Fara í aðalinnihald

Hundalíf

Það er lítið mál að vera með hund í heimsókn í rúma viku. Krakkarnir eru mikið með hann úti og ég fæ einn göngutúr á kvöldi. Svo kúrir hann hérna hjá okkur þess á milli. Fyrst áðan sem ég gleymdi að gera ráð fyrir honum og plataði KBB með mér út í búð og kríli kom labbandi. Hún varð sem sagt að vera heima með hann þegar ég fór út í búð. Ég skil hann ekki eftir einan hérna og ekki fer ég með hann út í búð til að skilja hann eftir út í bíl þegar ég þarf þess ekki. Væri sjálfsagt mikið öðruvísi ef við ættum hann. En þetta er bara í 10 daga svo við höfum þetta svona hjá okkur.

Eyddi deginum í gær í að færa bókhald, kláraði það í dag og gekk frá maí og júní. Eitthvað er í rugli hjá mér sem mamma þarf að finna út úr með mér. Vorum að búa til vsk lykla vegna 7% vsk fyrir síðasta tímabil og það hefur eitthvað breyst við það - redda því áður en borga þarf virðisaukann. Nú ætti ég að hafa tíma til að föndra smá vegis, kem mér ekki í það einhvern veginn, fylgir því svo mikið drasl eitthvað.

Var að lesa fréttirnar - það er svo mikið af steiktum fréttum í gangi. Ætla ekki að ræða þetta Lúkas mál einu sinni það er svo súrt. Er samt enn að hlæja að fólki sem heldur minningarvöku yfir hundi með kertum og látum, hundi sem það ekki einu sinni þekkir. Er ekki verið að gera lítið úr svona athöfnum þegar verið er að minnast hryllilegra atburða og dauða oft margs fólks, með því að minnast hundspotts sem ekki var einu sinni vitað hvort væri lífs eða liðinn?
Hvað er með gaurinn sem fannst á vappi í Frakklandi, sagðist hafa verið á leið með foreldrum sínum í frí en skilinn eftir á miðri leið? Það vantar eitthvað í þessa sögu. Veit að margir virðast losa sig á þennan ógeðfellda hátt við gæludýr er þeir eru á leið í frí. En unglinginn? Gelgjan er nú varla svona slæm.
Ég velti þessum endalausu mótmælum aðeins fyrir mér. Verð að viðurkenna að ég er víst ekki dugleg að kynna mér málstaðinn, né þeirra sem þeir eru að mótmæla. Hins vegar er það að pirra mig að það komi fólk frá útlöndum til að vera með læti hérna. Ættu Íslendingar sjálfir ekki að vera við stjórnvölinn og mótmæla. Eða er þetta bara bölvað píp í liði sem þrífst á ágreiningi og verður að vera í veseni bara einhvers staðar á móti bara einhverju? Nenni ekki atvinnumótmælendum, finnst það mjög aumkunarvert að sérhæfa sig í að rífast.
Eða pabbinn sem dæturnar telja að kerfið hafi gefist upp á. Gaurinn er áfengissjúklingur nýgreindur með krabbamein, hafnar meðferð og þær segja að hvergi sé staður fyrir hann og hann komi alls staðar að lokuðum dyrum. Ég spyr, ef maðurinn vill ekki aðstoð er þá hægt að veita hana? Ættum við að setja á fót setur eða athvarf með yfirskriftina "fyrir fólk sem vill ekki aðstoð"? Og í framhaldi af því - hvað á að gera fyrir fólkið þar? Það vill ekki meðferð eða aðstoð.

O&O

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

svona keppnis...

Drengurinn byrjaði að æfa Frjálsar íþróttir núna í byrjun október. Gormurinn nær ekki að mæta á allar æfingar því fimleikarnir ganga fyrir og þetta rekst aðeins saman. En hann er duglegur að hlaupa milli og taka strætó og gerir eins og hann getur að komast á æfingar. Fyrsta mótið sem hann tekur þátt í var haldið í dag. Silfurmót ÍR í Laugardagshöll - yfir 500 krakkar mættir til leiks í öllum aldurshópum og greinum. KEB ákvað að keppa i 60m og 200m spretthlaupi og vildi sjá til með 800m hlaup. Við BH ætluðum að vera og sjá en misstum af 60m sprettinum þar sem hann kom fyrstur í mark í sínum riðli. Svo er farið eftir tíma og hann endaði í 7. sæti af 16 keppendum, ekki slæmt það :o) Hins vegar vorum við komin að kíkja á þá félaga þegar 200m hlaupið hófst og það var gaman að sjá þá strákana - allir að gera sitt besta. KEB var greinilega í sterkum riðli því það var sko hlaupið. Hann var annar mest allan tímann og þá hélt sá sem var þriðji að hann gæti bara komið framúr, KEB ekki sáttur þega...

Framtíðarsýn

Ég er pínu óróleg með að ég sjái hugsanlega fram í tímann, þessi framtíðarsýn mín er mjög sennileg. Hún er svona... Ég keyri Vesturlandsveginn á leið í bæinn, það er gott veður - sól og blár himinn - yndislegur vordagur. Tónlistin á háum styrk, ég með sólgleraugun, búin að hafa mig til, hárið fínt búin að klína spartli og lit á andlitið - syng með skemmtilegu lagi (sumir myndu segja gaula... ég held mig við syng). Að venju er hægri fóturinn aðeins þungur, búin að vera dugleg í ræktinni undanfarin ár... er alveg að sligast af vöðvum þess vegna, vöðvar eru þyngri en fita eins og allir vita ekki satt ? Bíllinn slefar í hundraðið... eða rúmlega það, sé það ekki vel í þessari sýn, eina sem skiptir máli er að drossían skröltir hraðar en 80 km/klst. Og auðvitað ryðst ég inn í radargeislann á þessum ljóshraða mínum og fljótlega blikka blá ljós fyrir aftan mig og ég neyðist til að hægja á skrjóðnum og renna ljúflega út á vegaöxlina. Ég lækka í tónlistinni, renni niður hliðarrúðunni og bíð...