Fara í aðalinnihald

Numbnut

Mátti taka umbúðirnar af í dag - voru reyndar farnar að rifna af við kjálkann. Alltaf erfitt að hafa eitthvað svona fast á hálsinum. Það er ekki eins og það sé rennisléttur staður sem hreyfist lítið svona eins og plástur á lærinu eða eitthvað. Hefði svo sem alveg getað rifið þetta af í gærkvöldi en ákvað að hinkra þar til í morgun samt.

Var búin að vera að segja að skurðurinn væri örugglega svo lítill að þegar ég myndi taka umbúðirnar af myndu allir hlæja að mér og öll "vorkunn" væri farin. En sá í gær að sennilega væri hann aðeins lengri en ég hafði haldið í fyrstu.

BH reif af mér umbúðirnar í morgun áður en ég komst framúr. Og bara á hörkunni - þið vitið eins og maður kippir plástri af. Fannst nú að hann hefði getað klappað mér aðeins en neinei - kippti svo neðri umbúðunum af alveg eins. Og svo sagði hann, wow þetta er langur skurður... já takk fyrir það. Ekkert svona rólegheit neitt.

Þannig að þvert hægra megin er langur skurður, ekki lítill og krúttaður. Karlotta var hérna frammi er ég kom fram og hún fékk svona eeeuuuwww tilfinningu og var ekkert að fela það. Fannst móðir sín líta illa út og skurðurinn ekki fallegur. En af fenginni reynslu veit ég betur. Þetta lúkkar verulega svalt. Er bólgin eins og gefur að skilja en þetta er mjög snyrtilegt og á eftir að gróa vel.

Sonurinn kom svo heim í hádeginu og fékk sömu tilfinningu og dóttirin um morguninn. VÁÁ hvað þetta er langur skurður - ööö vá sko.... heyrðu ojojoj þetta dáldið svona eins og þú hafir bara verið skorin með hníf... Ég hló að honum og spurði hvað hann héldi að læknirinn hefði notað eiginlega LoL

Já nei hann meinti náttúrulega "það er svona eins og þú sért lamin heima hjá þér kona"

Minnir mig á þegar ég fór eftir fyrsta skurðinn (sem var ALVÖRU) með SBK að ná í mat handa okkur. Var enn með saumana en vel liðið á vikuna og það þurfti að viðra greyið. Steingleymdi að skella klút yfir sárið og langaði mikið til að segja á staðnum þegar fólk heyrði "já veistu hann LOFAR að gera þetta aldrei aftur. En gerði það ekki... hefði samt verið pínu fyndið!

Er enn dofin í kjálkanum og í eyranu. Held samt að tilfinningin sé að koma aðeins í eyrað aftur - svona efst eitthvað. Velti því fyrir mér hvort það sé eðlilegt eða hvort ég eigi að hringja og spyrja. En á meðan röddin er fín þá hef ég no worries, þar til annað kemur í ljós :o)

Later

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...