Fór í gær með krökkunum til að fá hlífðarfatnað fyrir þau. Snjóbuxurnar hennar Karlottu voru orðnar alltof litlar á hana þannig að hún kvartaði á hverjum degi. Hún rellaði mikið um heilann galla. Ég ætlaði nú samt bara að fá buxur því hún á ágætis úlpu. Fórum í 66°Norður, útsölumarkaðinn. Þar sá ég að heill galli kostaði 1000 kr. meira en snjóbuxur og lét því eftir henni að fá galla, þokkalega sem hún var ánægð. Mundi allt í einu eftir snjóbuxunum mínum heima og ákvað að KEB gæti notað þær er hann ber út blöðin og hann alveg sáttur við það. Sparaði þannig tæpan tíu þúsund kall.
Ég gat ekki vitað að snjógalli dóttur minnar vekti svona rosalega lukku. vakti hana kl. 7 í morgun, eins og svo oft áður, nema nú var hún komin klædd framúr, 5 mínútum eftir að ég ýtti við henni. Venjulega tekur þetta 20 mínútur alveg lágmark. Ég var hissa og spyr hvers vegna hún sé svona eiturhress í morgunsárið og ekki stóð á svarinu, "Ég hlakka svo til að fara í snjógallann". Eina sem ég gat gert var að skella uppúr og segja, "þú ert svo klikkuð". Það yrði sennilega dýrt fyrir mig að koma henni framúr svona á hverjum morgni - ef ég þyrfti að kaupa rándýra flík í hverri viku svo hún stykki úr rúminu á hverjum morgni á réttum tíma. Held að við mæðgur verðum að láta okkur lynda morgunstirðleikan og þreytuna einhver ár í viðbót. Ég hef bara ekki efni á að viðhalda þessu góða skapi á morgnana. Vill til að hún er fljót að hrista slenið af sér og er að öllu jöfnu í góðu skapi og léttlynd. Bjargar mér.
Frétti áðan að föðurafi minn er á spítala lærbrotinn og bíður eftir skurðstofu svo hægt sé að gera aðgerð. Sem betur fer er brotið ekki slæmt en hann verður nokkra daga á spítalanum til að jafna sig. Föðursystir mín - Birna - lærbraut sig fyrir jól, þetta er eitthvað að ganga í fjölskyldunni greinilega. Hennar brot var virkilega slæmt, eitthvað í mjöðminni, þau verða góð saman feðginin. Ég ætla að reyna að passa mig í hálkunni og sleppa við lærbrot, já eða beinbrot yfirleitt, hef nóg með mína vitleysu samt.
Later
Ég gat ekki vitað að snjógalli dóttur minnar vekti svona rosalega lukku. vakti hana kl. 7 í morgun, eins og svo oft áður, nema nú var hún komin klædd framúr, 5 mínútum eftir að ég ýtti við henni. Venjulega tekur þetta 20 mínútur alveg lágmark. Ég var hissa og spyr hvers vegna hún sé svona eiturhress í morgunsárið og ekki stóð á svarinu, "Ég hlakka svo til að fara í snjógallann". Eina sem ég gat gert var að skella uppúr og segja, "þú ert svo klikkuð". Það yrði sennilega dýrt fyrir mig að koma henni framúr svona á hverjum morgni - ef ég þyrfti að kaupa rándýra flík í hverri viku svo hún stykki úr rúminu á hverjum morgni á réttum tíma. Held að við mæðgur verðum að láta okkur lynda morgunstirðleikan og þreytuna einhver ár í viðbót. Ég hef bara ekki efni á að viðhalda þessu góða skapi á morgnana. Vill til að hún er fljót að hrista slenið af sér og er að öllu jöfnu í góðu skapi og léttlynd. Bjargar mér.
Frétti áðan að föðurafi minn er á spítala lærbrotinn og bíður eftir skurðstofu svo hægt sé að gera aðgerð. Sem betur fer er brotið ekki slæmt en hann verður nokkra daga á spítalanum til að jafna sig. Föðursystir mín - Birna - lærbraut sig fyrir jól, þetta er eitthvað að ganga í fjölskyldunni greinilega. Hennar brot var virkilega slæmt, eitthvað í mjöðminni, þau verða góð saman feðginin. Ég ætla að reyna að passa mig í hálkunni og sleppa við lærbrot, já eða beinbrot yfirleitt, hef nóg með mína vitleysu samt.
Later
Ummæli
kv. ellen