Er mikið að velta fyrir mér þessu útspili stjórnvalda með lækkun á greiðslubyrði verðtryggðra lána. Mikil hefur gagnrýnin verið á þetta allt saman og ég er alveg rugluð - vil svo gjarnan fá 17% lækkun á allt saman hjá mér en vil að sjálfsögðu ekki að greiðslubyrðin verði meiri en ella eftir nokkur ár. Og ég vil alls ekki borga lengur en nú þegar hefur verið ákveðið. Er með lán sem er bara ekkert svo mikið eftir af og ég vil ekki lengja í neinu hérna takk fyrir. Ég vil alls ekki borga meira en nú þegar er búið að smyrja á allt heila klabbið. Stundum væri ég til í að sjá fram í tímann - svona 10 ár eða svo, mikið gæti það einfaldað ákvörðun mína núna. Var að lesa á vefinn sem Hagsmunasamtök heimilanna halda úti - heimilin.is - og þar er grein sem fjallar um fundinn sem var í Iðnó um daginn og þar er ágætis athugasemd við greinina sem ætti að ýta við manni, alla vega hugsa málið. Ætla að birta hana hérna...
"Greiðslujöfnunarvísitala 1 Miðvikudagur, 04 Nóvember 2009 00:26 Karl
Þessi greiðslujöfnunarvísitala sem á að tengja við lánin í stað vísitölu neysluverðs, er náttúrulega snilldarbrella í þeim tilgangi að sefa skammsýnan íslenskan almenning. Íslendingar eru jú þekktir fyrir að hugsa til samms tíma frekar en hitt.
Ég er ekki með fasteignalán og hef því horft á þessa hluti af hliðarlínunni en svona lítur þetta út eins og ég sé hlutina:
Um hver mánaðarmót mæta lántakendur til gjaldkera með vel smurt ********* og beygja sig svo leiðin verði greið, og þeir vona að þetta verði ekki eins slæmt og um síðustu mánaðarmót. En þeir vita það innst inni að þetta verður alltaf verra og verra.
Það er engu líkara en að íslenskur almenningur sé í fangaklefa og í fangelsinu þurfa menn að fara í sturtu um hver mánaðarmót.
Nýjasta útspil ríkisstjórnarinnar (greiðslujöfnunarvísitala) er eins og vinur sem er sendur í sama fangelsi og lántakandinn og sér um að vernda hann á meðan hann fer í sturtu, en sá hængur er á að þessi vinur sleppur úr fangelsinu eftir 3-4 ár, svo eftir þann tíma er útlit fyrir enn verri meðferð og lántakandinn er fastur í 25 til 40 ár. En eins og stofnun um fjármálalæsi við HR bendir á þá mun lægri greiðslubyrði aðeins endast í 3-4 ár. En fanginn (íslenski lántakandinn) mun aðeins hugsa um vininn sem guðsgjöf. Þjáningarnar verða minni í fyrstu en verða enn verri en áður þegar líður á lánstímann.
Þeir sem segja að þetta sé ekki svona slæmt, eru í afneitun og eru orðnir meðvirkir gerandanum.
Meðvirkni er nákvæmlega það sem ég sé þegar ég fylgist með íslenskum lántakendum í samskiptum við bankana og ríkisstjórnina. Mér finnst sorglegt að horfa upp á þetta.
Greiðsluverkfallið 1. október hefur augljóslega ekki skilað nægum árangri og ég er hræddur um að sama sagan verði eftir næsta greiðsluverkfall.
Ég tel að hagsmunasamtök heimilanna þurfi að grípa til mun róttækari aðgerða til að ná eyrum ríkisstjórnarinnar.
Samtökin þurfa að styrkja samningsstöðu sína þannig að ríkisstjórnin komist ekki hjá því að hlusta á kröfur samtakanna. Þar á ég til dæmis við að samtökin safni undirskriftum allra þeirra sem eru í greiðsluvandræðum og væru tilbúnir í langtíma-greiðsluverkfall.
Eða er kannski best að halda áfram að smyrja holuna... það er vont en það venst"
Þessi litli pistill ætti kannski að hjálpa mér við að ákveða mig fyrir þetta heimili...
Later
"Greiðslujöfnunarvísitala 1 Miðvikudagur, 04 Nóvember 2009 00:26 Karl
Þessi greiðslujöfnunarvísitala sem á að tengja við lánin í stað vísitölu neysluverðs, er náttúrulega snilldarbrella í þeim tilgangi að sefa skammsýnan íslenskan almenning. Íslendingar eru jú þekktir fyrir að hugsa til samms tíma frekar en hitt.
Ég er ekki með fasteignalán og hef því horft á þessa hluti af hliðarlínunni en svona lítur þetta út eins og ég sé hlutina:
Um hver mánaðarmót mæta lántakendur til gjaldkera með vel smurt ********* og beygja sig svo leiðin verði greið, og þeir vona að þetta verði ekki eins slæmt og um síðustu mánaðarmót. En þeir vita það innst inni að þetta verður alltaf verra og verra.
Það er engu líkara en að íslenskur almenningur sé í fangaklefa og í fangelsinu þurfa menn að fara í sturtu um hver mánaðarmót.
Nýjasta útspil ríkisstjórnarinnar (greiðslujöfnunarvísitala) er eins og vinur sem er sendur í sama fangelsi og lántakandinn og sér um að vernda hann á meðan hann fer í sturtu, en sá hængur er á að þessi vinur sleppur úr fangelsinu eftir 3-4 ár, svo eftir þann tíma er útlit fyrir enn verri meðferð og lántakandinn er fastur í 25 til 40 ár. En eins og stofnun um fjármálalæsi við HR bendir á þá mun lægri greiðslubyrði aðeins endast í 3-4 ár. En fanginn (íslenski lántakandinn) mun aðeins hugsa um vininn sem guðsgjöf. Þjáningarnar verða minni í fyrstu en verða enn verri en áður þegar líður á lánstímann.
Þeir sem segja að þetta sé ekki svona slæmt, eru í afneitun og eru orðnir meðvirkir gerandanum.
Meðvirkni er nákvæmlega það sem ég sé þegar ég fylgist með íslenskum lántakendum í samskiptum við bankana og ríkisstjórnina. Mér finnst sorglegt að horfa upp á þetta.
Greiðsluverkfallið 1. október hefur augljóslega ekki skilað nægum árangri og ég er hræddur um að sama sagan verði eftir næsta greiðsluverkfall.
Ég tel að hagsmunasamtök heimilanna þurfi að grípa til mun róttækari aðgerða til að ná eyrum ríkisstjórnarinnar.
Samtökin þurfa að styrkja samningsstöðu sína þannig að ríkisstjórnin komist ekki hjá því að hlusta á kröfur samtakanna. Þar á ég til dæmis við að samtökin safni undirskriftum allra þeirra sem eru í greiðsluvandræðum og væru tilbúnir í langtíma-greiðsluverkfall.
Eða er kannski best að halda áfram að smyrja holuna... það er vont en það venst"
Þessi litli pistill ætti kannski að hjálpa mér við að ákveða mig fyrir þetta heimili...
Later
Ummæli