Fara í aðalinnihald

Vatnakettir

Vorum að koma úr Skorradalnum - fórum þangað kl. 17 með Helenu og Davíð, Björgvini og Ernu og krökkunum þeirra. BH fékk þá flugu í höfuðið að fara þangað og leika sér á vatninu. Langaði á sjóskíði og nota góða veðrið. Við grilluðum þarna uppfrá svo fóru strákarnir með krakkana á bátinn, þau djöfluðust þar í nokkra tíma. Við stelpurnar chilluðum á meðan, spjölluðum saman og höfðum það kósí þar til þau voru búin að fá nóg. Svo skelltum við okkur í bæinn aftur um kl. 23. Það þarf ekkert að vera að flækja málin, bara láta vaða og gera hlutina, klukkutíma akstur er ekki mikið.

Kjartan minn nennir ekki útí tjald að sofa, systur hans til mikilla vonbrigða, alltaf svo samtaka þessi tvö. Hún kúrir þarna bara næstu nótt með vinkonum sínum. Þau sofnuðu ekki fyrr en um kl. 01 í gærnótt. Það er ekkert uppeldi á þessum börnum á sumrin hérna. Engin námskeið þetta sumar, bara látið ganga villt þetta árið. Yndislegt, bara farið að sofa þegar við erum búin að ljúka deginum, komin heim eða hvernig sem kvöldið er hjá okkur. Svo er bara sofið þar til fólkið vaknar. Hvað vill maður hafa þetta betra? Reyndar reynum við BH að koma okkur framúr á milli 9 og 10, en það er ekki alveg að ganga þegar við hættum ekki að glápa á Friends fyrr en 2 - 2:30.

Góða veðrið virðist bara vera á landinu bláa þessa dagana og planið er að njóta þess í tætlur. Á morgun er það bara garðurinn eitthvað og svo bara út á pall að lesa góða bók á brókinni. Fá smá lit á kroppinn ekki bara bringuna og hendur. Komin með sólarexem, alger hörmung. Sá að Karlotta virðist ætla að fá þannig líka. Fengum útbrot og tourett einkenni fyrir Vestan. Þar var svo mikil fluga að við vorum að geðbilast. Sátum á pallinum þar sleiktum sólina og lásum í bókum og kipptumst til eins og geðsjúklingar því flugurnar settust á okkur eins og mykjuskán. Kjartan minn flúði reyndar bara inn reglulega, þoldi ekki meir. Þess á milli stukku þau um eins og hérar í handahlaupum og arabastökkum og heljartökkum, stóðu á höndum og léku fullt af kúnstum. Þau tóku sig líka til einn daginn og hjálpuðu pabba sínum að standa á höndum. Fyrir þá sem ekki vita getur Baldvin ekkert slíkt. Leikfimikennarinn hans í gaggó ætlað að koma honum í handstöðu og þakkaði sínum sæla að BH hafi ekki nefbrotið hann, það munaði víst ekki miklu. BH er kannski nettruglaður dagsdaglega, en þegar drengnum er hvolft þá fer þetta litla sem þó er til staðar alveg í flækju. Svipað gerðist um árið í fallhlífarslysinu skemmtilega, allt í rugli.

Er að lesa Hvunndagshetjan eftir Auði Haraldsdóttur, mæli með henni fyrir allar konur. Konan er snillingur með pennann, kaldhæðinn og mátulega pirruð - allt eins og ég vil hafa það. Sagan fjallar um einstæða móður á sjöunda áratugnum og hvernig hún þarf að berjast við kerfið og almenningsálitið. Allt vinnur gegn henni, en hún þroskast og lærir að díla við alla vitleysingana. Bókin er barn síns tíma og það átti aldrei að endurútgefa hana, en það var gert og viti menn, ótrúlega margt í sögunni á enn við í dag, því miður. Konur standa bara ekki jafnfætis körlum á öllum sviðum árið 2007. Þegar hún var ung og langaði að mennta sig, langaði að verða læknir sagði mamma hennar að það tæki því ekki að byrja. Þegar hún væri hálfnuð myndi hún gifta sig og eiga börn, þá myndi hún hætta í námi og peningurinn væri út um gluggann. Þá datt henni í hug að læra kokkinn, en þeir tóku ekki við konum í námið, hún lúffaði en tók jafnframt fram að í dag myndi hún spyrja hvort þeir hrærðu í sósunni með tittlingnum, hvort ekki væri í lagi að hún notaði bara sleif? Sem betur fer er þetta liðinn tíð - konur mennta sig jafnt á við karlmenn. Lesið bókina hún er þess virði.

Nú fer ég og dett í nokkra Friends áður en ég fer að sofa, spurning um að eignast vini frekar?? Já eða rækta sambandið betur við þá sem ég á nú þegar?? Kannski ekki margir til í að spjalla eftir miðnætti í miðri viku...oh well læt þá bara þættina duga í bili.

Sunshine

Ummæli

Lata húsmóðirin sagði…
Konur eru nú eiginlega farnar að mennta sig meira en karlmenn eins og staðan er í dag. Samt er launamunurinn enn til staðar. Skrítið!
Lóa Björk sagði…
Alltaf spurning um ábyrgðina heima líka og konur taka hana yfirleitt á sig. Þá er takmarkað hvað þær helga sig vinnunni, karlarnir hafa það forskot.

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...