um að fá spaða í jólagjöf - anyone? En þeim sagði ég að allt væri með ráðum gert, í næsta tíma verður veðjað um úrslit og ég baka þau - er bara búin að byggja upp falskt öryggi hjá þeim hinum - já já. Annars voru leikirnir þokkalega jafnir samt - við Svandís erum alveg að standa verulega í þessum gaurum. Ég held að ég hafi alveg verið að spila ágætlega í gær, Svandís var nú dálítið að klikka á mig. Það er hún sem alltaf reddar okkur á vellinum. Það þýðir ekkert að treysta á mig.

Ég er náttúrulega rosalega dugleg að fara út að ganga - ber út á hverjum morgni og fer svo lítinn göngutúr með Ronju á hverjum degi. Er að kenna henni að ganga við hæl og það svona er að ganga ágætlega held ég. Þannig að nú verður maður að fara að lyfta. Annars er gott að nota hana til að styrkja handleggina, litla sem krílið getur togað mar. Enda sleðahundur ;o)

Nú fer að komast skrið á BA málið, loksins aulaðist ég til að hafa samband við kennarann aftur. Búin að lesa slatta og móta mér smá hugmyndir um endanlegt efni. Held þetta geti orðið skemmtilegt.

Nú er KBB á leið í fimleika - fer sjálf í strætó til Reykjavíkur í fyrsta sinn. Vona að það eigi eftir að ganga vel, bróðir hennar fór með henni á mánudaginn var og sýndi henni þetta allt saman. Gott að eiga stóran bróður sem getur hjálpað manni. Hún er með síma svo þetta hlýtur að bjargast allt saman.

Later

Ummæli

Nafnlaus sagði…
Heyrðu já, við vinnum þá næst og þá verður ekkert klikk sko
Lóa Björk sagði…
Engin spurning - eins gott að ég hætti að misstíga mig á morgnana þá :o)

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...