Við BH fórum á sunnudaginn í langan hjólatúr með hundana með okkur. Þau drógu okkur alla leið yfir í Grafarholtið og stóðu sig bara vel. Ronja mín reyndar var orðin aum á leiðinni tilbaka því ein klóin á hægra afturfæti virðist hafa klofnað aðeins. Þannig að þrátt fyrir að viljinn væri fyrir hendi og hún alveg til í að spretta aðeins stundum þá var hún orðin hölt og aum. Ég vorkenndi henni svo en hún er svo mikill dugnaðarforkur og þrjóskupúki að hún skokkaði samt heim. Ég náttúrulega hjólaði með henni svo hún væri ekki að draga mig líka.
Úlfur hins vegar er þindarlaus og þó hann sé orðinn þreyttur þá virðist ekki þurfa mikið til að hvetja hann áfram. Það hjólaði par framhjá okkur á meðan við vorum að athuga loppuna hennar Ronju og hann var friðlaus þar til hann var búinn að ná þessum vitleysingum sem voguðu sér framúr okkur :o)
Tilgangurinn með ferðalaginu var að heimsækja Allý og Inga Garðar og fá að sjá litlu shih tzu hvolpana hennar Issey. Og þeir voru sko ferðarinnar virði - svo litlir og sætir. Vona að ég nái að kíkja til þeirra aftur þegar hvolparnir verða aðeins fjörugri (eldri) og taka þá KBB með okkur!
Kíktum svo í kaffi til HMS sem var með afmælisboð og fengum smá orku í kroppinn, brunuðum svo til ma og pa í mat og FANGAVAKTINA. Ég er viðþolslaus, verð að sjá þessa þætti - það er svoo hægt að hlæja að þessari vitleysu. Missti af þætti númer tvö og ætla að reyna að sjá hann líka samt. Hamarinn á RUV er ágæt sería líka - finnst voða gaman að það skuli vera svona mikið af íslenskum þáttum undanfarið.
KBB ákvað sjálf að skella sér í skólann í gær, hún var alveg búin að fá nóg af því að hanga heima og glápa á sjónvarpið. Hún virðist vera orðin nokkuð hress en var ennþá að kvarta aðeins á sunnudaginn samt. Hún fær ekkert að fara í íþróttir í dag samt og er inni, ekkert út að leika fyrr en þá kannski á morgun bara. Endaði með hana á læknavaktinni á föstudaginn til að spyrja um þessa magaverki sem voru að pirra hana. Læknirinn vildi meina að allar líkur væri á því að þetta hafi verið svínaflensa og hún tekur bara tíma. Vona að þetta hafi verið svínaflensan því þá slapp daman bara vel. Spurning með drenginn sem slapp enn betur, ekki viss um að hann hafi fengið snert af svínaflensunni. Sjáum til - kannski eru þau bara sloppin og þá er ég bara ánægð :o)
Hann þoldi ekki við lengur og ákvað að fara í fimleika, lofaði að ofgera sér ekki. Þannig að á morgun fær hann bara að bera út sjálfur, ég er búin að sjá um það síðan á fimmtudagsmorgun. Þrátt fyrir að það sé bara hressandi göngutúr og lítið mál, þá fer ég ekki nógu snemma að sofa til að halda þetta út lengi :o)
Hundarnir á heimilinu er svo sáttir við kofann sinn að þau eru úti allan daginn. Byrja svona að láta heyra í sér þegar klukkan er að ganga sex - jú sko þau fá að borða kl. 18 og ég er farin að halda að þau kunni á klukku, eða taki sólstöðuna eða eitthvað. Þau eru ansi nákvæm. Úlfur reyndar á það til að syngja (spangóla) fyrir okkur á öðrum tímum. Eins fyndið og mér finnst það og krúttað þá er ég ekki viss um að nágrönnum okkar sé skemmt svo ég sussa á hann. Ég get svari að þetta er eins og það sé sjúkrabíll í garðinum hjá mér. Hann spangólar af þvílíkri innlifun að hann á heima í óperuhúsi. En hann er reyndar fyndnastur þegar hann röflar og það gerir hann reglulega. það er svo skemmtilegt að hlusta á hann, eins og gamall karl með allt á hornum sér. Ronja mín vælir bara - svona pirrandi væææææl þegar hún er óánægð eða vantar eitthvað. T.d. vatn í dallinn, skamma Úlf, reka á eftir matnum, út að pissa eða bara ég er að horfa á hana og henni líkar það illa. Hún er litla PrimaDonnan mín.
Hér er alltaf mikið fjör þegar verið er að setja mat í dallana þeirra. Þau rífast og sýna hvort öðru tennur og gelta og ýlfra og hoppa og skoppa og reka trýnið í lærin á mér. Best finnst þeim að standa sitthvoru megin við mig og gera sig breið við hvort annað. Ég bíð bara eftir að annað þeirra gleymi sér og sökkvi tönnunum í lærið á mér :o/ LOL Við höfum ekki gert mikið til að leiðrétta þessa hegðun hjá þeim, því að þau láta varla í sér heyra nema á þessum tíma, þannig að við svona leyfum þetta innan skynsamlegra marka. Þau eru samt látin sitja góða stund fyrir framan dallinn sinn áður en þeim er leyft að byrja að borða. Hér er það bara ÉG (eða sá sem gefur matinn) sem ræður ÖLLU.
Þau eru svo ólík og við erum alltaf að sjá það betur og betur. T.d. bara á sunnudaginn þegar við fórum í Álfheimana. Það var opið út á svalir og þau máttu ráfa inn og út eins og þeim hentaði. Ronja valdi að liggja í makindum sínum undir stofuborðinu hjá okkur í hlýjunni en Úlfur lá úti á svölum eiginlega allan tímann. Rétt kom inn og athugaði með okkur og fór svo út aftur. Hún reyndar er feldlaus, eins og oft áður, en hann er með fínan feld. Hún er enn að fara út hárum þrátt fyrir að við blésum hana í byrjun október. En hún er voða mjúk og fín, ekki rytjulega eða með ljótan feld. Við erum að reyna að hafa þau sem mest úti á daginn til að drottningin taki kannski upp á því að skella sér í vetrarbúninginn.
Úti í gerði hanga þau uppi á þakinu á kofanum meira og minna. Sá um daginn að Úlfur lá utan í kofanum en hún var hvergi sjáanleg, hún hafði komið sér fyrir INNI í kofanum. Það var rigning og hún ákvað að fá smá skjól, þannig að þau eru greinilega alveg að fatta þetta og nota hann eins og við gerðum ráð fyrir :o)
Ronja reyndar ræður þessu öllu, ef hún vill hafa þakið fyrir sig þá er honum hent niður. Hann reynir svona að malda í móinn stundum en oft sest hann bara á stéttina og bíður eftir því að vera boðið upp aftur.
Þetta er bara eins og hérna inni í húsi - tíkin ræður öllu... LOL
Later
Úlfur hins vegar er þindarlaus og þó hann sé orðinn þreyttur þá virðist ekki þurfa mikið til að hvetja hann áfram. Það hjólaði par framhjá okkur á meðan við vorum að athuga loppuna hennar Ronju og hann var friðlaus þar til hann var búinn að ná þessum vitleysingum sem voguðu sér framúr okkur :o)
Tilgangurinn með ferðalaginu var að heimsækja Allý og Inga Garðar og fá að sjá litlu shih tzu hvolpana hennar Issey. Og þeir voru sko ferðarinnar virði - svo litlir og sætir. Vona að ég nái að kíkja til þeirra aftur þegar hvolparnir verða aðeins fjörugri (eldri) og taka þá KBB með okkur!
Kíktum svo í kaffi til HMS sem var með afmælisboð og fengum smá orku í kroppinn, brunuðum svo til ma og pa í mat og FANGAVAKTINA. Ég er viðþolslaus, verð að sjá þessa þætti - það er svoo hægt að hlæja að þessari vitleysu. Missti af þætti númer tvö og ætla að reyna að sjá hann líka samt. Hamarinn á RUV er ágæt sería líka - finnst voða gaman að það skuli vera svona mikið af íslenskum þáttum undanfarið.
KBB ákvað sjálf að skella sér í skólann í gær, hún var alveg búin að fá nóg af því að hanga heima og glápa á sjónvarpið. Hún virðist vera orðin nokkuð hress en var ennþá að kvarta aðeins á sunnudaginn samt. Hún fær ekkert að fara í íþróttir í dag samt og er inni, ekkert út að leika fyrr en þá kannski á morgun bara. Endaði með hana á læknavaktinni á föstudaginn til að spyrja um þessa magaverki sem voru að pirra hana. Læknirinn vildi meina að allar líkur væri á því að þetta hafi verið svínaflensa og hún tekur bara tíma. Vona að þetta hafi verið svínaflensan því þá slapp daman bara vel. Spurning með drenginn sem slapp enn betur, ekki viss um að hann hafi fengið snert af svínaflensunni. Sjáum til - kannski eru þau bara sloppin og þá er ég bara ánægð :o)
Hann þoldi ekki við lengur og ákvað að fara í fimleika, lofaði að ofgera sér ekki. Þannig að á morgun fær hann bara að bera út sjálfur, ég er búin að sjá um það síðan á fimmtudagsmorgun. Þrátt fyrir að það sé bara hressandi göngutúr og lítið mál, þá fer ég ekki nógu snemma að sofa til að halda þetta út lengi :o)
Hundarnir á heimilinu er svo sáttir við kofann sinn að þau eru úti allan daginn. Byrja svona að láta heyra í sér þegar klukkan er að ganga sex - jú sko þau fá að borða kl. 18 og ég er farin að halda að þau kunni á klukku, eða taki sólstöðuna eða eitthvað. Þau eru ansi nákvæm. Úlfur reyndar á það til að syngja (spangóla) fyrir okkur á öðrum tímum. Eins fyndið og mér finnst það og krúttað þá er ég ekki viss um að nágrönnum okkar sé skemmt svo ég sussa á hann. Ég get svari að þetta er eins og það sé sjúkrabíll í garðinum hjá mér. Hann spangólar af þvílíkri innlifun að hann á heima í óperuhúsi. En hann er reyndar fyndnastur þegar hann röflar og það gerir hann reglulega. það er svo skemmtilegt að hlusta á hann, eins og gamall karl með allt á hornum sér. Ronja mín vælir bara - svona pirrandi væææææl þegar hún er óánægð eða vantar eitthvað. T.d. vatn í dallinn, skamma Úlf, reka á eftir matnum, út að pissa eða bara ég er að horfa á hana og henni líkar það illa. Hún er litla PrimaDonnan mín.
Hér er alltaf mikið fjör þegar verið er að setja mat í dallana þeirra. Þau rífast og sýna hvort öðru tennur og gelta og ýlfra og hoppa og skoppa og reka trýnið í lærin á mér. Best finnst þeim að standa sitthvoru megin við mig og gera sig breið við hvort annað. Ég bíð bara eftir að annað þeirra gleymi sér og sökkvi tönnunum í lærið á mér :o/ LOL Við höfum ekki gert mikið til að leiðrétta þessa hegðun hjá þeim, því að þau láta varla í sér heyra nema á þessum tíma, þannig að við svona leyfum þetta innan skynsamlegra marka. Þau eru samt látin sitja góða stund fyrir framan dallinn sinn áður en þeim er leyft að byrja að borða. Hér er það bara ÉG (eða sá sem gefur matinn) sem ræður ÖLLU.
Þau eru svo ólík og við erum alltaf að sjá það betur og betur. T.d. bara á sunnudaginn þegar við fórum í Álfheimana. Það var opið út á svalir og þau máttu ráfa inn og út eins og þeim hentaði. Ronja valdi að liggja í makindum sínum undir stofuborðinu hjá okkur í hlýjunni en Úlfur lá úti á svölum eiginlega allan tímann. Rétt kom inn og athugaði með okkur og fór svo út aftur. Hún reyndar er feldlaus, eins og oft áður, en hann er með fínan feld. Hún er enn að fara út hárum þrátt fyrir að við blésum hana í byrjun október. En hún er voða mjúk og fín, ekki rytjulega eða með ljótan feld. Við erum að reyna að hafa þau sem mest úti á daginn til að drottningin taki kannski upp á því að skella sér í vetrarbúninginn.
Úti í gerði hanga þau uppi á þakinu á kofanum meira og minna. Sá um daginn að Úlfur lá utan í kofanum en hún var hvergi sjáanleg, hún hafði komið sér fyrir INNI í kofanum. Það var rigning og hún ákvað að fá smá skjól, þannig að þau eru greinilega alveg að fatta þetta og nota hann eins og við gerðum ráð fyrir :o)
Ronja reyndar ræður þessu öllu, ef hún vill hafa þakið fyrir sig þá er honum hent niður. Hann reynir svona að malda í móinn stundum en oft sest hann bara á stéttina og bíður eftir því að vera boðið upp aftur.
Þetta er bara eins og hérna inni í húsi - tíkin ræður öllu... LOL
Later
Ummæli
kv. Madda