Ronja fagnar flestum sem koma hér í heimsókn, alltaf gaman að fá nýtt fólk til að ráðskast með. Þær eru tvær bestu vinkonur hennar samt og hún ráðskast ekki mikið með þær. Þær halda það alla vega!
Þegar HMS og SBK koma í heimsókn þá er hlaupið að þeim og þeim fagnað innilega. Gleymi því ekki þegar Ronja var orðin of stór undir sófann en tróð sér þangað samt reglulega. Komst eiginlega ekki sjálf undan honum aftur, en alltaf skyldi hún mjaka sér aftur undir hann. Við þurftum nokkrum sinnum að lyfta sófanum til að hjálpa greyinu.
SBK kom í mat til okkar einn daginn í nóv/des og Ronja undir sófanum. Þegar SBK kom inn í þvottahús og heilsaði þá heyrðist innan úr stofu - dynk, dump, dynk, dump dump - brjáluð læti undir sófanum sem sagt. Ronja var að flýta sér heil ósköp en var föst undir. Hún frekjaði sjálfa sig lausa með látum og réðst að SBK og fagnaði henni innilega. Við á heimilinu erum bara fullviss að góða (vonda) hestalyktin sé það sem trekkir hundinn að henni ;o) Lítum alveg framhjá því hvað SBK fagnar henni á móti og er góð við hana!
Svo er það HMS sem alltaf fær stóra knúsið þegar hún kemur. Kemst ekki inn úr forstofunni þá er Ronja mætt til að fá klappið sitt. Nú er HMS búin að vera í UK í tvær vikur og hefur því ekkert sést hér á bænum - eðlilega. En vinkonan sendi póstkort frá útlandinu. Pósturinn mætti samviskulega með það heim að dyrum og setti það inn um bréfalúguna ásamt reikningi fyrir fasteignagjöldum frá Mosfellsbæ.
Ég var ekki heima þegar pósturinn lak inn um lúguna, en hundarnir voru heima og í forstofunni. Mjög spök hafa þau haft það notalegt á köldum flísunum. Úlfur var ekki lokaður inni í búri heldur laus í herberginu. Litla nagdýrið mitt :o)
Hann hafði um tvennt að velja - reikninginn fyrir fasteignagjöldunum, eða póstkortið frá HMS. Hann valdi að tæta í sig reikninginn - of course :o) Öll horn á umslaginu voru vel étin og útslefuð og reikningurinn er er ansi skrautlegur á borðinu hérna hjá mér. En hann er ekkert ónýtur, get ekki sleppt því að borga hann og sagt að hundurinn hafi étið hann, he he. En póstkortið frá HMS er ósnert af litlum hundatönnum, hann hefur sennilega vonast eftir að ég myndi lesa það fyrir hann :o)
Later
Þegar HMS og SBK koma í heimsókn þá er hlaupið að þeim og þeim fagnað innilega. Gleymi því ekki þegar Ronja var orðin of stór undir sófann en tróð sér þangað samt reglulega. Komst eiginlega ekki sjálf undan honum aftur, en alltaf skyldi hún mjaka sér aftur undir hann. Við þurftum nokkrum sinnum að lyfta sófanum til að hjálpa greyinu.
SBK kom í mat til okkar einn daginn í nóv/des og Ronja undir sófanum. Þegar SBK kom inn í þvottahús og heilsaði þá heyrðist innan úr stofu - dynk, dump, dynk, dump dump - brjáluð læti undir sófanum sem sagt. Ronja var að flýta sér heil ósköp en var föst undir. Hún frekjaði sjálfa sig lausa með látum og réðst að SBK og fagnaði henni innilega. Við á heimilinu erum bara fullviss að góða (vonda) hestalyktin sé það sem trekkir hundinn að henni ;o) Lítum alveg framhjá því hvað SBK fagnar henni á móti og er góð við hana!
Svo er það HMS sem alltaf fær stóra knúsið þegar hún kemur. Kemst ekki inn úr forstofunni þá er Ronja mætt til að fá klappið sitt. Nú er HMS búin að vera í UK í tvær vikur og hefur því ekkert sést hér á bænum - eðlilega. En vinkonan sendi póstkort frá útlandinu. Pósturinn mætti samviskulega með það heim að dyrum og setti það inn um bréfalúguna ásamt reikningi fyrir fasteignagjöldum frá Mosfellsbæ.
Ég var ekki heima þegar pósturinn lak inn um lúguna, en hundarnir voru heima og í forstofunni. Mjög spök hafa þau haft það notalegt á köldum flísunum. Úlfur var ekki lokaður inni í búri heldur laus í herberginu. Litla nagdýrið mitt :o)
Hann hafði um tvennt að velja - reikninginn fyrir fasteignagjöldunum, eða póstkortið frá HMS. Hann valdi að tæta í sig reikninginn - of course :o) Öll horn á umslaginu voru vel étin og útslefuð og reikningurinn er er ansi skrautlegur á borðinu hérna hjá mér. En hann er ekkert ónýtur, get ekki sleppt því að borga hann og sagt að hundurinn hafi étið hann, he he. En póstkortið frá HMS er ósnert af litlum hundatönnum, hann hefur sennilega vonast eftir að ég myndi lesa það fyrir hann :o)
Later
Ummæli