Fyrst af öllu segja lítil kríli mama - eða mamma og þau tengja það við mömmuna sína, of course. Þegar KEB var stubbur og byrjaður að segja mamma við mömmu sína þótti BH að krakkinn gæti nú alveg lært að spjalla aðeins við pabba sinn.
Svo hann eyddi góðum tíma eitt skipti með barnið á skiptborðinu inni á baði og spjallaði við litla drenginn. "Segðu pabbi - paaaaabbi - paaaabbi - segðu paaaabbbi" Svona gekk þetta góða stund á meðan skipt var um bleiu. Ég gjörsamlega tapaði mér úr hlátri þegar hann hætti að tala og gaf krakkanum færi á að svara föður sínum og gera hann stoltan - yup, svarið var "mama"
Hef oft og ítrekað minnt BH á þetta - því þetta var óborganlegt. BH þótti þetta ekki eins fyndið á sínum tíma, en getur brosað út í annað í dag.
Þegar KBB var á milli eins og þriggja ára var karl faðir hennar með annan fótinn út um alla Evrópu. Var mjög mikið erlendis vegna vinnu - því fékk mamman heiðurinn af flestum bleiuskiptum, matargjöfum, tannburstun o.s.frv. Það varð þannig að hann mátti varla nokkuð hjálpa henni á tímabili. Mamman átti bara að sjá um málið. Okkur líður það seint úr minni þegar við hjónin lágum uppi í rúmi einn laugardagsmorgun og heyrum kallað hástöfum MAMMA úr herberginu á móti okkur. KBB vantaði greinilgega athygli. BH svarar með djúpri röddu JÁ - eitthvað var sú stutta ekki sátt því hún kallar tilbaka frekar ákveðið - "Ég er að reyna að tala við hana mömmu mína"
Af hverju er ég að rifja þetta upp - til að pirra BH, kannski - en samt ekki. Það hefur komið í ljós að, eins og ég vissi, þá eyðum við Ronja mestum tíma saman vinkonurnar. Krakkarnir farnir í skólann - BH að vinna og ég er hérna með krílið.
Þegar við fórum um daginn og slepptum henni lausri þá var ég sú eina með lifrapylsu fyrir hana til að verðlauna fyrir æskilega hegðun. Nú í gær og í dag fór ég út í smá göngutúr með hana og tók með mér matinn hennar sem verðlaun fyrir að gera eins og ég bið hana. Er að reyna að kenna henni nafnið sitt - þ.e. að hún líti á mig er ég kalla á hana. Hef líka laumað að henni einu og einu stk. ef hún er dugleg að setjast er ég bið og bíða eftir að ég bjóði henni að ganga inn, eða fá sér að borða og svona smávegis.
Um daginn er við fórum fjölskyldan og slepptum henni lausri þá passaði hún að ég væri aldrei langt undan. Fór ekki langt á undan mér þó aðrir væru með hana í taumi, beið þar til ég væri að koma. Í kvöld fórum við BH í ponsu göngutúr og BH hélt í tauminn - svona svipað og hann keyrði alltaf vagninn er krakkarnir voru lítil :o)
Það er skemmst frá því að segja að BH var frekar móðgaður því hún hafði ekki augun af mér. Passaði alltaf að ég væri nálægt og hlustaði varla á hann, horfði alltaf á mig :o) Hann var að bjóða henni að hlaupa með sér, sem henni þykir æði, en hún stoppaði alltaf eftir smá stund til að athuga hvort ég væri ekki örugglega að koma.
Við ákváðum að hann gæfi henni matarverðlaun í þessari ferð - hann vildi að það væri alveg á hreinu að þetta væri bara matarást á mér. Ég er ekki sannfærð :oþ
Held jafnvel að mér verði ekki boðið í næsta göngutúr með þeim!
Supermom
Svo hann eyddi góðum tíma eitt skipti með barnið á skiptborðinu inni á baði og spjallaði við litla drenginn. "Segðu pabbi - paaaaabbi - paaaabbi - segðu paaaabbbi" Svona gekk þetta góða stund á meðan skipt var um bleiu. Ég gjörsamlega tapaði mér úr hlátri þegar hann hætti að tala og gaf krakkanum færi á að svara föður sínum og gera hann stoltan - yup, svarið var "mama"
Hef oft og ítrekað minnt BH á þetta - því þetta var óborganlegt. BH þótti þetta ekki eins fyndið á sínum tíma, en getur brosað út í annað í dag.
Þegar KBB var á milli eins og þriggja ára var karl faðir hennar með annan fótinn út um alla Evrópu. Var mjög mikið erlendis vegna vinnu - því fékk mamman heiðurinn af flestum bleiuskiptum, matargjöfum, tannburstun o.s.frv. Það varð þannig að hann mátti varla nokkuð hjálpa henni á tímabili. Mamman átti bara að sjá um málið. Okkur líður það seint úr minni þegar við hjónin lágum uppi í rúmi einn laugardagsmorgun og heyrum kallað hástöfum MAMMA úr herberginu á móti okkur. KBB vantaði greinilgega athygli. BH svarar með djúpri röddu JÁ - eitthvað var sú stutta ekki sátt því hún kallar tilbaka frekar ákveðið - "Ég er að reyna að tala við hana mömmu mína"
Af hverju er ég að rifja þetta upp - til að pirra BH, kannski - en samt ekki. Það hefur komið í ljós að, eins og ég vissi, þá eyðum við Ronja mestum tíma saman vinkonurnar. Krakkarnir farnir í skólann - BH að vinna og ég er hérna með krílið.
Þegar við fórum um daginn og slepptum henni lausri þá var ég sú eina með lifrapylsu fyrir hana til að verðlauna fyrir æskilega hegðun. Nú í gær og í dag fór ég út í smá göngutúr með hana og tók með mér matinn hennar sem verðlaun fyrir að gera eins og ég bið hana. Er að reyna að kenna henni nafnið sitt - þ.e. að hún líti á mig er ég kalla á hana. Hef líka laumað að henni einu og einu stk. ef hún er dugleg að setjast er ég bið og bíða eftir að ég bjóði henni að ganga inn, eða fá sér að borða og svona smávegis.
Um daginn er við fórum fjölskyldan og slepptum henni lausri þá passaði hún að ég væri aldrei langt undan. Fór ekki langt á undan mér þó aðrir væru með hana í taumi, beið þar til ég væri að koma. Í kvöld fórum við BH í ponsu göngutúr og BH hélt í tauminn - svona svipað og hann keyrði alltaf vagninn er krakkarnir voru lítil :o)
Það er skemmst frá því að segja að BH var frekar móðgaður því hún hafði ekki augun af mér. Passaði alltaf að ég væri nálægt og hlustaði varla á hann, horfði alltaf á mig :o) Hann var að bjóða henni að hlaupa með sér, sem henni þykir æði, en hún stoppaði alltaf eftir smá stund til að athuga hvort ég væri ekki örugglega að koma.
Við ákváðum að hann gæfi henni matarverðlaun í þessari ferð - hann vildi að það væri alveg á hreinu að þetta væri bara matarást á mér. Ég er ekki sannfærð :oþ
Held jafnvel að mér verði ekki boðið í næsta göngutúr með þeim!
Supermom
Ummæli
Mér sýnist Ronja hafi valið hárrétt;)
Annars lásum við hjónin að Husky hundar velja sér ekki endilega einn aðal leiðtoga ólíkt öðrum hundum. En ég veit það ekki annars, veit bara að hún er þrjóskupúkinn mikli! Hún er þetta líka litla móðguð hérna eftir að hafa verið tekin í bakaríið fyrst af mér og svo BH stuttu seinna - hrikalega móðguð!