Helgin fór ekki alveg eins og áætlað var en við náðum að setja jólin upp hérna inni hjá okkur samt. Það var einungis fyrir þrákelkni KBB sem sparkaði feðgunum út í skúr að ná í kassana niður og svo pískaði hún móður sína áfram í að setja þetta allt saman á sinn stað. Að sjálfsögðu hjálpaði hún við þetta allt saman. En þetta var gert á laugardagskvöldið, ekki um morgunin eins og ég hafði ætlað - minns svaf of lengi til þess.
Við fórum í hundana þessa tvo daga og höfðum einstaklega gaman að. Gengum til Eddu í Hlíðartúnið að skila trjáklippum síðan í sumar. Tókum voffa með þó við vitum vel dálæti hennar á svona skepnum. Eftir að hafa spjallað smá stund og fengið laufabrauðsenda úti á tröppum þá héldum við tilbaka. KBB kom með okkur og bað BH hana um að hringja í ömmu sína og athuga hvort heitt væri á könnukvikindinu svo við gætum komið við hjá henni. Jú hún ætlaði að redda því, amman klikkar ekki.
Er við vorum komin í Klapparhlíðina gengum við framhjá blokk þar sem ég sá fólk horfa mikið niður af þriðju hæð á okkur ferðalangana. Og alltaf bættust fleiri í hópinn. Ég spurði í gríni hvort ég ætti ekki að vinka þeim - sleppti því samt. Rauk einn gaurinn út á svalir og kallaði niður hvort hann mætti koma niður og heilsa voffanum okkar og spjalla? Hann væri nefnilega sjálfur með einn Husky hund. Ehe já já við alltaf til í að grobba okkur að fallegu Ronju okkar.
Svo við biðum eftir honum og þeir komu tveir töffarar niður. Yikes - hundurinn var alveg eins og Ronja, bara ívið stærri, enda eins árs gamall rakki. Ronja kann sig ekki frekar en fyrri daginn og alltaf til í að vaða í hunda og plata þá til að leika við sig. Þeir eru nú snöggir að sýna henni hver ræður samt og hún lúffar þá, en veður strax aftur því hún vill svo gjarnan leika meira. Róbert (hann hét það maðurinn) ríghélt í Freka (hundinn) til að hann næði ekki til Ronju. BH sagði honum endilega bara sleppa hundinum á hana, hún þarf að læra að hlýða. EEnn sko þá tók hann tauminn af Freka og sleppti honum lausum. Við BH vorum orðlaus. Sagan segir að það sé nánast ekki hægt að hafa þessa hunda lausa og halda að þeir komi tilbaka þegar þú kallar. En Freki kom alltaf og hlýddi í einu og öllu, við erum að spá í að sníkja námskeið hjá eigandanum :o)
Á endanum slepptum við Ronju lausri líka - hún fer ekki lengra en hinn hundurinn, eltir hann bara á röndunum. Það var ferlega gaman að sjá þau þarna hlaupa út um allt. Róbert náði svo í chihuahua hund sem þau skötuhjú áttu líka - kallaður púki - ég get svarið það hann var svo fyndinn. Skoppaði þarna pínuponsulítill og hélt Ronju í skefjum, hún skyldi bara átta sig á hvort þeirra væri eldra og frekara - bráðfyndið.
Enduðum svo í heitu súkkulaði og smákökum hjá tengdó eftir að hafa staðið úti í kuldanum í dágóða stund. Þegar komið var myrkur héldum við djúpleiðina heimáleið, röltum út í Kjarna þar sem hafði verið kveikt á jólatrénu klukkustund áður. Þar er búið að setja lítil söluhús og einhver uppákoma í gangi. Kíktum þangað og rákumst á fólk sem við vorum búin að vera í sambandi við til að hitta á sunnudeginum. Of course með voffana :o) Þannig að við gátum endanlega mælt okkur mót daginn eftir, þau búa hérna í Mos líka.
Enginn kvöldmatur þetta kvöld - allir saddir eftir kakó og kökur, bara rokið í að setja upp jólin.
Sunnudaginn sváfum við hjónin líka lengur en áætlað var. BH átti að setja jólaljósin út, það varð ekkert af því. Fórum um kl. 14 og hittum Viktor og Sólveigu með Sisku - þriggja ára Husky tík - og fórum í göngutúr út frá Reykjalundi þar sem þau búa. Fórum stóran hring þarna uppfrá - það eru svo mörg útivistarsvæði hérna í kring.
Siska þurfti aðeins að siða Ronju til, sýna henni hvor væri eldri og réði málum í þeirra vinskap. Svo var bara fjör, þær hlupu þarna út um allt og léku sér. Ronja ákvað að ná sér í fuglasteik og hljóp mjög hátt upp í fjall á eftir hóp af smáfuglum sem flugu þarna yfir. Siska nennti þessu nú ekki og beið bara spök hjá okkur á meðan litli orkuboltinn hljóp sig máttlausa þarna uppeftir og kom svo á harðaspretti niður aftur þegar fuglarnir voru allir farnir.
Við BH þáðum gott boð um eplapie eftir göngutúr í kuldanum. Sátum og spjölluðum við þau Viktor og Sólveigu í góða stund. Alltaf gaman að kynnast nýju skemmtilegu fólki :o) Aftur komið myrkur er við hunskuðumst tilbaka - en við fórum ekki heim, enduðum aftur í kökum og súkkulaði hjá tengdó, nú voru allir bræðurnir þar. Við skömmuð fyrir að taka ekki börnin með okkur, þau voru heima að hafa það kósý bara. Ekki var ég svöng né nennti að elda er heim var komið. Hungruð börn sem tóku á móti mér vældu um mat. Endaði á að gefa þeim hafragraut og skinkubrauð frá ömmu sinni. Svo var heitt súkkulaði og smákökur sem ég hafði fengið með heim handa þeim með Dagvaktinni. Þannig að þau voru sátt - rétt slapp fyrir horn.
Ronja fékk alla vega útrás þessa helgi - ekki hægt að segja að henni hafi leiðst mikið. Við fengum heilmikla útiveru og skemmtum okkur vel þrátt fyrir að áætlanir um jólaljós, viðgerð á bílnum, hurð á gerðið og smákökubakstur hafi klikkað.
Later
Við fórum í hundana þessa tvo daga og höfðum einstaklega gaman að. Gengum til Eddu í Hlíðartúnið að skila trjáklippum síðan í sumar. Tókum voffa með þó við vitum vel dálæti hennar á svona skepnum. Eftir að hafa spjallað smá stund og fengið laufabrauðsenda úti á tröppum þá héldum við tilbaka. KBB kom með okkur og bað BH hana um að hringja í ömmu sína og athuga hvort heitt væri á könnukvikindinu svo við gætum komið við hjá henni. Jú hún ætlaði að redda því, amman klikkar ekki.
Er við vorum komin í Klapparhlíðina gengum við framhjá blokk þar sem ég sá fólk horfa mikið niður af þriðju hæð á okkur ferðalangana. Og alltaf bættust fleiri í hópinn. Ég spurði í gríni hvort ég ætti ekki að vinka þeim - sleppti því samt. Rauk einn gaurinn út á svalir og kallaði niður hvort hann mætti koma niður og heilsa voffanum okkar og spjalla? Hann væri nefnilega sjálfur með einn Husky hund. Ehe já já við alltaf til í að grobba okkur að fallegu Ronju okkar.
Svo við biðum eftir honum og þeir komu tveir töffarar niður. Yikes - hundurinn var alveg eins og Ronja, bara ívið stærri, enda eins árs gamall rakki. Ronja kann sig ekki frekar en fyrri daginn og alltaf til í að vaða í hunda og plata þá til að leika við sig. Þeir eru nú snöggir að sýna henni hver ræður samt og hún lúffar þá, en veður strax aftur því hún vill svo gjarnan leika meira. Róbert (hann hét það maðurinn) ríghélt í Freka (hundinn) til að hann næði ekki til Ronju. BH sagði honum endilega bara sleppa hundinum á hana, hún þarf að læra að hlýða. EEnn sko þá tók hann tauminn af Freka og sleppti honum lausum. Við BH vorum orðlaus. Sagan segir að það sé nánast ekki hægt að hafa þessa hunda lausa og halda að þeir komi tilbaka þegar þú kallar. En Freki kom alltaf og hlýddi í einu og öllu, við erum að spá í að sníkja námskeið hjá eigandanum :o)
Á endanum slepptum við Ronju lausri líka - hún fer ekki lengra en hinn hundurinn, eltir hann bara á röndunum. Það var ferlega gaman að sjá þau þarna hlaupa út um allt. Róbert náði svo í chihuahua hund sem þau skötuhjú áttu líka - kallaður púki - ég get svarið það hann var svo fyndinn. Skoppaði þarna pínuponsulítill og hélt Ronju í skefjum, hún skyldi bara átta sig á hvort þeirra væri eldra og frekara - bráðfyndið.
Enduðum svo í heitu súkkulaði og smákökum hjá tengdó eftir að hafa staðið úti í kuldanum í dágóða stund. Þegar komið var myrkur héldum við djúpleiðina heimáleið, röltum út í Kjarna þar sem hafði verið kveikt á jólatrénu klukkustund áður. Þar er búið að setja lítil söluhús og einhver uppákoma í gangi. Kíktum þangað og rákumst á fólk sem við vorum búin að vera í sambandi við til að hitta á sunnudeginum. Of course með voffana :o) Þannig að við gátum endanlega mælt okkur mót daginn eftir, þau búa hérna í Mos líka.
Enginn kvöldmatur þetta kvöld - allir saddir eftir kakó og kökur, bara rokið í að setja upp jólin.
Sunnudaginn sváfum við hjónin líka lengur en áætlað var. BH átti að setja jólaljósin út, það varð ekkert af því. Fórum um kl. 14 og hittum Viktor og Sólveigu með Sisku - þriggja ára Husky tík - og fórum í göngutúr út frá Reykjalundi þar sem þau búa. Fórum stóran hring þarna uppfrá - það eru svo mörg útivistarsvæði hérna í kring.
Siska þurfti aðeins að siða Ronju til, sýna henni hvor væri eldri og réði málum í þeirra vinskap. Svo var bara fjör, þær hlupu þarna út um allt og léku sér. Ronja ákvað að ná sér í fuglasteik og hljóp mjög hátt upp í fjall á eftir hóp af smáfuglum sem flugu þarna yfir. Siska nennti þessu nú ekki og beið bara spök hjá okkur á meðan litli orkuboltinn hljóp sig máttlausa þarna uppeftir og kom svo á harðaspretti niður aftur þegar fuglarnir voru allir farnir.
Við BH þáðum gott boð um eplapie eftir göngutúr í kuldanum. Sátum og spjölluðum við þau Viktor og Sólveigu í góða stund. Alltaf gaman að kynnast nýju skemmtilegu fólki :o) Aftur komið myrkur er við hunskuðumst tilbaka - en við fórum ekki heim, enduðum aftur í kökum og súkkulaði hjá tengdó, nú voru allir bræðurnir þar. Við skömmuð fyrir að taka ekki börnin með okkur, þau voru heima að hafa það kósý bara. Ekki var ég svöng né nennti að elda er heim var komið. Hungruð börn sem tóku á móti mér vældu um mat. Endaði á að gefa þeim hafragraut og skinkubrauð frá ömmu sinni. Svo var heitt súkkulaði og smákökur sem ég hafði fengið með heim handa þeim með Dagvaktinni. Þannig að þau voru sátt - rétt slapp fyrir horn.
Ronja fékk alla vega útrás þessa helgi - ekki hægt að segja að henni hafi leiðst mikið. Við fengum heilmikla útiveru og skemmtum okkur vel þrátt fyrir að áætlanir um jólaljós, viðgerð á bílnum, hurð á gerðið og smákökubakstur hafi klikkað.
Later
Ummæli