Fara í aðalinnihald

Heima er best

Er komin heim - hver hefði trúað því ?

Ég er svo hress að ég svíf um á bleiku skýi - engin ógleði, ekkert lyfjamók og Höskuldur skrifaði ekki einu sinni lyfseðil fyrir verkjalyfjum. Bara taka Panodil eða Paratabs eftir þörfum.

Ligg í fína rúminu MÍNU og hef það nice - horfi á Klovn með KBB. Vildi óska að ég hefði átt þetta rúm í síðustu tvö skipti samt líka. Þokkalega sem það hefði verið gott því þá virkilega þurfti ég á því að halda. En það er búið og nú bara lítill skurður, þvert á hálsinn reyndar í þetta sinn. Það var ekki skorið ofan í gamla örið eins og síðast því æxlin/eitlarnir voru töluvert aftar og ofar.

Þannig að nú er ekkert sárt að borða eða neitt. Andaði sjálf í aðgerðinni, voru bara með öndunarvél á kantinum tilbúna ef út í það færi skilst mér.

Minns er sumsé kominn heim byrjuð að rífa kjaft og skipa fyrir :o)

The Boss

Ummæli

Nafnlaus sagði…
Frábært ! Bara til lukku með að allt gekk svona vel. Kv.Heiða

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...