Við fjölskyldan áttum svo góða helgi saman...
Kunningi BH fékk sér Boxer hvolp sem nú er orðinn fimm mánaða. Við hjónin fórum ásamt KBB upp í dal að kíkja krílið. OMG hvað hvolpar eru alltaf æðislegir. Hann var svo mikið krútt, hoppaði og skoppaði í kringum hundana okkar og vildi ólmur fá þau til að skoppa og hoppa með sér. Ronja setti upp drottningarsvipinn, sem hún svo undirstrikaði með fallegu tönnunum sínum og góðum urr-rokum öðru hverju. Eins gott að sýna þessu ungviði hver ræður í þessum samböndum. Úlfur var alveg til í að hoppa og skoppa með krílinu en lét aðeins heyra í sér og sýndi honum tennurnar líka þegar við átti. Kríli skyldi læra goggunarröðina í hvelli :o)
En þau voru voða góð við hann samt - hann var ekkert étinn á staðnum neitt. Þetta eru samskiptareglurnar bara og okkur finnst alltaf jafn fyndið að fylgjast með þeim tjá sig. Við fjölskyldan erum hins vegar vanari því að hitta eldri hunda og því er það frekar nýtt fyrir okkur að það séu krílin okkar sem urra og sýna tennur til að sýna yfirráð. Venjulega fá þau á sig rokurnar frá hinum eldri.
Á meðan Úlfur og hvolpurinn hoppuðu og skoppuðu um allt hús (Risa Bílskúr) þá fór Ronja í það mál að kíkja á alla porche bílana sem stóðu út um allt. Aðeins að þefa af brúsum og varahlutum og svona því helsta sem varð á vegi hennar. Hún var eitthvað aðeins að setja sig á háan hest og þóttist ekki vera svona týpa sem leikur sér bara endalaust.
Við brunuðum svo heim og náðum í KEB því við höfðum ákveðið að skella okkur í bíó og elda okkur svo góðan mat um kvöldið. Samdi við drenginn um að sleppa fjölskylduafmæli því mér finnst of langt um liðið síðan það var til að vera að bjóða hersingunni í tilefni þess. Krakkarnir völdu myndina Jóhannes með Ladda í aðalhlutverki. Við komum tímanlega því mamman neitaði að eiga það á hættu að sitja fremst í öðru horninu á salnum. Þó að sýningin hafi verið klukkan 15 á laugardegi þá tók ég enga sénsa. Að sjálfsögðu fengum við góð sæti og um leið og myndin byrjaði vorum við öll búin með poppið okkar að súpa síðasta dropan úr kókglasinu, svona eins og lög gera ráð fyrir í bíó.
Myndin var bara ágæt og við hlógum á köflum verulega að vitleysunni sem aumingja Jóhannes mátti þola. Við fórum alla vega brosandi heim. Er við komum í Mosfellsbæinn renndum við í Krónuna og versluðum okkur í matinn. Ákváðum að elda okkur gott að borða í stað þess að fara á veitingastað - ýmislegt hægt að gera fyrir mismuninn. KBB hafði stungið upp á fylltum kjúklingabringum og við vorum ánægð með þá hugmynd.
Er við komum inn heima heyrði ég ámátlegt tíst úr forstofunni, Úlfur var eitthvað ekki sáttur við að vera skilinn eftir í þrjá klukkutíma á miðjum degi. Þau voru verulega ánægð að komast úr búrunum sínum og hann sérstaklega röflaði út í eitt. Svona eins og hann vildi vita hvar við hefðum eiginlega verið og hvernig okkur hafi dottið í huga að skilja þau eftir.
Eftir matinn, sem var náttúrulega verulega góður, sukkum við hérna í sófana fyrir framan sjónvarpið og horfðum á bíómynd.
Eina sem skyggði á þennan dag var að BH fór í bíltúr á meðan ég og KBB elduðum matinn og það sprakk hjá honum dekk! Algert vesen því við ætluðum út morguninn eftir um kl. 9:30.
Þrátt fyrir fyrirætlanir um að vakna kl. 8 og tvær vekjaraklukkur sem hringdu reglulega, aulaðist ég ekki framúr fyrir en rúmlega níu. Of sein að venju, en við drifum okkur bara úr sporunum og þetta bjargaðist allt. BH búinn að skipta um dekk og allir komnir út í bíl kl. 9:45. Svo var brunað í Hafnarfjörðinn að Hvaleyrarvatni til að hitta Heiðu og Óla og Castor og Mána.
Þau komu með vagn sem þau eiga og láta hundana sína draga. Það situr einn í vagninum og svo er bara haldið af stað og vonað að maður endi ekki í Grænlandi. Við fengum öll að prófa bæði menn og dýr. Úlfur og Máni fóru fyrstu ferð með Óla og við hin gátum heyrt rökræður rakkana langa vegalengd. Það var urrað og gelt og gólað og... hrikalega fyndnir. Ákveðið var að hafa bara Castor og Mána spennta við vagninn þegar við hin fengum að prófa því þeir eru vanir að vinna saman. Þetta gekk ljómandi vel og við skemmtum okkur vel. Krökkunum fannst þetta ekki alveg leiðinlegt og við værum alveg til í að eignast svona græju til að leika okkur með. En þar sem nýtt svona tryllitæki kostar um 300 þúsund þá verður það látið bíða betri tíma :o/ Vonum bara að BH láti verða af því núna í haust að smíða sleða sem við getum leikið okkur á í vetur í snjónum. Og svo verðum við að láta hjólin okkar nægja á sumrin - okkur finnst það ekkert leiðinlegt.
Er við komum heim eftir að hafa verið úti að leika okkur í tvo tíma þá var að sjálfsögðu hitað heitt súkkulaði og borðað bananabrauð. KBB hafði líka hrist framúr erminni eitt stk. eggjaköku bakaða í ofni sem étin var upp til agna.
Eftir góða afslöppun heima héldum við í Álfheimana í mat og sjónvarpsgláp. Ég held ég verði ekki eldri með þessa Fangavakt. Eins gott að vera búinn að pissa áður en Ólafur Ragnar byrjar...
Held það sé langt síðan við fjölskyldan áttum svona góða helgi öll saman :o)
Later
Kunningi BH fékk sér Boxer hvolp sem nú er orðinn fimm mánaða. Við hjónin fórum ásamt KBB upp í dal að kíkja krílið. OMG hvað hvolpar eru alltaf æðislegir. Hann var svo mikið krútt, hoppaði og skoppaði í kringum hundana okkar og vildi ólmur fá þau til að skoppa og hoppa með sér. Ronja setti upp drottningarsvipinn, sem hún svo undirstrikaði með fallegu tönnunum sínum og góðum urr-rokum öðru hverju. Eins gott að sýna þessu ungviði hver ræður í þessum samböndum. Úlfur var alveg til í að hoppa og skoppa með krílinu en lét aðeins heyra í sér og sýndi honum tennurnar líka þegar við átti. Kríli skyldi læra goggunarröðina í hvelli :o)
En þau voru voða góð við hann samt - hann var ekkert étinn á staðnum neitt. Þetta eru samskiptareglurnar bara og okkur finnst alltaf jafn fyndið að fylgjast með þeim tjá sig. Við fjölskyldan erum hins vegar vanari því að hitta eldri hunda og því er það frekar nýtt fyrir okkur að það séu krílin okkar sem urra og sýna tennur til að sýna yfirráð. Venjulega fá þau á sig rokurnar frá hinum eldri.
Á meðan Úlfur og hvolpurinn hoppuðu og skoppuðu um allt hús (Risa Bílskúr) þá fór Ronja í það mál að kíkja á alla porche bílana sem stóðu út um allt. Aðeins að þefa af brúsum og varahlutum og svona því helsta sem varð á vegi hennar. Hún var eitthvað aðeins að setja sig á háan hest og þóttist ekki vera svona týpa sem leikur sér bara endalaust.
Við brunuðum svo heim og náðum í KEB því við höfðum ákveðið að skella okkur í bíó og elda okkur svo góðan mat um kvöldið. Samdi við drenginn um að sleppa fjölskylduafmæli því mér finnst of langt um liðið síðan það var til að vera að bjóða hersingunni í tilefni þess. Krakkarnir völdu myndina Jóhannes með Ladda í aðalhlutverki. Við komum tímanlega því mamman neitaði að eiga það á hættu að sitja fremst í öðru horninu á salnum. Þó að sýningin hafi verið klukkan 15 á laugardegi þá tók ég enga sénsa. Að sjálfsögðu fengum við góð sæti og um leið og myndin byrjaði vorum við öll búin með poppið okkar að súpa síðasta dropan úr kókglasinu, svona eins og lög gera ráð fyrir í bíó.
Myndin var bara ágæt og við hlógum á köflum verulega að vitleysunni sem aumingja Jóhannes mátti þola. Við fórum alla vega brosandi heim. Er við komum í Mosfellsbæinn renndum við í Krónuna og versluðum okkur í matinn. Ákváðum að elda okkur gott að borða í stað þess að fara á veitingastað - ýmislegt hægt að gera fyrir mismuninn. KBB hafði stungið upp á fylltum kjúklingabringum og við vorum ánægð með þá hugmynd.
Er við komum inn heima heyrði ég ámátlegt tíst úr forstofunni, Úlfur var eitthvað ekki sáttur við að vera skilinn eftir í þrjá klukkutíma á miðjum degi. Þau voru verulega ánægð að komast úr búrunum sínum og hann sérstaklega röflaði út í eitt. Svona eins og hann vildi vita hvar við hefðum eiginlega verið og hvernig okkur hafi dottið í huga að skilja þau eftir.
Eftir matinn, sem var náttúrulega verulega góður, sukkum við hérna í sófana fyrir framan sjónvarpið og horfðum á bíómynd.
Eina sem skyggði á þennan dag var að BH fór í bíltúr á meðan ég og KBB elduðum matinn og það sprakk hjá honum dekk! Algert vesen því við ætluðum út morguninn eftir um kl. 9:30.
Þrátt fyrir fyrirætlanir um að vakna kl. 8 og tvær vekjaraklukkur sem hringdu reglulega, aulaðist ég ekki framúr fyrir en rúmlega níu. Of sein að venju, en við drifum okkur bara úr sporunum og þetta bjargaðist allt. BH búinn að skipta um dekk og allir komnir út í bíl kl. 9:45. Svo var brunað í Hafnarfjörðinn að Hvaleyrarvatni til að hitta Heiðu og Óla og Castor og Mána.
Þau komu með vagn sem þau eiga og láta hundana sína draga. Það situr einn í vagninum og svo er bara haldið af stað og vonað að maður endi ekki í Grænlandi. Við fengum öll að prófa bæði menn og dýr. Úlfur og Máni fóru fyrstu ferð með Óla og við hin gátum heyrt rökræður rakkana langa vegalengd. Það var urrað og gelt og gólað og... hrikalega fyndnir. Ákveðið var að hafa bara Castor og Mána spennta við vagninn þegar við hin fengum að prófa því þeir eru vanir að vinna saman. Þetta gekk ljómandi vel og við skemmtum okkur vel. Krökkunum fannst þetta ekki alveg leiðinlegt og við værum alveg til í að eignast svona græju til að leika okkur með. En þar sem nýtt svona tryllitæki kostar um 300 þúsund þá verður það látið bíða betri tíma :o/ Vonum bara að BH láti verða af því núna í haust að smíða sleða sem við getum leikið okkur á í vetur í snjónum. Og svo verðum við að láta hjólin okkar nægja á sumrin - okkur finnst það ekkert leiðinlegt.
Er við komum heim eftir að hafa verið úti að leika okkur í tvo tíma þá var að sjálfsögðu hitað heitt súkkulaði og borðað bananabrauð. KBB hafði líka hrist framúr erminni eitt stk. eggjaköku bakaða í ofni sem étin var upp til agna.
Eftir góða afslöppun heima héldum við í Álfheimana í mat og sjónvarpsgláp. Ég held ég verði ekki eldri með þessa Fangavakt. Eins gott að vera búinn að pissa áður en Ólafur Ragnar byrjar...
Held það sé langt síðan við fjölskyldan áttum svona góða helgi öll saman :o)
Later
Ummæli