Frumburðurinn á leið til Keflavíkur as I write :o/ Spurning hvernig kettlingurinn spjarar sig án mömmu sinnar. Mikið rosalega held ég að það verði gaman hjá þeim. Þau voru svo flott öll sömul í bláu peysunum og öll í svörtum buxum. Svo er þetta svo þéttur og skemmtilegur hópur að þetta getur eiginlega ekki klikkað. Hlakka til að fylgjast með þeim :o)
Ronja mín er stokkbólgin hérna hjá okkur með sína eigin einka hjúkku. SBK neyðir hana til að liggja á kaldri tusku til að ná bólgunni niður. Litla skottið var stungið af geitungi hérna úti í gerði. Getur nú sjálfri sér um kennt. BH kom og ætlaði með þau út í hjólatúr með SBK á meðan ég keyrði KEB niður í Ármannsheimili. Hún var þá að leika sér að hálfdauðum geitungi en ekki búin að éta hann. Dýralæknirinn sem BH talaði við sagði að við þyrftu ekki að koma með hana ef hún hefur ekki gleypt kvikindið. Svo hún er hérna bara í slökun og ósköp aum. Ætlum að fylgjast með henni. Kristín hérna við hliðina á okkur benti á að það gæti grafið í sárinu svo það er eins gott að fylgjast með.
Svo sagði hún Kristín að hún væri alveg til í að taka Úlf okkar að sér ef við fengjum leið á honum. Enginn vill Ronju mína en það er biðröð í Úlfinn okkar. En það vill svo til að þau fara ekki baun því þau eru órjúfanlegur hluti af okkur núna :o) Þegar BH fór með þau á Vatnajökul um Hvítasunnuna þá var ég stundum að hugsa, já matur fyrir hundana... nei þau eru ekki heima... já út að labba með hundana... nei þau eru ekki heima. Svo átti maður einhvernveginn alltaf von á þeim skoppandi inn í stofu á kvöldin og svona. Fyndið hvað vantar mikið ef þau eru ekki á staðnum.
Svona svipað og vantar mikið þegar það vantar einn fjölskyldumeðlim. Þessa viku verður KEB í DK og þegar hann kemur á föstudaginn þá fer drottningin í Vindáshlíð. Yndislegt.
Later
Ronja mín er stokkbólgin hérna hjá okkur með sína eigin einka hjúkku. SBK neyðir hana til að liggja á kaldri tusku til að ná bólgunni niður. Litla skottið var stungið af geitungi hérna úti í gerði. Getur nú sjálfri sér um kennt. BH kom og ætlaði með þau út í hjólatúr með SBK á meðan ég keyrði KEB niður í Ármannsheimili. Hún var þá að leika sér að hálfdauðum geitungi en ekki búin að éta hann. Dýralæknirinn sem BH talaði við sagði að við þyrftu ekki að koma með hana ef hún hefur ekki gleypt kvikindið. Svo hún er hérna bara í slökun og ósköp aum. Ætlum að fylgjast með henni. Kristín hérna við hliðina á okkur benti á að það gæti grafið í sárinu svo það er eins gott að fylgjast með.
Svo sagði hún Kristín að hún væri alveg til í að taka Úlf okkar að sér ef við fengjum leið á honum. Enginn vill Ronju mína en það er biðröð í Úlfinn okkar. En það vill svo til að þau fara ekki baun því þau eru órjúfanlegur hluti af okkur núna :o) Þegar BH fór með þau á Vatnajökul um Hvítasunnuna þá var ég stundum að hugsa, já matur fyrir hundana... nei þau eru ekki heima... já út að labba með hundana... nei þau eru ekki heima. Svo átti maður einhvernveginn alltaf von á þeim skoppandi inn í stofu á kvöldin og svona. Fyndið hvað vantar mikið ef þau eru ekki á staðnum.
Svona svipað og vantar mikið þegar það vantar einn fjölskyldumeðlim. Þessa viku verður KEB í DK og þegar hann kemur á föstudaginn þá fer drottningin í Vindáshlíð. Yndislegt.
Later
Ummæli