Það er ekki laust við að ég sé dálítið schizophrenic. Hlusta á FM957 í bílnum - finnst það bara fínt, BH fer á taugum stundum í bíl með mér og er fljótur að lækka. Núna sit ég ein hérna inni í stofu, ekkert í sjónvarpinu (frekar en oft áður). Ég skipti á RÚV og þar er þáttur sem kallast Manstu gamla daga. Tónleikar þar sem Ragnheiður og Eivör eru að syngja eldgömul lög, svo gömul að mamma og pabbi hlustuðu sennilega aldrei á þau, frekar amma og afi. Og ég er alveg að skemmta mér svo ágætlega hérna í rólegheitunum í draslinu mínu, leggja lokahönd á smá verkefni. Tími varla að fara að sofa það er svo rólegt og gott hérna í þessum ljúfu tónum. Það er heil sinfóníuhljómsveit að spila undir hjá þessum dívum. Og RÚV kona númer eitt kynnir lögin - heitir hún ekki Gerður G. Bjarklind, held þetta sé hún. Alla vega ein af þessum röddum sem allir þekkja.
Eru þetta ellimerki - eða tákn um aukinn þroska? Er ég núna að verða eins og brúnn banani - rosalega þroskuð? Bara spuglera!!
Eru þetta ellimerki - eða tákn um aukinn þroska? Er ég núna að verða eins og brúnn banani - rosalega þroskuð? Bara spuglera!!
Ummæli