Fara í aðalinnihald

We are the winners...

Ætla bara að skrá niður að við systur áttum snilldarleik í Badmintoninu í gær. Ég ætlaði varla að nenna að mæta því ég var þreytt og illa upplögð en ákvað að drífa mig vitandi að það væri bara hressandi. Eða kannski vegna þess að annars á ég systur minni að mæta :o)

Í stuttu máli þá var þetta svona - fimm leikir og burst í þeim öllum, nema kannski þeim síðasta sem við rétt höfðum, þurftum 22 stig til að klára. Nú er ég að spá í að mæta ekkert aftur því það er sagt að best sé að hætta á toppnum. Það er nefnilega þannig að næst verður þetta sennilega eitthvað jafnara eða jafnvel öfugt. Þ.e.a.s. ef þeir mágar mæta aftur he he!

Fór út í göngutúr áðan með LaVoffs sem er nú kannski ekki í frásögur færandi nema það að ég komst að því að ef tíkarskottið mitt væri hálft eins góður dráttarhundur og rakkinn þá væri ég sennilega í vondum málum :o/ Vorum að ganga Álfatangann og ég sé að það er köttur framundan á grasinu. Píslin hafði vit á að forða sér áður en við komum, en hundkvikindin mín fundu lyktina af greyinu þegar við nálguðumst staðinn þar sem hann hafði setið. Nú var fjör og sko líka TOGAÐ. Þau ætluðu að hlaupa af stað og á eftir kettinum og ég mátti hafa mig alla við að halda þeim í skefjum. Þau náðu að toga svo rosalega að ég togaðist áfram aðeins og mátti svo taka á öllu sem ég átti til að halda þeim og toga tilbaka - púff, hefur örugglega verið fyndið á að horfa en tók fljótt af.

Er ég var komin niður í Túnahverfi sá ég að það voru hálkublettir og reyndi að passa mig. Gleymdi mér samt og rann við og féll niður á annað hnéð. Sem betur fer stoppuðu hundarnir strax til að sjá hvað hafði hrist jörðina þannig að ég datt nú ekki alvarlega. En nógu vont var það til að rispa á mér hnéð eins og á krakkaskotti sem flýgur á hausinn. Sem betur fer kom samt ekki gat á buxurnar mínar, það hefði verið verulega spælandi.

Karlinn er í skýjunum núna - á leiðinni heim. Fer á eftir út á völl að sækja hann. Hann tilkynnti að ekkert yrði keypt í fríhöfninni, hvorki í Belgíu né hér heima - það er allt svo dýrt :o( Var að vona að ég fengi kannski belgískt súkkulaði til að smjatta á, mmmm, en nei það var á rugl verði eins og evran er núna svo við hjónin ákváðum að sleppa því! Sem er kannski eins gott því frúin er að reyna að minnka sætindaát á kvöldin eftir matinn :o)

Later

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...