Fara í aðalinnihald

Grasekkja

Karlinn í Belgíu að vinna og við krakkarnir og LaVoffs erum hérna heima í okkar rútínu á meðan. Já eða svona... Krakkarnir voru bæði heldur slöpp í gær eitthvað. Kannski prófin séu að fara svona með þau. KEB að drepast út kvefi og hausverk og tilheyrandi. Fór nú samt í skólann í gær en ákvað að liggja heima í dag til að safna kröftum. KBB er með einhverja magaverki - svona krampa einhverja. Veit ekki hvað það getur verið en hún verður eiginlega að harka það af sér.

Þau eru bæði í prófum í skólanum - KBB í fyrsta sinn í svona alvöru prófum. Hingað til hafa verið lagðar svokallaðar kannanir og svo fá þau bara umsagnir. Kennarinn hennar hefur laumað því að mér að hún hafi verið að gera góða hluti í könnununum svo hún ætti að vera nokkuð góð með þessi próf. En litli letinginn minn klikkar ekki og reynir að sleppa létt við lestur og svona. Vill til að hún er hálfgerður límheili eins og bróðir hennar, ætli hún fljóti ekki langt á því.

Um leið og drottningin frétti að faðir hennar ætlaði að bregða sér af landi í nokkra daga var hún fljót að spyrja hvort hún fengi þá ekki plássið hans við hlið mér í rúminu. Það var látið eftir henni en það var ekki venjan hérna í denn þegar karlinn var endalaust á flakki um hnöttinn. Það er og var ósköp gott að hafa krílin hjá sér á nóttunni þegar hann var í burtu en hvers konar skilaboð eru það til barnanna ef mamman getur ekki sofið ein þegar pabbinn fer - af hverju ættu þau þá að vilja sofa ein í sínu rúmi á hverri nóttu? Drengurinn hins vegar er bara sáttur ef við mæðgur látum hann í friði og hann fær að hafa sitt rúm einn :o)

BH notaði einn dag ferðarinnar í að verða svona heiftarlega veikur - giskaði á matareitrun því hann náði að æla lifur og lungum og sofa svo úr sér pestina á þremur tímum yfir daginn. Oj - engin öfund hérna megin - magaverkir eru það alversta sem ég veit.

Reif upp prjónana í gær aftur eftir jólin, nú er það peysa á heimasætuna. Sú sem mamma prjónaði í fyrravor verður of lítil fljótlega og þá er ágætt að vera komin með næstu stærð. Svo verð ég sennilega að leggjast í smá hönnunarvinnu því BH byrjar að væla strax og finnst ósanngjarnt að Husky peysan hans njóti ekki forgangs. Það verður spennandi að sjá hvernig það verkefni tekst til.

Í fréttum í morgun byrjuðu þeir á Haiti jarðskjálftanum, finn til með fólkinu þar. Ömurlegt að hugsa til hversu erfitt er þar núna. Mikil fátækt, engar græjur til að nota í björgunarstörf. Komin beiðni um aðstoð og björgunarfólk vinsamlegast beðið um að hafa ALLT með sér, líka vatn. Seinna í morgun sá ég svo á fésinu að gamall félagi er á leið með björgunarhópi frá Íslandi að hjálpa. Svo núna rétt undir hádegi sendi Helga á mig (hef ekkert lesið netblöðin í morgun) að annar gamall félagi úr sama vinahópi var staddur á Haiti er jarðskjálftinn skók jörðina. Hótelið hans er í rúst en hann er sem betur fer heill á húfi. Þetta er sem sagt á mbl.is, visir.is og dv.is núna.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...