Fara í aðalinnihald

Kabúmm

Ég verð alltaf dálítið pirruð þegar ég heyri eða les fréttir um kjána sem búa sér til sprengjur úr púðri - rörasprengjur og þvíumlíkt. það er alveg vitað hversu alvarlegar afleiðingar þetta getur haft í höndum kjána sem ekki kunna með þetta að fara. Og það sannast ítrekað með því að þetta springur í höndunum á þeim. Oft eru þetta óharðnaðir unglingar sem finnst þetta mjög spennandi og sniðugt. Þetta eldist nú yfirleitt af þeim samt sem betur fer.

Þrátt fyrir að hlakka ekki yfir óförum þeirra sem svo óheppnir eru að sprengja sig í tætlur þá verð ég víst að viðurkenna að ég hef litla samúð með þessum gaurum. Auðvitað er frábært þegar betur fer en áhorfir í fyrstu. En því miður fer ekki alltaf vel. Aumingjans vitleysingurinn sem liggur nú sofandi á spítalanum á ekki mína samúð - hann getur sjálfum sér um kennt og hann er orðinn fullorðinn. 23 ára gamall og enn að fikta með flugelda til að búa til sprengjur. Ég vona að hann nái bata en samkvæmt fréttum þá verður hann sennnilega ekki heill aftur eftir þessi ósköp. Við getum þá bara vonað að þetta verði einhverjum þarna úti víti til varnaðar og að drengir (oftast drengir) hugsi sig 2x um áður en þeir fikta með efni sem þeir kunna ekkert að fara með.

Einn vinur okkar komst í fréttir í kringum áramót er við vorum unglingar. Hann einmitt sprengdi nánast af sér hendurnar blessaður. En í hans tilfelli fór betur en áhorfðist og hann er heill heilsu í dag með alla útlimi í lagi, guði sé lof, og ég er viss um að hann hafi hætt að eiga við púður eftir þetta.

Foreldrar eiga að hamra á þessu við gaurana sína að taka ekki þátt í svona vitleysu - reyna alla vega að koma í veg fyrir að börnin þeirra sprengi sig eða vini sína í tætlur.

Later

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...