Við erum ekki vinkonur núna!
Fór með Ronju á Lágafellið í gær svona til að leyfa henni að hlaupa í snjónum og hafa hana ferska í prófinu fína sem var um kvöldið. Hún er búin að vera svo dugleg hjá mér þessa viku að ég var alveg búin að gleyma þrjóskupúkanum (kannski ekki alveg) og hrekkjupúkanum sem er í þessu skotti. Á Lágafellinu kom hún alltaf er ég kallaði, fór aldrei of langt í burtu frá mér. Gekk við hæl er ég kallaði hana til þess - beið sitjandi og standandi úti á bersvæðinu. Algerlega eins og hugur minn. Það var svo gott að vera þarna uppfrá í þessu veðri - birtan æðisleg, snjórinn ósnertur nema rétt á göngustígnum búið að hreyfa aðeins við honum.
Í vikunni höfum við farið í göngutúra og hún gengið fínt við hæl. Gert hlýðniæfingarnar hérna heima og gengið svona glimrandi vel. Alveg góð með okkur og no worries. Las svo blöðin yfir sem við höfum fengið í tímum til að rifja upp efnið. Það var nefnilega krossapróf.
Kom í prófið í gær og allir bara nokkuð brattir og gekk bara svona ljómandi vel. Nema þá kannski helst hjá PÚKANUM mínum. Ekki glæta að hún ætlaði að bíða neitt - bara ekki. Lá þarna á móti mér og glotti í 15 sekúndur og það sást langar leiðir að hún myndi ekki halda þetta út því hún iðaði alveg í hrekkjustuðinu sínu. Ég mátti ekki skamma hana þegar hún settist upp því ekki mátti trufla hina duglegu hundana sem steinlágu. Þrjár tilraunir og hún ullaði á mig í hvert einasta sinn, hún hefur aldrei staðið sig jafn illa. Í stuttu máli þá gekk þetta eins með að bíða sitjandi og standandi. Hún var alvega on a roll. Langaði mest að sparka duglega í hana - hefði sennilega lítið grætt á því.
Svo var það innkallið, sem alltaf gengur fullkomlega hjá okkur, svo gott sem alla vega. Hún rauk í mig fékk bitann sinn, setti á hana ólina og þá á hún að bíða róleg á rassgatinu þar til ég segi henni að koma. Niii ekki núna, aðeins að kíkja í kringum sig og stóð svo upp. En það reddaðist nú mátti ég segja henni "nei" og ýta niður og klára. Svo við kláruðum alla vega.
Síðasta æfingin "ganga við hæl" gekk fínt, hún alla vega eltist við bitann sinn og við kláruðum skammlaust - að ég hélt. Þar til BH sagði mér að ég hefði verið sú eina sem gekk öfugan hring við annan stólinn. Get víst ekki kennt hundinum um það.
Engu að síður þá kláruðum við verklega prófið og allir glaðir með það - nema ég, brjáluð út í hundkvikindið. Hló nú samt að þessu, þrátt fyrir að finnast þetta drullufúlt. Vill til að fólkið þarna hefur verið alla 10 tímana með mér og veit því eins og ég að þetta var one of those days.
Get samt frætt ykkur á því að eigandinn tók krossaprófið og er illa svikinn ef þar er ekki allt rétt. Sá að margir voru í vandræðum með sumar spurningarnar þar, en ekki ég, takk fyrir það. Enda skárra væri það nú eftir allt háskólanámið - aðeins meiri lestur þar og mér hefur gengið skítsæmilega að komast frá því án þess að skammast mín.
Þannig að nú er það bara helv... hundurinn þegar rætt er um Ronju af minni hálfu. Alla vega út þessa viku - lærði það í hundaskólanum, vera bara nógu pirruð og sýna henni það.
Það eru veitt gullverðlaun fyrir þann sem stóð sig best í verklega prófinu - Neró fékk þau og átti þau vel skilið. Og hann er náttúrulega hálfur Husky svo hann hélt heiðri tegundarinnar uppi :o) Hann er blanda af Husky og Samoyed, verulega svalur töffari!
Hin litla drottningin á heimilinu kom heim með einkunnir úr samræmdu prófunum í gær. Hún gladdi mömmu sína meira en fósturbarnið þann daginn. Hún stóð sig með mikilli prýði, var yfir meðallagi í báðum fögum. Í íslensku reyndar var hún með þeim hæstu, svo ég er nú dálítið montin af henni núna (eins og alltaf).
Fyrst Ronja ákvað að vera fallisti þarna í hundaskólanum þá verður maður bara að nýta sér það til góðs og taka á henni. Batnandi hundum er best að lifa og hún er alveg fulltrúi í það. Hvetur mann bara til að gera úr henni fyrirmyndareintak sem getur gengið laus við hæl úti á meðal fólks og inni í hverfi. Svona eins og við BH létum hana gera í gær. Reyndar eftir miðnætti - gengum frá HMS og DH hingað heim. Það gekk ljómandi vel, enda ekkert próf í gangi.
Höfum aðeins verið að láta hana ganga lausa hérna við húsið, út að pissa og út í bíl. Erum svona að prófa og höfum ekki þurft að elta hana neitt... ennþá!
Later
Fór með Ronju á Lágafellið í gær svona til að leyfa henni að hlaupa í snjónum og hafa hana ferska í prófinu fína sem var um kvöldið. Hún er búin að vera svo dugleg hjá mér þessa viku að ég var alveg búin að gleyma þrjóskupúkanum (kannski ekki alveg) og hrekkjupúkanum sem er í þessu skotti. Á Lágafellinu kom hún alltaf er ég kallaði, fór aldrei of langt í burtu frá mér. Gekk við hæl er ég kallaði hana til þess - beið sitjandi og standandi úti á bersvæðinu. Algerlega eins og hugur minn. Það var svo gott að vera þarna uppfrá í þessu veðri - birtan æðisleg, snjórinn ósnertur nema rétt á göngustígnum búið að hreyfa aðeins við honum.
Í vikunni höfum við farið í göngutúra og hún gengið fínt við hæl. Gert hlýðniæfingarnar hérna heima og gengið svona glimrandi vel. Alveg góð með okkur og no worries. Las svo blöðin yfir sem við höfum fengið í tímum til að rifja upp efnið. Það var nefnilega krossapróf.
Kom í prófið í gær og allir bara nokkuð brattir og gekk bara svona ljómandi vel. Nema þá kannski helst hjá PÚKANUM mínum. Ekki glæta að hún ætlaði að bíða neitt - bara ekki. Lá þarna á móti mér og glotti í 15 sekúndur og það sást langar leiðir að hún myndi ekki halda þetta út því hún iðaði alveg í hrekkjustuðinu sínu. Ég mátti ekki skamma hana þegar hún settist upp því ekki mátti trufla hina duglegu hundana sem steinlágu. Þrjár tilraunir og hún ullaði á mig í hvert einasta sinn, hún hefur aldrei staðið sig jafn illa. Í stuttu máli þá gekk þetta eins með að bíða sitjandi og standandi. Hún var alvega on a roll. Langaði mest að sparka duglega í hana - hefði sennilega lítið grætt á því.
Svo var það innkallið, sem alltaf gengur fullkomlega hjá okkur, svo gott sem alla vega. Hún rauk í mig fékk bitann sinn, setti á hana ólina og þá á hún að bíða róleg á rassgatinu þar til ég segi henni að koma. Niii ekki núna, aðeins að kíkja í kringum sig og stóð svo upp. En það reddaðist nú mátti ég segja henni "nei" og ýta niður og klára. Svo við kláruðum alla vega.
Síðasta æfingin "ganga við hæl" gekk fínt, hún alla vega eltist við bitann sinn og við kláruðum skammlaust - að ég hélt. Þar til BH sagði mér að ég hefði verið sú eina sem gekk öfugan hring við annan stólinn. Get víst ekki kennt hundinum um það.
Engu að síður þá kláruðum við verklega prófið og allir glaðir með það - nema ég, brjáluð út í hundkvikindið. Hló nú samt að þessu, þrátt fyrir að finnast þetta drullufúlt. Vill til að fólkið þarna hefur verið alla 10 tímana með mér og veit því eins og ég að þetta var one of those days.
Get samt frætt ykkur á því að eigandinn tók krossaprófið og er illa svikinn ef þar er ekki allt rétt. Sá að margir voru í vandræðum með sumar spurningarnar þar, en ekki ég, takk fyrir það. Enda skárra væri það nú eftir allt háskólanámið - aðeins meiri lestur þar og mér hefur gengið skítsæmilega að komast frá því án þess að skammast mín.
Þannig að nú er það bara helv... hundurinn þegar rætt er um Ronju af minni hálfu. Alla vega út þessa viku - lærði það í hundaskólanum, vera bara nógu pirruð og sýna henni það.
Það eru veitt gullverðlaun fyrir þann sem stóð sig best í verklega prófinu - Neró fékk þau og átti þau vel skilið. Og hann er náttúrulega hálfur Husky svo hann hélt heiðri tegundarinnar uppi :o) Hann er blanda af Husky og Samoyed, verulega svalur töffari!
Hin litla drottningin á heimilinu kom heim með einkunnir úr samræmdu prófunum í gær. Hún gladdi mömmu sína meira en fósturbarnið þann daginn. Hún stóð sig með mikilli prýði, var yfir meðallagi í báðum fögum. Í íslensku reyndar var hún með þeim hæstu, svo ég er nú dálítið montin af henni núna (eins og alltaf).
Fyrst Ronja ákvað að vera fallisti þarna í hundaskólanum þá verður maður bara að nýta sér það til góðs og taka á henni. Batnandi hundum er best að lifa og hún er alveg fulltrúi í það. Hvetur mann bara til að gera úr henni fyrirmyndareintak sem getur gengið laus við hæl úti á meðal fólks og inni í hverfi. Svona eins og við BH létum hana gera í gær. Reyndar eftir miðnætti - gengum frá HMS og DH hingað heim. Það gekk ljómandi vel, enda ekkert próf í gangi.
Höfum aðeins verið að láta hana ganga lausa hérna við húsið, út að pissa og út í bíl. Erum svona að prófa og höfum ekki þurft að elta hana neitt... ennþá!
Later
Ummæli
Kv.Heiða