Fara í aðalinnihald

Móðurhlutverkið

Það getur verið vandasamt að svara spurningum barna sinna og halda andlitinu líka. Það getur verið verulega snúið að springa ekki úr hlátri, roðna ekki niður í tær eða koma sér undan að svara bara. Dóttir mín kom inn úr dyrunum áðan á kafi í snjó, blaðskellandi og spurði um leið og hún lokaði hurðinni, "Hvað er standpína?" Ég hef það fyrir reglu að reyna að svara heiðarlega en hef svörin bara einföld - útskýri ekkert meira en ég er spurð um. Svo ég svara "það er svona þegar typpið á körlum stendur út í loftið" Og nú vildi hún spyrja meira - "Er það einhver sjúkdómur?" Svarið þið nú, er það sjúkdómur? Ég taldi það nú ekki vera og sem betur fer var ég ekki spurð meira í þetta sinn. Vinkonur hennar tvær, skólaárinu eldri fræddu hana á þessu í dag og sögðu jafnframt að orðin gaur og standpína væru samheiti, ég leiðrétti þann misskilning og lét
gott heita.

Það er þannig að móðurhlutverkið er ekki mjög einhæft, maður þarf að standa klár á alls konar upplýsingum úr öllum greinum vísindanna, og það í hvelli. Vera með svar á reiðum höndum þegar spurningarnar poppa upp.

Líffræðingurinn

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...