Fara í aðalinnihald

Röfl

Fór til mömmu í gær til að klára launamiða o.þ.h. fyrir skattmann. Það er mikið atriði að halda honum góðum. Karlotta og BH komu á eftir mér - ég kom beint úr badminton. Eftir matinn er ég var sest við vinnuna, búin að dreifa úr mér og leið bara ágætlega við borðstofuborðið, kom mamma glottandi með annan skóinn minn og spurði "Er Karlotta í þessum skóm líka eða eru þetta þínir?" Ö Ö Ö, hérna sko... stamaði ég, Já segir hún ég var að reka augun í þessa skó, kannast alveg við skóna hennar hérna frammi en þessir virka eiginlega minni. Svo hló hún bara að þessu öllu saman.

Það er nefnilega þannig að fyrir jólin keypti ég skó nr. 37 á stelpuna og það er nákvæmlega sama númer og ég nota. Þeir eru aðeins rúmir á hana ennþá en í fyrra keypti ég nr. 36 á hana og það gengur ekki í ár. Þau gera óspart grín að mér hérna og Karlottu finnst ekkert meira spennandi en að máta skvísuskóna mína, þessa fáu sem ég á háhælaða, og sporta sig í þeim hérna inni. Hún passar alveg í þá nefnilega. Við foreldrarnir erum samt hrædd um að hún brjóti á sér fæturnar á þessu brölti sínu. KEB er löngu vaxinn upp úr mínu númeri - hann er komin í skó nr. 40. Í fyrradag þurfti ég að hlaupa út og mínir gönguskór voru rennandi blautir eftir átök morgunsins og ég greip því bara í hans kuldaskó, þessa gömlu. Voru vel stórir en slapp alveg, ég bara reirði þá fastar að öklunum. Þannig að nú er það þannig að ég fer sennilega að erfa föt sem eru orðin of lítil á þau bráðlega. Hef getað notað sömu peysur og KEB stundum - svona jakkaíþróttapeysur, mjög þægilegt.

Nú kvíður mig bara fyrir þegar þau bæði vaxa mér yfir höfuð. Það er ekki langt í það, hann er kominn vel á veg 12 ára gamall og hún fylgir fast á hæla hans. Hún vex nefnilega töluvert hraðar núna þannig að það er ekki mikill hæðarmunur á þeim systkinum miðað við að rúmlega þrjú ár skilji þau að í aldri. Þegar þau eru orðin stærri en ég þá er ég aftur komin í þá stöðu að vera minnst í fjölskyldunni. Það er nefnilega þannig að þrátt fyrir að vera eldri en SBK þá hætti hún ekkert að vaxa, bara ég. Litla systir mín er þannig stærri en ég. Þetta áttu börnin mín verulega erfitt að skilja þegar þau voru lítil.

Þetta er farið að hljóma eins og ég sé ægilega svekkt yfir hæð minni og litlum skóm. Það er nú ekki svo slæmt, hef nú ekkert þurft að leita til sálfræðings neitt. Það sem á vantar hæðina bæti ég upp með frekjunni og þá á enginn séns :o)

Bomsa

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...